Konflikt rozlał się na wiele frontów, tworząc wielowymiarowy kryzys.

Cieśnina Ormuz (Zatoka Perska): Wojna powietrzna USA i Izraela przeciw Iranowi rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku. Iran odpowiedział 4 marca, ogłaszając zamknięcie Cieśniny Ormuz. Irańskie siły zaatakowały statki handlowe, tankowce i cele morskie przy użyciu dronów, rakiet balistycznych i łodzi szturmowych . Ruch tankowców przez ten kluczowy punkt, przez który normalnie przepływa około 20% światowej ropy, praktycznie zamarł .

Infrastruktura państw Zatoki Perskiej: Iran rozszerzył ataki poza swoje granice, uderzając w rafinerie, terminale naftowe i instalacje gazowe w Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Bahrajnie, Katarze i Kuwejcie . Według doniesień, od 30% do 40% mocy rafineryjnych w regionie Zatoki Perskiej zostało uszkodzonych lub zniszczonych .

Front rosyjsko-ukraiński: Ukraina utrzymuje „niesłabnące tempo” ataków na rosyjskie łańcuchy dostaw ropy. Tylko w lipcu 2026 roku co najmniej 30 razy atakowano duże rosyjskie rafinerie, tankowce i infrastrukturę rurociągową, co pogłębia globalną niepewność co do dostaw z Rosji .

Bezpośrednie starcia USA–Iran: Walki o kontrolę nad Cieśniną Ormuz trwają do połowy lipca. USA uderzają w irańskie centra dowodzenia i systemy obrony powietrznej, podczas gdy Iran nadal zagraża ruchowi morskiemu .

Zniszczenia mocy rafineryjnych

Kryzys nie dotyczy już tylko surowej ropy – coraz bardziej staje się kryzysem paliw przetworzonych.

• Iran bezpośrednio atakuje rafinerie na Bliskim Wschodzie, a ukraińskie uderzenia wyłączają z użytku rosyjskie moce przerobowe .
• Powstałe „wąskie gardło” w rafinacji oznacza, że świat stoi w obliczu niedoboru benzyny i oleju napędowego, ponieważ uszkodzone rafinerie nie są w stanie przerobić dostępnej ropy na gotowe paliwa .
• Azjatyccy rafinerzy, silnie uzależnieni od bliskowschodniej ropy, musieli ograniczyć planowane na sierpień 2026 zwiększenie produkcji, co utrzymuje światowe zapasy paliw na niskim poziomie .
• Analityk JPMorgan zauważa, że globalna produkcja paliw spadła o 10% w porównaniu z poziomem sprzed wojny .

Szacowane deficyty podaży

Liczby dotyczące podaży są porażające, co podsumowuje poniższa tabela.

• Prognozy wskazują, że rynek pozostanie niedostatecznie zaopatrzony co najmniej do III kwartału 2026 roku, nawet jeśli działania wojenne wkrótce ustaną .
• Ankieta Reutersa wśród analityków przewiduje pogłębianie się deficytu w 2026 roku, średnio o 1,5 mln baryłek dziennie. Możliwa nadwyżka pojawiłaby się dopiero w 2027 roku, jeśli przepływy z Zatoki Perskiej zostaną przywrócone, a produkcja w USA utrzyma się na wysokim poziomie .

Konsekwencje gospodarcze dla Azji

Azja jest regionem najbardziej narażonym na skutki kryzysu ze względu na silne uzależnienie od importu bliskowschodniej ropy transportowanej przez Cieśninę Ormuz .

• Azjatycki Bank Rozwoju (ADB) obniżył prognozę wzrostu dla rozwijającej się Azji i Pacyfiku na 2026 rok do 4,9%, podczas gdy w kwietniu wynosiła ona 5,1%. Jest to o 0,6 punktu procentowego mniej niż wzrost o 5,5% odnotowany w 2025 roku .
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) ostrzegł, że chociaż silny eksport na razie łagodzi skutki, przedłużający się konflikt doprowadzi do poważnych niedoborów dostaw i zmusi azjatyckie banki centralne do trudnych decyzji między walką z inflacją a wspieraniem wzrostu .
• Oczekuje się, że inflacja w Azji wzrośnie do 2,6% w 2026 roku, z 1,4% w 2025 roku . Chińskie rezerwowe moce rafineryjne oferują pewną bufor, ale odbudowa produkcji paliw w Azji jest bezpośrednio zagrożona przez niedobory ropy .

Ryzyko recesji i globalne perspektywy gospodarcze

Szok energetyczny odbija się na światowej gospodarce, zwiększając ryzyko recesji.

