Podczas spotkania z wojskowymi i przedstawicielami rządu 5 sierpnia prezydent Zełenski oświadczył, że dostawy rakiet antybalistycznych od partnerów zmniejszyły się trzykrotnie w porównaniu z 2025 rokiem . Podkreślił, że niedobór nie jest chwilowym letnim spadkiem, ale trendem utrzymującym się przez całą pierwszą połowę 2026 roku . Co kluczowe, Zełenski zaznaczył, że kraje partnerskie wciąż mają rakiety na składzie, ale ich nie dostarczają . Zasugerował, że za redukcją mogą stać motywy polityczne – być może próba uczynienia Ukrainy „bardziej uległą” . Oficjalne wyjaśnienie ze strony sojuszników, w tym Stanów Zjednoczonych i krajów europejskich, brzmi: ich pociski przechwytujące są przekierowywane na rosnące potrzeby obronne na Bliskim Wschodzie .
W nocy z 4 na 5 sierpnia 2026 roku Rosja przeprowadziła – jak to określiły ukraińskie siły powietrzne – operację uderzeniową z użyciem 28 rakiet i 115 dronów . W skład salwy rakietowej wchodziły 24 pociski balistyczne Iskander-M oraz 4 pociski przeciwokrętowe Cyrkon/Onyks . Głównym celem był Kijów i okolice . Ukraina zestrzeliła 98 z 115 dronów, ale nie przechwycono ani jednego pocisku . Zginęło co najmniej 17 cywilów, a dziesiątki zostały ranne .
Nie był to odosobniony przypadek. Zaledwie cztery dni wcześniej, 1 sierpnia, ukraińska obrona przeciwlotnicza przechwyciła tylko 1 z 27 pocisków balistycznych w osobnym ataku . Wynik z 5 sierpnia – zero przechwyceń – pokazał, że zapasy zaawansowanych pocisków przechwytujących, zwłaszcza do systemów Patriot, zostały praktycznie wyczerpane .
Wiele doniesień wskazuje, że Rosja zmieniła taktykę i stosuje nasycanie ukraińskiej obrony powietrznej rakietami balistycznymi i quasi-balistycznymi (Iskander-M, Cyrkon/Onyks), które są niezwykle trudne do przechwycenia bez systemów takich jak Patriot . „Kyiv Independent” poinformował, że nowa rosyjska taktyka – masowe salwy pocisków balistycznych wycelowane w wyczerpanie zapasów pocisków przechwytujących – pogłębia lukę w obronie . Rosja miesza też duże grupy dronów z falami rakiet balistycznych, aby utrudnić namierzanie celów i wyczerpać pozostałe pociski przechwytujące . Instytut Studiów nad Wojną (ISW) określił operację z 4-5 sierpnia jako „stosunkowo skromne” uderzenie, które odniosło sukces właśnie z powodu niemożności Ukrainy zwalczania zagrożeń balistycznych .
Odwrót Trumpa w lipcu: Sytuacja wokół Patriotów komplikuje się przez politykę USA. Na początku lipca 2026 roku prezydent Donald Trump sygnalizował gotowość do zezwolenia Ukrainie na produkcję pocisków Patriot, mówiąc: „Damy im prawo do produkcji Patriotów. Pokażemy im, jak to zrobić” . Jednak 31 lipca Trump się wycofał, oświadczając dziennikarzom, że USA „nie zgodziły się” na takie porozumienie i muszą być „bardzo ostrożne” z przekazywaniem tej technologii . „Financial Times” podał, że podczas spotkania w Białym Domu w poprzednim tygodniu Trump osobiście odrzucił prośbę Zełenskiego o kilkaset dodatkowych pocisków przechwytujących Patriot, powołując się na wyczerpanie amerykańskich zapasów i rosnące potrzeby na Bliskim Wschodzie .
Oświadczenie Whitakera z 3 sierpnia: Ambasador USA przy NATO Matthew Whitaker powiedział 3 sierpnia, że długoterminowe porozumienie w sprawie wspólnej produkcji pocisków Patriot z Ukrainą nie zostanie zawarte do zimy . Whitaker podkreślił, że priorytetem jest natychmiastowe zabezpieczenie istniejących zapasów pocisków od sojuszników lub zwiększenie produkcji w amerykańskich fabrykach . Jednak Reuters poinformował 5 sierpnia, że Whitaker prowadzi rozmowy, a opcje obejmują budowę komponentów Patriot w Ukrainie i montaż końcowy w Niemczech . Nawet w optymistycznym scenariuszu nowo wyprodukowane pociski nie trafią na Ukrainę wcześniej niż za rok .
Dostępne źródła nie wspominają jednoznacznie o użyciu północnokoreańskich rakiet w ataku z 5 sierpnia. Raportowane uzbrojenie było wyłącznie rosyjskie: 24 pociski balistyczne Iskander-M, 4 pociski przeciwokrętowe Cyrkon/Onyks i 115 dronów typu Shahed . Tej kwestii nie można potwierdzić na podstawie dostępnych źródeł.
Jeśli chodzi o konkretne propozycje pojawiające się w debacie publicznej, dostępne źródła nie zawierają doniesień o projekcie „FP7.X” ani „Freya”, ani też bezpośredniego cytatu Zełenskiego wzywającego do „ogólnoeuropejskiego systemu obrony przeciwrakietowej” w tym konkretnym przedziale czasowym. Potwierdzone jest natomiast, że Ukraina aktywnie dąży do lokalnej produkcji pocisków Patriot na podstawie potencjalnej amerykańskiej licencji, do współprodukcji z europejskimi partnerami oraz do pilnych, krótkoterminowych dostaw istniejących zapasów pocisków od sojuszników . Każda nowa produkcja jest oddalona o co najmniej rok . Whitaker przyznał, że istnieją możliwości współprodukcji z Ukraińcami i Europejczykami w celu rozszerzenia bazy przemysłowej, ale są to działania długoterminowe, które raczej nie pomogą przed zimą .