Ukraina tworzy armię 50 tys. robotów. Tak UGV zmieniają wojnę w 2026 roku

50 tysięcy robotów na 2026 rok

UGV, czyli unmanned ground vehicles, to bezzałogowe pojazdy naziemne — najczęściej gąsienicowe lub kołowe. Mogą pełnić bardzo różne funkcje: od przewozu amunicji i zaopatrzenia po ewakuację rannych, rozminowywanie, walkę elektroniczną oraz ataki na pozycje przeciwnika.

Ukraińskie władze chcą docelowo, aby roboty wykonywały 100 proc. zadań logistycznych na pierwszej linii frontu . Ihor Shmyryow, szef działu UGV w ukraińskiej platformie innowacji obronnych Brave1, uważa, że Ukraina może nawet przekroczyć cel wyznaczony przez Zełenskiego . Według dostępnych informacji do połowy 2026 roku złożone zamówienia przekroczyły 22 tys. sztuk .

Skala wykorzystania rośnie równie szybko jak liczba zamówień. W pierwszej połowie 2026 roku ukraińskie UGV wykonały ponad 65 tys. misji, a miesięczna liczba operacji wzrosła ponad dwukrotnie . Roboty naziemne miały odpowiadać za około 90 proc. operacji logistycznych ukraińskiej armii — w tym transport amunicji, dostawy zaopatrzenia i ewakuację rannych .

Od transportu do obrony pozycji

Ukraińskie roboty nie są już wyłącznie „zdalnie sterowanymi ciężarówkami”. Wśród najważniejszych przykładów ich użycia znajdują się:

• Pierwszy wyspecjalizowany batalion UGV — Ukraina utworzyła jednostkę przeznaczoną do operacji z wykorzystaniem bezzałogowych pojazdów naziemnych, określaną jako pierwsza tego typu formacja na świecie .
• 45 dni obrony jednej pozycji — zdalnie sterowany UGV z zamontowanym karabinem maszynowym miał przez 45 kolejnych dni bronić ważnego skrzyżowania pod stałym ostrzałem i atakami Rosjan. 3. Korpus Armijny nazwał tę operację pierwszą w pełni zrobotyzowaną obroną pozycji na Ukrainie .
• Zadania ofensywne — część pojazdów otrzymuje zestawy walki elektronicznej, radary, pociski i moździerze. UGV są coraz częściej wykorzystywane nie tylko do logistyki czy rozminowywania, lecz także do bezpośrednich działań bojowych .
• Współpraca z dronami powietrznymi — połączenie UGV z bezzałogowcami powietrznymi miało pomóc Ukrainie odzyskać do 600 km² terytorium w pierwszej połowie 2026 roku .
• Mniej ofiar po stronie ukraińskiej — badanie Centralnego Instytutu Badawczego Sił Zbrojnych Ukrainy wskazuje, że wykorzystanie UGV zmniejszyło ukraińskie straty o 30 proc. .

Przemysł obronny zwiększa produkcję

Rozwój robotyki wymusił gwałtowne zwiększenie mocy produkcyjnych. Niemal 300 firm wytwarza obecnie około 550 różnych typów UGV przeznaczonych między innymi do transportu, ewakuacji medycznej, rozminowywania i walki .

Jednym z producentów jest Trinity Robotics. Firma planuje podwoić produkcję do około 2200 pojazdów w 2026 roku. Prowadzi też rozmowy z francuskim partnerem w sprawie uruchomienia produkcji we Francji . Z kolei Tencore dostarczyło w samym 2025 roku ponad 2000 robotów — więcej, niż Stany Zjednoczone miały wcześniej w całym swoim arsenale naziemnych systemów robotycznych .

Skala zamówień znajduje odzwierciedlenie w kontraktach. Do kwietnia 2026 roku Agencja Zamówień Obronnych podpisała 19 umów o łącznej wartości 268 mln dolarów .

Problemem nie jest jednak wyłącznie tempo produkcji. Ukraińscy operatorzy zwracają uwagę, że armia potrzebuje przede wszystkim części zamiennych, serwisowania i sprawnego zaplecza technicznego dla ponad 550 już używanych modeli — a nie kolejnych wariantów robotów .

„Build with Ukraine” i międzynarodowa współpraca

Ukraińska robotyzacja przyciąga zagranicznych partnerów w ramach programu „Build with Ukraine”, uruchomionego przez Zełenskiego w 2025 roku . Celem inicjatywy jest rozwój wspólnej produkcji sprzętu obronnego w Ukrainie i państwach partnerskich.