• OECD: Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju ostrzegła, że jeśli konflikt na Bliskim Wschodzie przeciągnie się do 2027 roku, recesja w niektórych krajach i znaczny wzrost inflacji staną się „bardziej prawdopodobne” .
• Unia Europejska: Wiosenna prognoza gospodarcza Komisji Europejskiej na 2026 rok zakłada spowolnienie wzrostu PKB w strefie euro do 0,9% (z 1,4% w 2025 roku), co jest bezpośrednio przypisywane szokowi energetycznemu . Globalny wzrost (z wyłączeniem UE) prognozowany jest na 3,1% w 2026 roku, poniżej trendu .
• Stany Zjednoczone: USA „szybko wyczerpują narzędzia do pochłaniania szoku naftowego wywołanego wojną z Iranem”. Ograniczona pojemność Strategic Petroleum Reserve i niewielka liczba opcji politycznych utrudniają zapobieżenie głębszemu spowolnieniu, jeśli popyt gwałtownie spadnie .
• Kluczowa niepewność: Europejski Bank Centralny (EBC) zwraca uwagę na uderzającą anomalię – wzrost cen jest stosunkowo niewielki, mimo że zakłócenia są większe niż podczas kryzysu z 1973 roku. Częściowo wynika to ze słabszego popytu chińskiego i silnej produkcji w USA . Oznacza to, że pełny recesyjny wpływ może być opóźniony i dotknąć gospodarki poprzez niedobory wolumenowe, a nie tylko wzrost cen.

Podsumowanie

Jest to największy kryzys podaży ropy w historii nowożytnej pod względem wolumenu zakłóceń. Sama wojna na Bliskim Wschodzie w szczycie usunęła z rynku około 8 milionów baryłek dziennie, a kampania Ukrainy przeciwko rosyjskim rafineriom dodaje drugi wektor niszczenia podaży. Azja ponosi największe koszty gospodarcze, a ryzyko recesji jest realne dla gospodarek uzależnionych od importu, jeśli konflikty utrzymają się do 2027 roku. Nietypowa dynamika – ogromne straty podaży przy umiarkowanym wzroście cen – komplikuje tradycyjny sygnał ostrzegawczy przed recesją, ale sam deficyt wolumenowy już obciąża aktywność przemysłową w Azji i Europie.

Konflikt rozlał się na wiele frontów, tworząc wielowymiarowy kryzys.

Cieśnina Ormuz (Zatoka Perska): Wojna powietrzna USA i Izraela przeciw Iranowi rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku. Iran odpowiedział 4 marca, ogłaszając zamknięcie Cieśniny Ormuz. Irańskie siły zaatakowały statki handlowe, tankowce i cele morskie przy użyciu dronów, rakiet balistycznych i łodzi szturmowych . Ruch tankowców przez ten kluczowy punkt, przez który normalnie przepływa około 20% światowej ropy, praktycznie zamarł .

Infrastruktura państw Zatoki Perskiej: Iran rozszerzył ataki poza swoje granice, uderzając w rafinerie, terminale naftowe i instalacje gazowe w Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Bahrajnie, Katarze i Kuwejcie . Według doniesień, od 30% do 40% mocy rafineryjnych w regionie Zatoki Perskiej zostało uszkodzonych lub zniszczonych .

Front rosyjsko-ukraiński: Ukraina utrzymuje „niesłabnące tempo” ataków na rosyjskie łańcuchy dostaw ropy. Tylko w lipcu 2026 roku co najmniej 30 razy atakowano duże rosyjskie rafinerie, tankowce i infrastrukturę rurociągową, co pogłębia globalną niepewność co do dostaw z Rosji .

Bezpośrednie starcia USA–Iran: Walki o kontrolę nad Cieśniną Ormuz trwają do połowy lipca. USA uderzają w irańskie centra dowodzenia i systemy obrony powietrznej, podczas gdy Iran nadal zagraża ruchowi morskiemu .

Zniszczenia mocy rafineryjnych

Kryzys nie dotyczy już tylko surowej ropy – coraz bardziej staje się kryzysem paliw przetworzonych.

• Iran bezpośrednio atakuje rafinerie na Bliskim Wschodzie, a ukraińskie uderzenia wyłączają z użytku rosyjskie moce przerobowe .
• Powstałe „wąskie gardło” w rafinacji oznacza, że świat stoi w obliczu niedoboru benzyny i oleju napędowego, ponieważ uszkodzone rafinerie nie są w stanie przerobić dostępnej ropy na gotowe paliwa .
• Azjatyccy rafinerzy, silnie uzależnieni od bliskowschodniej ropy, musieli ograniczyć planowane na sierpień 2026 zwiększenie produkcji, co utrzymuje światowe zapasy paliw na niskim poziomie .
• Analityk JPMorgan zauważa, że globalna produkcja paliw spadła o 10% w porównaniu z poziomem sprzed wojny .

