1. Import benzyny z zagranicy po raz pierwszy od dziesięcioleci. W czerwcu 2026 roku Rosja rozpoczęła negocjacje w sprawie zakupu około 50 000 ton benzyny AI-92 z Kazachstanu . W lipcu 2026 roku do portu w Murmańsku dotarł pierwszy w historii transport morski 30 000 ton metrycznych benzyny AI-92 z Maroka (dostarczonej przez Łukoil) . Maroko stało się trzecim krajem, po Indiach i Kazachstanie, który dostarcza Rosji benzynę podczas kryzysu .
2. Negocjacje w sprawie przerobu ropy w Kazachstanie. Ministerstwo Energetyki Kazachstanu potwierdziło, że prowadzi rozmowy z Rosją dotyczące przerobu rosyjskiej ropy naftowej w kazachskich rafineriach, a część gotowych produktów ma być odsyłana z powrotem do Rosji . Rafineria Kondensat w Kazachstanie już przetwarza część rosyjskiej ropy w ramach istniejącego porozumienia .
3. Przedłużenie zakazu eksportu paliw do początku 2027 roku. Rosja początkowo zakazała eksportu oleju napędowego od 8 do 31 lipca, a benzyny od 1 marca 2026 roku. 30 lipca 2026 roku rząd przedłużył zakaz eksportu zarówno oleju napędowego, jak i benzyny do 31 stycznia 2027 roku, aby utrzymać dostępne zapasy w kraju .
Rosyjski przemysł naftowy jest skonfigurowany tak, aby eksportować duże ilości ropy naftowej, przetwarzając mniejszą jej część na potrzeby krajowe. Ukraińskie ataki uderzyły nieproporcjonalnie w segment rafineryjny, stawiając Rosję w absurdalnej sytuacji: jest głównym producentem ropy, ale nie jest w stanie niezawodnie przerobić własnej ropy na benzynę i olej napędowy dla własnych obywateli. Zakazy eksportu, import z Maroka i Kazachstanu oraz negocjacje dotyczące przerobu ropy w Kazachstanie to wszystko środki doraźne, które podkreślają powagę kryzysu, na który nie ma szybkiego strukturalnego rozwiązania .