Najważniejsze projekty obejmują:

• ARX Industries — niemiecka firma ARX Robotics i ukraińska Roboneers utworzyły spółkę joint venture do seryjnej produkcji bojowych UGV. Początkowo produkcja ma ruszyć w Niemczech, a plany zakładają wytwarzanie kilku tysięcy pojazdów Rys Pro w pierwszym roku i zwiększenie skali do dziesiątek tysięcy rocznie .
• Platforma MAUL — ukraińska AIDronesUA i szwedzka Njord Technology uzgodniły masową produkcję robota MAUL, opracowanego z myślą o ewakuacji rannych, logistyce i dostarczaniu amunicji. Porozumienie zawarto podczas targów obronnych Eurosatory w Paryżu .
• Niemiecko-ukraińskie roboty TerMIT — Niemcy i Ukraina miały wspólnie zbudować 2000 pojazdów TerMIT w ciągu roku. Projekt wsparto finansowaniem Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz pakietami finansowymi niemieckich banków o wartości przekraczającej 150 mln euro .
• Rozwiązania AI z Danią — firmy Frontline Robotics i duńsko-ukraińska Dropla pracują nad systemami wykrywania zagrożeń w czasie rzeczywistym dla UGV .
• Katalog NATO — ukraiński pojazd logistyczny Bizon-L uzyskał zgodę na wpisanie do katalogu NATO, co może ułatwić jego szerszą integrację z systemami państw Sojuszu .

Roboty nie zastąpią całej piechoty

Mimo szybkiego rozwoju technologii określenie „armia robotów” nie oznacza jeszcze autonomicznej wojny, w której maszyny samodzielnie podejmują wszystkie decyzje. Wiele systemów pozostaje zdalnie sterowanych lub częściowo autonomicznych, a człowiek nadal odgrywa kluczową rolę w nadzorze i decyzjach dotyczących użycia siły .

Generał brygady Andrij Bilecki, dowódca 3. Korpusu Armijnego Ukrainy, uważa, że jednostki aktywnie wykorzystujące UGV mogą zmniejszyć zapotrzebowanie na żołnierzy na pierwszej linii nawet o 30 proc. do końca 2026 roku. W dalszej perspektywie wskaźnik ten mógłby sięgnąć 80 proc. Jednocześnie podkreśla, że piechota pozostanie niezastąpiona w walce na krótkim dystansie .

Analitycy Modern War Institute przy Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point zauważają, że Ukraina przeszła od pojedynczych testów do tworzenia sieciowych, zintegrowanych zdolności UGV. Ostrzegają jednak, że roboty nadal mają problemy z pokonywaniem skomplikowanego terenu, działaniem w warunkach zakłóceń elektronicznych oraz podejmowaniem decyzji pod ostrzałem .

Rosyjskie środki walki elektronicznej i drony pozostają poważnym zagrożeniem dla robotów. Żołnierze opisują front jako „niczym z Terminatora”, ponieważ maszyny przejmują zadania, które wcześniej narażały ludzi, ale ich skuteczność zależy od łączności, możliwości naprawy i ochrony przed atakami z powietrza .

Co ta zmiana oznacza dla innych armii?

Ukraina tworzy model wojny, w którym roboty nie są dodatkiem do tradycyjnych sił, lecz rozproszoną warstwą wsparcia działającą wewnątrz brygad. UGV dostarczają zaopatrzenie, ewakuują rannych, wykonują prace inżynieryjne, rozminowują teren, wspierają piechotę i — w wybranych przypadkach — prowadzą ogień.

Dla NATO oznacza to przyspieszenie prac nad standaryzacją i integracją robotyki naziemnej . Dla przemysłu obronnego program „Build with Ukraine” staje się nowym modelem współpracy, łączącym zagraniczne finansowanie i produkcję z ukraińskim doświadczeniem z pola walki .

Najważniejsza lekcja jest jednak bardziej przyziemna: robot może przejąć niebezpieczne zadanie, ale potrzebuje operatora, łączności, części zamiennych i zespołu serwisowego. Ukraina nie tyle całkowicie zastępuje żołnierzy maszynami, ile próbuje utrzymać ludzi poza najbardziej śmiercionośną strefą frontu . Jeśli ten model się utrzyma, doświadczenia ukraińskiej armii mogą wpłynąć na doktryny państw, które — podobnie jak Kijów — zmagają się z niedoborem personelu i rosnącym znaczeniem systemów bezzałogowych .