Burza wokół FIFA: Infantino chciał sprzedać udziały w Mistrzostwach Świata za 20 miliardów dolarów. Projekt upadł po tygodniu.

Pod koniec lipca 2026 roku prezydent FIFA Gianni Infantino zaproponował utworzenie spółki zależnej o wartości 20 miliardów dolarów o nazwie FIFA Forward Enterprise (FFE), do której trafiłyby prawa komercyjne i medialne wszystkich turniejów FIFA – w tym Mistrzostw Świata. Plan zakładał sprzedaż mniejszościowego pakietu (do 21%) prywatnym inwestorom, a doradcą transakcji miał być bank JPMorgan . Propozycja wywołała natychmiastową burzę. Niecały tydzień później, 31 lipca, Infantino wycofał projekt w obliczu niemal jednomyślnego buntu konfederacji, rządów europejskich, a nawet wewnętrznych organów FIFA .

Sedno kontrowersji

Krytycy atakowali plan z kilku stron jednocześnie:

• „Sprzedaż duszy futbolu” – UEFA oskarżyła FIFA o przekształcenie Mistrzostw Świata z globalnego dobra publicznego w aktywo inwestycyjne dla funduszy private equity . UEFA stwierdziła, że plan „przekracza granicę” i zarzuciła FIFA „wzbogacanie się i swoich znajomych” .
• Powiązania z Trumpem i Kushnerem – Wśród potencjalnych inwestorów wymieniano Joshuę Kushnera (brata Jareda Kushnera, zięcia Donalda Trumpa), co natychmiast wzbudziło pytania o konflikt interesów .
• Ład korporacyjny i tajność – Konfederacje twierdziły, że nie były konsultowane przed ogłoszeniem planu. Azjatycka Konfederacja Piłkarska (AFC) wezwała FIFA do „pilnego przeglądu swojego stylu zarządzania” .
• Groźba bojkotu ze strony Europy – Kraje europejskie, pod przewodnictwem UEFA, dyskutowały o bojkocie wszystkich turniejów FIFA – w tym Mistrzostw Świata – jeśli plan zostałby zrealizowany .

Reakcja premiera Wielkiej Brytanii Andy'ego Burnhama

Burnham był jednym z najbardziej stanowczych polityków sprzeciwiających się planowi. Zaledwie dwa tygodnie po objęciu urzędu premiera napisał w mediach społecznościowych: „Pozwólcie, że powiem to wprost. Piłka nożna nie należy do inwestorów. Należy do ludzi, którzy wypełniają trybuny i stoją na linii bocznej boiska, tydzień w tydzień, w słońcu i deszczu” . Mistrzostwa Świata nazwał „nigdy niczyimi do sprzedania” i oświadczył: „Mistrzostwa Świata nie są produktem. Gdy sprzedasz ich kawałek, wyprzedałeś się” .

31 lipca Burnham zaostrzył swoją krytykę, publicznie wzywając Infantino do dymisji i uznając go za „niewłaściwą osobę do kierowania organizacją” . Stał się tym samym pierwszym przywódcą ważnego państwa, który zażądał usunięcia Infantino .

Reakcje głównych konfederacji

• UEFA (Europa) – Stanęła na czele oporu. Potępiła plan w ciągu kilku godzin, nazwała go „przekroczeniem granicy” i zagroziła bojkotem wszystkich turniejów FIFA . W oświadczeniu UEFA napisano: „Dusza i zarządzanie piłką nożną nie są aktywami do handlu – zwłaszcza przy zerowej przejrzystości co do tego, kto na tym zyskuje” .
• CONCACAF (Ameryka Północna, Środkowa i Karaiby) – Przyłączyła się do UEFA, wyrażając „głębokie zaniepokojenie ładem korporacyjnym FIFA i brakiem należytej procedury” oraz ujawniając, że o propozycji dowiedziała się z mediów .

Mechanika finansowa propozycji

Zgodnie z planem FIFA miała utworzyć FFE jako „kontrolowaną spółkę zależną konsolidującą operacje komercyjne i eventowe FIFA”, gromadzącą w jednym prywatnym podmiocie prawa do transmisji, sprzedaż biletów, licencjonowanie i dochody sponsorskie . Wartość spółki wyceniono na 20 miliardów dolarów . FIFA twierdziła, że pozyska do 4,2 miliarda dolarów od zewnętrznych inwestorów w zamian za mniejszościowe udziały, a pieniądze te zostaną rozdystrybuowane wśród 211 krajowych związków piłkarskich . Infantino zaoferował każdemu ze związków natychmiastową wypłatę 20 milionów dolarów – i do 66 milionów dolarów więcej na związek do 2038 roku – w zamian za poparcie planu .

Koniec planu

Bezprecedensowa fala oporu – łącząca bunt konfederacji, groźbę bojkotu ze strony Europy, potępienie polityczne z Downing Street i wewnętrzny sprzeciw w FIFA – zmusiła Infantino do porzucenia projektu 31 lipca 2026 roku . FIFA wydała późnym wieczorem oświadczenie, że propozycja zostaje wycofana .

Upadek planu osłabił polityczną pozycję Infantino. Konfederacje, które od dawna były niezadowolone z jego stylu zarządzania, poczuły się teraz upoważnione do domagania się reform w zakresie ładu korporacyjnego . Mimo że projekt upadł, pytania, które wywołał – o przejrzystość FIFA, jej relacje z prywatnym kapitałem i o to, kto tak naprawdę jest właścicielem Mistrzostw Świata – pozostają bez odpowiedzi.