Suno przegrało w Monachium. Co wyrok oznacza dla muzyki generowanej przez AI?

Sprawa jest istotna nie tylko dla Suno. Monachijski sąd przyjął, że zarówno wprowadzenie chronionych utworów do zbioru treningowego, jak i ich późniejsze „zapamiętanie” wewnątrz modelu mogą stanowić prawnie relewantne zwielokrotnienie. W praktyce oznacza to, że argument „podczas trenowania nie dochodzi do kopiowania” nie przekonał sądu .

Kto pozwał Suno?

Powództwo wniosła GEMA — Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, czyli niemiecka organizacja reprezentująca twórców piosenek i wydawców muzycznych. W Niemczech pełni ona funkcję organizacji zbiorowego zarządzania prawami, pobierając między innymi wynagrodzenia licencyjne w imieniu autorów.

GEMA rozpoczęła postępowanie w Monachium w listopadzie 2024 r., a formalny pozew złożyła w styczniu 2025 r. Organizacja twierdziła, że Suno wykorzystywało, przechowywało i reprodukowało utwory z jej repertuaru bez licencji i bez wynagrodzenia dla uprawnionych . Spór dotyczył sześciu konkretnych piosenek, w tym „Rasputin” zespołu Boney M.

Na czym oparto wyrok?

Sąd uznał odpowiedzialność Suno na kilku kluczowych podstawach niemieckiego prawa autorskiego (UrhG):

• Nieuprawnione zwielokrotnianie — Suno kopiowało, przechowywało i reprodukowało chronione utwory na potrzeby trenowania modelu bez uzyskania licencji .
• Trenowanie AI jako czynność istotna z punktu widzenia praw autorskich — sąd uznał, że zarówno pobranie utworów do danych treningowych, jak i ich wewnętrzne zapamiętanie przez model mogą być traktowane jako zwielokrotnienie. Odrzucono stanowisko, że samo trenowanie nie wiąże się z kopiowaniem .
• Brak dorozumianej zgody — fakt, że piosenki były dostępne w internecie, nie oznaczał automatycznej zgody na wykorzystywanie ich do komercyjnego trenowania AI .
• Zastosowanie niemieckiego prawa — sąd przyjął swoją właściwość wobec amerykańskiej firmy, wskazując między innymi, że usługa Suno jest dostępna dla użytkowników w Niemczech, a w związku z procesem trenowania dochodziło do reprodukcji w tym kraju .

W tle znajduje się także niemiecki wyjątek dotyczący eksploracji tekstów i danych, zapisany w § 44b UrhG. Wcześniejsze rozstrzygnięcie w sprawie GEMA przeciwko OpenAI wskazywało, że wyjątek ten nie chroni komercyjnych modeli generatywnych, jeśli model trwale zapamiętuje chronione treści, zamiast jedynie analizować je tymczasowo .

Co Suno musi zrobić?

Na mocy wyroku firma ma:

• zaprzestać wykorzystywania utworów chronionych przez GEMA do trenowania AI bez licencji ;
• ujawnić szczegółowe informacje o przychodach uzyskanych w związku z usługą generowania muzyki i nieuprawnionym wykorzystaniem repertuaru ;
• zapłacić odszkodowanie, którego wysokość zostanie ustalona po przedstawieniu danych o przychodach ;
• usunąć utwory chronione przez GEMA ze zbiorów treningowych albo wykazać, że zostały usunięte .

Suno nie zgadza się z rozstrzygnięciem i zapowiedziało odwołanie do Wyższego Sądu Okręgowego w Monachium . Oznacza to, że wyrok sądu pierwszej instancji nie kończy jeszcze sporu.

Drugi ważny wyrok GEMA: sprawa przeciwko OpenAI

Decyzja dotycząca Suno wpisuje się w linię orzeczniczą, którą monachijski sąd zaczął budować w sprawie GEMA przeciwko OpenAI. 11 listopada 2025 r. ta sama izba uznała, że OpenAI naruszyło niemieckie prawo autorskie, wykorzystując teksty piosenek do trenowania ChatGPT bez licencji .

W tamtej sprawie sąd uznał, że zarówno umieszczenie tekstów w korpusie treningowym, jak i ich późniejsze zapamiętanie w modelu stanowią czynności relewantne z punktu widzenia prawa autorskiego. Odrzucono również odwołanie do wyjątku dotyczącego eksploracji tekstów i danych, ponieważ modele generatywne mogą trwale przechowywać chronione treści . Wyrok przeciwko Suno wzmacnia ten kierunek rozumowania, tym razem w odniesieniu do muzyki, a nie tekstów piosenek.

Jak wygląda sytuacja w Stanach Zjednoczonych?

Amerykański spór przebiega według innego schematu. W czerwcu 2024 r. Recording Industry Association of America (RIAA), działając w imieniu Sony Music, Universal Music Group i Warner Music Group, złożyło pozwy przeciwko Suno i Udio w federalnych sądach USA . W centrum spraw znajduje się pytanie, czy trenowanie modeli na chronionych nagraniach można uznać za dozwolony użytek — fair use.

