Sprawa jest istotna nie tylko dla Suno. Monachijski sąd przyjął, że zarówno wprowadzenie chronionych utworów do zbioru treningowego, jak i ich późniejsze „zapamiętanie” wewnątrz modelu mogą stanowić prawnie relewantne zwielokrotnienie. W praktyce oznacza to, że argument „podczas trenowania nie dochodzi do kopiowania” nie przekonał sądu .

Kto pozwał Suno?

Powództwo wniosła GEMA — Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, czyli niemiecka organizacja reprezentująca twórców piosenek i wydawców muzycznych. W Niemczech pełni ona funkcję organizacji zbiorowego zarządzania prawami, pobierając między innymi wynagrodzenia licencyjne w imieniu autorów.

GEMA rozpoczęła postępowanie w Monachium w listopadzie 2024 r., a formalny pozew złożyła w styczniu 2025 r. Organizacja twierdziła, że Suno wykorzystywało, przechowywało i reprodukowało utwory z jej repertuaru bez licencji i bez wynagrodzenia dla uprawnionych . Spór dotyczył sześciu konkretnych piosenek, w tym „Rasputin” zespołu Boney M.

Na czym oparto wyrok?

Sąd uznał odpowiedzialność Suno na kilku kluczowych podstawach niemieckiego prawa autorskiego (UrhG):

• Nieuprawnione zwielokrotnianie — Suno kopiowało, przechowywało i reprodukowało chronione utwory na potrzeby trenowania modelu bez uzyskania licencji .
• Trenowanie AI jako czynność istotna z punktu widzenia praw autorskich — sąd uznał, że zarówno pobranie utworów do danych treningowych, jak i ich wewnętrzne zapamiętanie przez model mogą być traktowane jako zwielokrotnienie. Odrzucono stanowisko, że samo trenowanie nie wiąże się z kopiowaniem .
• Brak dorozumianej zgody — fakt, że piosenki były dostępne w internecie, nie oznaczał automatycznej zgody na wykorzystywanie ich do komercyjnego trenowania AI .
• Zastosowanie niemieckiego prawa — sąd przyjął swoją właściwość wobec amerykańskiej firmy, wskazując między innymi, że usługa Suno jest dostępna dla użytkowników w Niemczech, a w związku z procesem trenowania dochodziło do reprodukcji w tym kraju .

W tle znajduje się także niemiecki wyjątek dotyczący eksploracji tekstów i danych, zapisany w § 44b UrhG. Wcześniejsze rozstrzygnięcie w sprawie GEMA przeciwko OpenAI wskazywało, że wyjątek ten nie chroni komercyjnych modeli generatywnych, jeśli model trwale zapamiętuje chronione treści, zamiast jedynie analizować je tymczasowo .

Co Suno musi zrobić?

Na mocy wyroku firma ma:

• zaprzestać wykorzystywania utworów chronionych przez GEMA do trenowania AI bez licencji ;
• ujawnić szczegółowe informacje o przychodach uzyskanych w związku z usługą generowania muzyki i nieuprawnionym wykorzystaniem repertuaru ;
• zapłacić odszkodowanie, którego wysokość zostanie ustalona po przedstawieniu danych o przychodach ;
• usunąć utwory chronione przez GEMA ze zbiorów treningowych albo wykazać, że zostały usunięte .

Suno nie zgadza się z rozstrzygnięciem i zapowiedziało odwołanie do Wyższego Sądu Okręgowego w Monachium . Oznacza to, że wyrok sądu pierwszej instancji nie kończy jeszcze sporu.

Drugi ważny wyrok GEMA: sprawa przeciwko OpenAI

Decyzja dotycząca Suno wpisuje się w linię orzeczniczą, którą monachijski sąd zaczął budować w sprawie GEMA przeciwko OpenAI. 11 listopada 2025 r. ta sama izba uznała, że OpenAI naruszyło niemieckie prawo autorskie, wykorzystując teksty piosenek do trenowania ChatGPT bez licencji .

W tamtej sprawie sąd uznał, że zarówno umieszczenie tekstów w korpusie treningowym, jak i ich późniejsze zapamiętanie w modelu stanowią czynności relewantne z punktu widzenia prawa autorskiego. Odrzucono również odwołanie do wyjątku dotyczącego eksploracji tekstów i danych, ponieważ modele generatywne mogą trwale przechowywać chronione treści . Wyrok przeciwko Suno wzmacnia ten kierunek rozumowania, tym razem w odniesieniu do muzyki, a nie tekstów piosenek.

Jak wygląda sytuacja w Stanach Zjednoczonych?

