72 godziny, które wstrząsnęły FIFA. Upadek planu wartego 20 mld dolarów i przyszłość Gianniego Infantino

Trzy dni później projekt został wycofany. W tym czasie wybuchł międzynarodowy bunt, który doprowadził do najpoważniejszego kryzysu w prezydenturze Infantino i poważnie osłabił jego perspektywy reelekcji .

Na czym polegał plan FIFA Forward Enterprise?

FFE miała skupić w jednej strukturze najbardziej dochodowe aktywa światowego futbolu: prawa medialne, sponsoring, sprzedaż biletów, pakiety hospitality oraz licencjonowanie. Model częściowo inspirowano rozwiązaniem znanym z Formuły 1, w którym działalność sportowa i komercyjna są wyraźniej rozdzielone .

Prywatni inwestorzy pod wodzą Joshuy Kushnera — brata Jareda Kushnera, byłego wysokiego rangą doradcy w administracji Donalda Trumpa — mieli nabyć mniejszościowy, maksymalnie 20-procentowy udział . FIFA deklarowała, że zachowa pełną kontrolę nad rozgrywkami, regulaminami i decyzjami sportowymi. Transakcja wymagałaby zatwierdzenia przez 211 krajowych federacji należących do FIFA, jednak nigdy nie doszło nawet do głosowania .

Dlaczego projekt upadł w trzy dni?

Sprzeciw pojawił się natychmiast i szybko przerodził się w skoordynowaną presję na władze FIFA.

UEFA zaprotestowała jako pierwsza. Europejska Unia Piłkarska uznała, że plan „nie należy do FIFA, by go sprzedawać”, i określiła go jako „niechlujną, zakulisową umowę”. UEFA zapowiedziała, że jej 55 federacji członkowskich zbojkotuje wydarzenia FIFA, jeśli projekt zostanie zrealizowany .

Dołączyły inne konfederacje. Trzy z sześciu konfederacji kontynentalnych — UEFA, CONCACAF, zrzeszająca federacje Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów, oraz azjatycka AFC — formalnie sprzeciwiły się propozycji . CONCACAF oskarżyła Infantino o „poważne zaniedbanie zasad zarządzania” i zażądała gruntownego przeglądu przywództwa FIFA .

W FIFA narastał sprzeciw wewnętrzny. Z funkcji zrezygnował starszy doradca Infantino Carlos Cordeiro. Z kolei dyrektor operacyjny FIFA Kevin Lamour określił FFE jako „projekt jednej osoby”, sugerując, że pomysł nie został odpowiednio skonsultowany wewnątrz organizacji .

Krytykowano także sposób finansowania. Przeciwnicy twierdzili, że sprzedaż prywatnym inwestorom części komercyjnych praw do mistrzostw świata — najcenniejszego źródła przychodów FIFA — oznaczałaby nieprzejrzystą i niewłaściwą prywatyzację aktywów związanych z zarządzaniem światowym futbolem . Dodatkowe kontrowersje wywołały powiązania inwestora z rodziną Kushnerów. O rezygnację Infantino zaapelowali brytyjski premier Andy Burnham oraz prezes hiszpańskiej ligi La Liga Javier Tebas .

31 lipca Infantino wycofał projekt. Oświadczył, że po wysłuchaniu wszystkich opinii stało się jasne, iż FFE „doprowadził do podziałów, które — niezależnie od poziomu poparcia — nie są już zgodne z celami FIFA” .

Co porażka oznacza dla Gianniego Infantino?

Wycofanie planu nie zakończyło problemu. Przeciwnie — uruchomiło polityczne konsekwencje, które mogą zdefiniować końcówkę kadencji Infantino.

UEFA oficjalnie straciła zaufanie do prezydenta FIFA. Europejska organizacja stwierdziła, że obecne władze FIFA utraciły jej zaufanie, a także zaufanie wielu innych członków „rodziny piłkarskiej”. Dodała, że w sprawie przyszłości Infantino „żadna opcja nie powinna być wykluczona” . UEFA rozważa również kroki prawne dotyczące sposobu przygotowania i prowadzenia projektu FFE .

Rośnie presja na dymisję. Odejścia Infantino domagają się między innymi brytyjski premier oraz prezes La Ligi . Według doniesień jego przeciwnicy w FIFA mają zwiększyć wysiłki na rzecz zmuszenia go do rezygnacji .

Reelekcja w 2027 roku jest zagrożona. Infantino miał ubiegać się o kolejną kadencję podczas kongresu FIFA planowanego na wiosnę 2027 roku. Fiasko FFE poważnie nadszarpnęło jednak jego wiarygodność i pozycję polityczną. Tempo utraty wpływów określano jako „nadzwyczajne” .

Pojawiły się żądania przeglądu zarządzania FIFA. CONCACAF oraz inne organizacje domagają się szczegółowego zbadania procesu podejmowania decyzji i sposobu sprawowania władzy przez kierownictwo FIFA . UEFA ostrzega też, że sprawa może mieć dalsze konsekwencje prawne .

Kryzys uderzył w reputację i rodzi pytania o konflikt interesów. Upadek FFE pokazał granice politycznej siły Infantino i podważył ocenę jego osądu. Jedno ze źródeł cytowanych przez „Sunday Times” twierdziło, że prezydent FIFA „mógł osobiście zarobić dziesiątki milionów” na transakcji, co dodatkowo podsyciło pytania o potencjalny konflikt interesów .

Na początku sierpnia 2026 roku Infantino nadal pozostawał prezydentem FIFA. Jego pozycja jest jednak wyraźnie osłabiona, a najważniejsze organizacje piłkarskie próbują ograniczyć jego wpływy lub doprowadzić do jego odejścia przed kolejnym kongresem FIFA .