Szacowane deficyty podaży

Liczby dotyczące podaży są porażające, co podsumowuje poniższa tabela.

• Prognozy wskazują, że rynek pozostanie niedostatecznie zaopatrzony co najmniej do III kwartału 2026 roku, nawet jeśli działania wojenne wkrótce ustaną .
• Ankieta Reutersa wśród analityków przewiduje pogłębianie się deficytu w 2026 roku, średnio o 1,5 mln baryłek dziennie. Możliwa nadwyżka pojawiłaby się dopiero w 2027 roku, jeśli przepływy z Zatoki Perskiej zostaną przywrócone, a produkcja w USA utrzyma się na wysokim poziomie .

Konsekwencje gospodarcze dla Azji

Azja jest regionem najbardziej narażonym na skutki kryzysu ze względu na silne uzależnienie od importu bliskowschodniej ropy transportowanej przez Cieśninę Ormuz .

• Azjatycki Bank Rozwoju (ADB) obniżył prognozę wzrostu dla rozwijającej się Azji i Pacyfiku na 2026 rok do 4,9%, podczas gdy w kwietniu wynosiła ona 5,1%. Jest to o 0,6 punktu procentowego mniej niż wzrost o 5,5% odnotowany w 2025 roku .
• Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) ostrzegł, że chociaż silny eksport na razie łagodzi skutki, przedłużający się konflikt doprowadzi do poważnych niedoborów dostaw i zmusi azjatyckie banki centralne do trudnych decyzji między walką z inflacją a wspieraniem wzrostu .
• Oczekuje się, że inflacja w Azji wzrośnie do 2,6% w 2026 roku, z 1,4% w 2025 roku . Chińskie rezerwowe moce rafineryjne oferują pewną bufor, ale odbudowa produkcji paliw w Azji jest bezpośrednio zagrożona przez niedobory ropy .

Ryzyko recesji i globalne perspektywy gospodarcze

Szok energetyczny odbija się na światowej gospodarce, zwiększając ryzyko recesji.

• OECD: Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju ostrzegła, że jeśli konflikt na Bliskim Wschodzie przeciągnie się do 2027 roku, recesja w niektórych krajach i znaczny wzrost inflacji staną się „bardziej prawdopodobne” .
• Unia Europejska: Wiosenna prognoza gospodarcza Komisji Europejskiej na 2026 rok zakłada spowolnienie wzrostu PKB w strefie euro do 0,9% (z 1,4% w 2025 roku), co jest bezpośrednio przypisywane szokowi energetycznemu . Globalny wzrost (z wyłączeniem UE) prognozowany jest na 3,1% w 2026 roku, poniżej trendu .
• Stany Zjednoczone: USA „szybko wyczerpują narzędzia do pochłaniania szoku naftowego wywołanego wojną z Iranem”. Ograniczona pojemność Strategic Petroleum Reserve i niewielka liczba opcji politycznych utrudniają zapobieżenie głębszemu spowolnieniu, jeśli popyt gwałtownie spadnie .
• Kluczowa niepewność: Europejski Bank Centralny (EBC) zwraca uwagę na uderzającą anomalię – wzrost cen jest stosunkowo niewielki, mimo że zakłócenia są większe niż podczas kryzysu z 1973 roku. Częściowo wynika to ze słabszego popytu chińskiego i silnej produkcji w USA . Oznacza to, że pełny recesyjny wpływ może być opóźniony i dotknąć gospodarki poprzez niedobory wolumenowe, a nie tylko wzrost cen.

Podsumowanie

Jest to największy kryzys podaży ropy w historii nowożytnej pod względem wolumenu zakłóceń. Sama wojna na Bliskim Wschodzie w szczycie usunęła z rynku około 8 milionów baryłek dziennie, a kampania Ukrainy przeciwko rosyjskim rafineriom dodaje drugi wektor niszczenia podaży. Azja ponosi największe koszty gospodarcze, a ryzyko recesji jest realne dla gospodarek uzależnionych od importu, jeśli konflikty utrzymają się do 2027 roku. Nietypowa dynamika – ogromne straty podaży przy umiarkowanym wzroście cen – komplikuje tradycyjny sygnał ostrzegawczy przed recesją, ale sam deficyt wolumenowy już obciąża aktywność przemysłową w Azji i Europie.