Dolar słabnie, nadzieja na otwarcie Cieśniny Ormuz wstrząsa rynkami

Osłabienie dolara w środę nie było odosobnionym wydarzeniem. Nałożyło się na wcześniejszą presję wywołaną skoordynowaną interwencją USA i Japonii na parze USD/JPY w poprzednim tygodniu oraz niechętną do podwyżek stóp Rezerwą Federalną pod przewodnictwem Kevina Warsh. Czynniki te już wcześniej pchnęły indeks dolara do siedmiotygodniowych minimów w okolicach 99,42 pkt .

Tymczasowe porozumienie w sprawie Ormuzu: warunki, status i strony

Według stanu na 5–6 sierpnia 2026 r. Stany Zjednoczone, Iran i Oman znajdują się w końcowej fazie negocjacji nad tymczasowym porozumieniem dotyczącym ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz. Waszyngton liczył na oficjalne ogłoszenie w środę, 5 sierpnia, choć prezydent Trump dopuszczał ogłoszenie w środę lub czwartek .

Kluczowe warunki wyłaniającego się porozumienia:

• 60-dniowe rozwiązanie tymczasowe przywracające żeglugę przez Cieśninę Ormuz, z możliwością przedłużenia .
• Statki wpływałyby do Zatoki Perskiej przez północny korytarz kontrolowany przez Iran, a wypływałyby przez południowy korytarz nadzorowany przez Oman. Oba państwa zarządzałyby nawigacją, bezpieczeństwem i opłatami za usługi w swoich sektorach .
• Porozumienie ma na celu przywrócenie zawieszenia broni między USA a Iranem, które załamało się w zeszłym miesiącu, oraz pomoc w deeskalacji szerszego konfliktu na Bliskim Wschodzie .
• Porozumienie nie jest stałym rozwiązaniem; ma na celu kupienie czasu na dalsze negocjacje w sprawie programu nuklearnego Iranu i innych kwestii .

Strony zaangażowane: Głównymi stronami są USA i Iran, a Oman pełni rolę kluczowego mediatora. W paralelne wysiłki mediacyjne zaangażowany był również Katar .

Zastrzeżenia i ryzyko

Porozumienie stoi przed realnymi przeszkodami. Irańskie media państwowe, powołując się na poinformowane źródło, podały, że zawarcie porozumienia „zostanie opóźnione tak długo, jak długo Stany Zjednoczone będą grozić Iranowi” . Minister spraw zagranicznych Iranu podkreślił, że droga wodna „nigdy nie wróci do stanu sprzed wojny”, co sugeruje, że warunki ponownego otwarcia mogą nie być bezwarunkowe . 14-punktowe memorandum o porozumieniu (MoU) między Waszyngtonem a Teheranem załamało się zaledwie w zeszłym miesiącu, co podkreśla kruchość obecnej ścieżki negocjacji .

Szersze implikacje rynkowe

Nadzieje na ponowne otwarcie Ormuzu były najważniejszym makroekonomicznym czynnikiem tygodnia, a ich skutki rozlały się na wszystkie klasy aktywów:

• Ceny ropy załamały się: Ropa WTI spadła o 6,21% do 75,35 USD za baryłkę, a Brent o 5,74% do 78,96 USD w dniu komentarzy Bessenta, przedłużając wielodniową zniżkę . Analitycy Danske Bank wprost powiązali załamanie z doniesieniami o umowie w sprawie Ormuzu, zauważając, że uwagi Bessenta „pchnęły ropę Brent poniżej 80 USD/baryłkę” .
• Giełdy wystrzeliły na rekordy: Akcje w USA i Europie osiągnęły historyczne maksima, a rynki azjatyckie gwałtownie odbiły, ciągnięte przez spółki technologiczne i optymizm związany z niższymi kosztami energii .
• Dominował przepływ kapitału w kierunku ryzyka: Dolar słabł powszechnie, gdy kapitał wypływał z bezpiecznych przystani do bardziej ryzykownych aktywów .
• Zmienność pozostała podwyższona: Pomimo rekordów na giełdach, miary zmienności umocniły się, ponieważ inwestorzy zabezpieczali się przed tygodniem pełnym danych makroekonomicznych .

Podsumowanie: Nadzieje na otwarcie Cieśniny Ormuz podbiły ryzykowne aktywa i zdruzgotały ceny ropy, wywierając jednocześnie nową presję na dolara. Jednak tymczasowy, 60-dniowy charakter porozumienia i publiczne zastrzeżenia Iranu oznaczają, że rynek wycenia raczej kruchy optymizm niż trwałe rozwiązanie.