Zespół MIT, kierowany przez Nuha Gedika (profesora fizyki na MIT, katedra Donnera), zastosował technikę „pompowania i sondowania”: uderzył próbkę ErTe₃ ultraszybkim impulsem laserowym, aby chwilowo zaburzyć obie fazy CDW, a następnie za pomocą drugiego impulsu obserwował, jak elektrony reorganizują się w czasie . To, co zobaczyli, było nieoczekiwane.
Zespół użył czasowo- i kątowo-rozdzielczej spektroskopii fotoemisyjnej (trARPES), aby uchwycić ewolucję struktury elektronowej w skali pikosekund, tworząc w efekcie spowolniony film procesu odbudowy .
To odkrycie to coś więcej niż ciekawostka z dziedziny materiałoznawstwa. Wiele z najbardziej obiecujących materiałów kwantowych – w tym tych, które wykazują nadprzewodnictwo wysokotemperaturowe – zawiera wiele współistniejących faz elektronowych. Rozplątanie, jak te fazy konkurują, współistnieją i wzajemnie na siebie wpływają, jest kluczowym wyzwaniem w tej dziedzinie .
Ten eksperyment pokazuje, że konkurujące fazy elektronowe w materiale kwantowym mogą mieć fundamentalnie różne mechanizmy tworzenia i że mechanizmy te można rozplątać po prostu obserwując, jak fazy powracają po impulsie laserowym. To podejście daje fizykom potężne nowe narzędzie do badania złożonego, kooperatywnego zachowania elektronów – i przybliża nas o krok do inżynierii materiałów o precyzyjnie kontrolowanych właściwościach elektronowych.