Rosja zwiększa eksport ropy w sierpniu 2026: ataki dronów, popyt w Azji i kryzys w Cieśninie Ormuz

Eksport rosyjskiej ropy naftowej z zachodnich portów – Primorska i Ust-Ługi nad Bałtykiem oraz Noworosyjska nad Morzem Czarnym – ma wzrosnąć w sierpniu 2026 r. o 4%, osiągając ok. 2,7 mln baryłek dziennie . Nie jest to decyzja podjęta w próżni. To efekt zbiegu trzech potężnych sił, które jednocześnie przekształcają globalne przepływy handlowe i likwidują tradycyjne dyskonto rosyjskiej ropy Urals – z 30 USD za baryłkę do niemal zera w ciągu zaledwie sześciu miesięcy.

Trzy siły napędzające wzrost eksportu

1. Ukraińskie ataki dronów na rosyjskie rafinerie bezpośrednio ograniczyły moce przerobowe Rosji. Gdy rafineria zostaje wyłączona, ropa, która miała być w niej przerobiona, musi trafić gdzie indziej. Według handlowców cytowanych przez Reutersa, to właśnie te ataki są bezpośrednią przyczyną sierpniowego wzrostu, ponieważ kierują surowiec na rynki eksportowe . Już w czerwcu 2026 r. zachodni eksport Rosji osiągnął rekordowy poziom blisko 3 mln baryłek dziennie właśnie z powodu przestojów w rafineriach .

2. Rosnący popyt w Azji, zwłaszcza w Indiach i Chinach, zapewnia gotowy rynek zbytu dla dodatkowych baryłek. Indyjscy i chińscy rafinerzy – dwaj najwięksi nabywcy rosyjskiej ropy od czasu, gdy zachodnie sankcje przekształciły globalne przepływy – kupują intensywnie, by zastąpić zakłócone dostawy z Bliskiego Wschodu i zaspokoić silny popyt wewnętrzny .

3. Kryzys w Cieśninie Ormuz jest decydującym czynnikiem globalnym. Trwający konflikt na Bliskim Wschodzie ograniczył przepływy ropy z Iranu i innych producentów z Zatoki Perskiej, usuwając z rynku ogromną ilość konkurencyjnej podaży. To zmusiło azjatyckich nabywców do gorączkowego poszukiwania alternatyw, a Rosja przejęła udział w rynku, który normalnie przypadłby gatunkom bliskowschodnim .

Jak zniknęło dyskonto Urals: harmonogram sześciu miesięcy

Trajektoria dyskonta ropy Urals względem benchmarku Brent w portach indyjskich mówi więcej niż jakakolwiek statystyka. Poniższa tabela przedstawia kluczowe punkty zwrotne w 2026 r.:

Okres	Dyskonto Urals wobec Brent (Indie)	Kluczowy czynnik
Luty 2026	~30 USD/baryłkę	Zachodnie sankcje u szczytu
Marzec 2026	Krótkotrwała premia (~4-5 USD/bbl)	Wybuch konfliktu w Iranie, paniczny skup rosyjskiej ropy
Początek czerwca 2026	~2–3 USD/baryłkę dyskonta	Słabnący popyt w Azji, częściowe przywrócenie dostaw z Bliskiego Wschodu
Początek lipca 2026	>10 USD/baryłkę dyskonta	Wznowienie eksportu przez producentów z Bliskiego Wschodu, duży wybór alternatyw
23 lipca 2026	Dyskonta znikają całkowicie	Nowy kryzys na Bliskim Wschodzie ponownie zakłóca dostawy
29 lipca 2026	1–2 USD/baryłkę dyskonta	Obawy o podaż zacieśniają rynek

Kryzys w Cieśninie Ormuz jest najpotężniejszą siłą zawężającą dyskonto. Gdy dostawy z Bliskiego Wschodu są zakłócone, azjatyccy rafinerzy tracą zwykłe źródło kwaśnej ropy i rzucają się na rosyjski Urals. Ta konkurencja spycha cenę Urals bliżej parytetu z Brent – a czasem nawet powyżej. Jak ujął to szef finansów indyjskiego państwowego rafinera Bharat Petroleum 23 lipca: „z powodu ostatnich wydarzeń na rynkach surowców nikt już nie oferuje żadnego dyskonta za rosyjską ropę” .

Co to oznacza dla globalnych rynków ropy

Zawężające się dyskonto ma realne konsekwencje. W styczniu i lutym 2026 r. ropa Urals sprzedawana była z dyskontem 10–14 USD wobec Brent – efekt zachodnich sankcji . Po wybuchu konfliktu w Iranie w marcu dyskonto zniknęło całkowicie, a Urals na krótko osiągnął premię 4–5 USD za baryłkę względem Brent w dostawach do Indii . W lipcu świeże kryzysy na Bliskim Wschodzie tak bardzo zacieśniły rynek kwaśnej ropy, że Międzynarodowa Agencja Energii opisała dyskonta Urals jako „jedne z najwęższych od czasu wprowadzenia sankcji” .

Schemat jest jasny: za każdym razem, gdy Cieśnina Ormuz jest zakłócona, Rosja zyskuje siłę przetargową. Jej ropa, głęboko przeceniona z powodu ryzyka sankcji, staje się niezbędną alternatywą dla azjatyckich rafinerów, którzy nie mogą łatwo zastąpić utraconych baryłek z Bliskiego Wschodu.

Podsumowanie

Planowany 4-procentowy wzrost rosyjskiego eksportu w sierpniu 2026 r. nie jest pojedynczą decyzją polityczną – to logiczny skutek łańcucha dostaw przekształconego przez wojnę. Ukraińskie ataki na rafinerie tworzą podaż eksportowej ropy, wyłączając krajowy przerób. Rosnący popyt w Azji, przede wszystkim w Indiach i Chinach, tworzy popyt. A kryzys w Cieśninie Ormuz, usuwając konkurencyjne baryłki z Bliskiego Wschodu, daje Rosji niespotykaną wcześniej siłę cenową. Razem te trzy siły zlikwidowały tradycyjne dyskonto Urals z 30 USD za baryłkę do niemal zera, wyznaczając fundamentalną zmianę w ekonomice rosyjskiego eksportu ropy.