Do połowy 2026 r. sytuacja wyglądała następująco:

• Warner Music Group zawarło z Suno ugodę w listopadzie 2025 r. Porozumienie obejmowało partnerstwo licencyjne oraz przejęcie przez Suno platformy Songkick należącej do Warnera .
• Universal Music Group zawarło ugodę z Udio w październiku 2025 r., tworząc jeden z modeli przyszłej współpracy licencyjnej .
• Sony Music nadal prowadzi spory zarówno z Suno, jak i z Udio .
• Universal Music Group nadal pozywa Suno .
• Amerykańskie sprawy pozostają na etapie wniosków przedprocesowych; nie zapadł jeszcze wyrok merytoryczny rozstrzygający kwestię fair use .
• Wniosek Suno o wydanie wyroku w trybie uproszczonym w sprawie fair use, rozpatrywany przez sędziego Caspera w Sądzie Okręgowym dla Dystryktu Massachusetts, miał zostać rozstrzygnięty w dalszej części 2026 r.

Suno przyznało, że chronione utwory znalazły się w danych treningowych, ale argumentuje, że generowane rezultaty są transformacyjne i nie zastępują rynku oryginalnych nagrań . W USA żaden sąd nie rozstrzygnął dotąd merytorycznie sprawy fair use dotyczącej muzyki generowanej przez AI.

Europa i USA: dwa różne podejścia

Wyrok z Monachium pokazuje coraz wyraźniejszy rozdźwięk między europejskim a amerykańskim podejściem do trenowania AI:

• Niemcy i podejście europejskie — monachijskie orzeczenia wskazują, że komercyjne trenowanie AI na chronionych utworach bez licencji może stanowić naruszenie praw autorskich. Sąd nie zaakceptował argumentów opartych na zgodzie wynikającej z publicznej dostępności utworów ani na bezpiecznej przystani prawnej .
• Stany Zjednoczone — głównym testem pozostaje analiza fair use na podstawie 17 U.S.C. § 107. Znaczenie będą miały między innymi transformacyjny charakter wykorzystania, wpływ na rynek i to, czy wygenerowane treści konkurują z oryginalnymi nagraniami.

Nie oznacza to jeszcze, że jeden wyrok rozstrzyga całą kwestię na terenie Europy. Jest to jednak ważny sygnał dla firm działających na unijnym rynku i dla organizacji reprezentujących twórców.

Co może zmienić wyrok?

Koszty i zmiany technologiczne

Suno może ponieść w Niemczech znaczące koszty finansowe, obejmujące odszkodowanie, przygotowanie rozliczeń przychodów i ewentualne wydanie zysków związanych z naruszeniem . Firma może też zostać zmuszona do uzyskania licencji albo ponownego trenowania modeli bez utworów z repertuaru GEMA. Taka operacja może oznaczać kosztowną przebudowę systemu i wpłynąć na jakość generowanych rezultatów.

Odwołanie może dodatkowo przedłużyć okres niepewności prawnej. Postępowanie przed Wyższym Sądem Okręgowym w Monachium może potrwać od 12 do 18 miesięcy.

Większa presja na licencje

Rozstrzygnięcie przyspiesza odejście od modelu „najpierw zbierz dane, później pytaj o zgodę” na rzecz systemów opartych na licencjonowanych zbiorach. GEMA sygnalizuje, że oczekuje od platform muzycznych AI negocjowania licencji . Ugody Warnera z Suno i Universalu z Udio pokazują możliwą drogę: zamknięte środowiska, w których dane i sposób generowania muzyki są objęte umowami licencyjnymi .

Znaczenie dla innych modeli AI

Rozumowanie monachijskiego sądu — że trenowanie modelu może prowadzić do prawnie relewantnego zwielokrotnienia utworów — może zostać wykorzystane w sporach dotyczących generatorów obrazów, tekstu i wideo. Wyrok wzmacnia również pozycję europejskich organizacji zbiorowego zarządzania prawami, takich jak GEMA, brytyjska PRS for Music czy francuska SACEM, w negocjacjach z firmami technologicznymi.

Może mieć także znaczenie dla wdrażania obowiązków związanych z ujawnianiem informacji o danych treningowych wynikających z unijnych regulacji dotyczących sztucznej inteligencji.

Mocniejszy sygnał dla twórców

W połączeniu z wcześniejszym wyrokiem przeciwko OpenAI decyzja w sprawie Suno pokazuje, że europejskie sądy są gotowe egzekwować prawa autorskie wobec dostawców generatywnej AI. To może zachęcić kolejnych artystów, wydawców i organizacje zbiorowego zarządzania do składania pozwów oraz domagania się licencji przed rozpoczęciem trenowania modeli.

Najważniejszy wniosek dla branży jest prosty: w Europie sama dostępność utworu w internecie nie jest równoznaczna ze zgodą na wykorzystanie go do trenowania komercyjnego modelu muzycznego.