Amerykański spór przebiega według innego schematu. W czerwcu 2024 r. Recording Industry Association of America (RIAA), działając w imieniu Sony Music, Universal Music Group i Warner Music Group, złożyło pozwy przeciwko Suno i Udio w federalnych sądach USA . W centrum spraw znajduje się pytanie, czy trenowanie modeli na chronionych nagraniach można uznać za dozwolony użytek — fair use.

Do połowy 2026 r. sytuacja wyglądała następująco:

• Warner Music Group zawarło z Suno ugodę w listopadzie 2025 r. Porozumienie obejmowało partnerstwo licencyjne oraz przejęcie przez Suno platformy Songkick należącej do Warnera .
• Universal Music Group zawarło ugodę z Udio w październiku 2025 r., tworząc jeden z modeli przyszłej współpracy licencyjnej .
• Sony Music nadal prowadzi spory zarówno z Suno, jak i z Udio .
• Universal Music Group nadal pozywa Suno .
• Amerykańskie sprawy pozostają na etapie wniosków przedprocesowych; nie zapadł jeszcze wyrok merytoryczny rozstrzygający kwestię fair use .
• Wniosek Suno o wydanie wyroku w trybie uproszczonym w sprawie fair use, rozpatrywany przez sędziego Caspera w Sądzie Okręgowym dla Dystryktu Massachusetts, miał zostać rozstrzygnięty w dalszej części 2026 r.

Suno przyznało, że chronione utwory znalazły się w danych treningowych, ale argumentuje, że generowane rezultaty są transformacyjne i nie zastępują rynku oryginalnych nagrań . W USA żaden sąd nie rozstrzygnął dotąd merytorycznie sprawy fair use dotyczącej muzyki generowanej przez AI.

Europa i USA: dwa różne podejścia

Wyrok z Monachium pokazuje coraz wyraźniejszy rozdźwięk między europejskim a amerykańskim podejściem do trenowania AI:

• Niemcy i podejście europejskie — monachijskie orzeczenia wskazują, że komercyjne trenowanie AI na chronionych utworach bez licencji może stanowić naruszenie praw autorskich. Sąd nie zaakceptował argumentów opartych na zgodzie wynikającej z publicznej dostępności utworów ani na bezpiecznej przystani prawnej .
• Stany Zjednoczone — głównym testem pozostaje analiza fair use na podstawie 17 U.S.C. § 107. Znaczenie będą miały między innymi transformacyjny charakter wykorzystania, wpływ na rynek i to, czy wygenerowane treści konkurują z oryginalnymi nagraniami.

Nie oznacza to jeszcze, że jeden wyrok rozstrzyga całą kwestię na terenie Europy. Jest to jednak ważny sygnał dla firm działających na unijnym rynku i dla organizacji reprezentujących twórców.

Co może zmienić wyrok?

Koszty i zmiany technologiczne

Suno może ponieść w Niemczech znaczące koszty finansowe, obejmujące odszkodowanie, przygotowanie rozliczeń przychodów i ewentualne wydanie zysków związanych z naruszeniem . Firma może też zostać zmuszona do uzyskania licencji albo ponownego trenowania modeli bez utworów z repertuaru GEMA. Taka operacja może oznaczać kosztowną przebudowę systemu i wpłynąć na jakość generowanych rezultatów.

Odwołanie może dodatkowo przedłużyć okres niepewności prawnej. Postępowanie przed Wyższym Sądem Okręgowym w Monachium może potrwać od 12 do 18 miesięcy.

Większa presja na licencje

Rozstrzygnięcie przyspiesza odejście od modelu „najpierw zbierz dane, później pytaj o zgodę” na rzecz systemów opartych na licencjonowanych zbiorach. GEMA sygnalizuje, że oczekuje od platform muzycznych AI negocjowania licencji . Ugody Warnera z Suno i Universalu z Udio pokazują możliwą drogę: zamknięte środowiska, w których dane i sposób generowania muzyki są objęte umowami licencyjnymi .

Znaczenie dla innych modeli AI

Rozumowanie monachijskiego sądu — że trenowanie modelu może prowadzić do prawnie relewantnego zwielokrotnienia utworów — może zostać wykorzystane w sporach dotyczących generatorów obrazów, tekstu i wideo. Wyrok wzmacnia również pozycję europejskich organizacji zbiorowego zarządzania prawami, takich jak GEMA, brytyjska PRS for Music czy francuska SACEM, w negocjacjach z firmami technologicznymi.

Może mieć także znaczenie dla wdrażania obowiązków związanych z ujawnianiem informacji o danych treningowych wynikających z unijnych regulacji dotyczących sztucznej inteligencji.

Mocniejszy sygnał dla twórców

W połączeniu z wcześniejszym wyrokiem przeciwko OpenAI decyzja w sprawie Suno pokazuje, że europejskie sądy są gotowe egzekwować prawa autorskie wobec dostawców generatywnej AI. To może zachęcić kolejnych artystów, wydawców i organizacje zbiorowego zarządzania do składania pozwów oraz domagania się licencji przed rozpoczęciem trenowania modeli.

Najważniejszy wniosek dla branży jest prosty: w Europie sama dostępność utworu w internecie nie jest równoznaczna ze zgodą na wykorzystanie go do trenowania komercyjnego modelu muzycznego.

Sprawa jest istotna nie tylko dla Suno. Monachijski sąd przyjął, że zarówno wprowadzenie chronionych utworów do zbioru treningowego, jak i ich późniejsze „zapamiętanie” wewnątrz modelu mogą stanowić prawnie relewantne zwielokrotnienie. W praktyce oznacza to, że argument „podczas trenowania nie dochodzi do kopiowania” nie przekonał sądu .

Kto pozwał Suno?

Powództwo wniosła GEMA — Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, czyli niemiecka organizacja reprezentująca twórców piosenek i wydawców muzycznych. W Niemczech pełni ona funkcję organizacji zbiorowego zarządzania prawami, pobierając między innymi wynagrodzenia licencyjne w imieniu autorów.

GEMA rozpoczęła postępowanie w Monachium w listopadzie 2024 r., a formalny pozew złożyła w styczniu 2025 r. Organizacja twierdziła, że Suno wykorzystywało, przechowywało i reprodukowało utwory z jej repertuaru bez licencji i bez wynagrodzenia dla uprawnionych . Spór dotyczył sześciu konkretnych piosenek, w tym „Rasputin” zespołu Boney M.

Na czym oparto wyrok?

Sąd uznał odpowiedzialność Suno na kilku kluczowych podstawach niemieckiego prawa autorskiego (UrhG):

• Nieuprawnione zwielokrotnianie — Suno kopiowało, przechowywało i reprodukowało chronione utwory na potrzeby trenowania modelu bez uzyskania licencji .
• Trenowanie AI jako czynność istotna z punktu widzenia praw autorskich — sąd uznał, że zarówno pobranie utworów do danych treningowych, jak i ich wewnętrzne zapamiętanie przez model mogą być traktowane jako zwielokrotnienie. Odrzucono stanowisko, że samo trenowanie nie wiąże się z kopiowaniem .
• Brak dorozumianej zgody — fakt, że piosenki były dostępne w internecie, nie oznaczał automatycznej zgody na wykorzystywanie ich do komercyjnego trenowania AI .
• Zastosowanie niemieckiego prawa — sąd przyjął swoją właściwość wobec amerykańskiej firmy, wskazując między innymi, że usługa Suno jest dostępna dla użytkowników w Niemczech, a w związku z procesem trenowania dochodziło do reprodukcji w tym kraju .

W tle znajduje się także niemiecki wyjątek dotyczący eksploracji tekstów i danych, zapisany w § 44b UrhG. Wcześniejsze rozstrzygnięcie w sprawie GEMA przeciwko OpenAI wskazywało, że wyjątek ten nie chroni komercyjnych modeli generatywnych, jeśli model trwale zapamiętuje chronione treści, zamiast jedynie analizować je tymczasowo .

Co Suno musi zrobić?

Na mocy wyroku firma ma:

• zaprzestać wykorzystywania utworów chronionych przez GEMA do trenowania AI bez licencji ;
• ujawnić szczegółowe informacje o przychodach uzyskanych w związku z usługą generowania muzyki i nieuprawnionym wykorzystaniem repertuaru ;
• zapłacić odszkodowanie, którego wysokość zostanie ustalona po przedstawieniu danych o przychodach ;
• usunąć utwory chronione przez GEMA ze zbiorów treningowych albo wykazać, że zostały usunięte .

Suno nie zgadza się z rozstrzygnięciem i zapowiedziało odwołanie do Wyższego Sądu Okręgowego w Monachium . Oznacza to, że wyrok sądu pierwszej instancji nie kończy jeszcze sporu.

Drugi ważny wyrok GEMA: sprawa przeciwko OpenAI

Decyzja dotycząca Suno wpisuje się w linię orzeczniczą, którą monachijski sąd zaczął budować w sprawie GEMA przeciwko OpenAI. 11 listopada 2025 r. ta sama izba uznała, że OpenAI naruszyło niemieckie prawo autorskie, wykorzystując teksty piosenek do trenowania ChatGPT bez licencji .

W tamtej sprawie sąd uznał, że zarówno umieszczenie tekstów w korpusie treningowym, jak i ich późniejsze zapamiętanie w modelu stanowią czynności relewantne z punktu widzenia prawa autorskiego. Odrzucono również odwołanie do wyjątku dotyczącego eksploracji tekstów i danych, ponieważ modele generatywne mogą trwale przechowywać chronione treści . Wyrok przeciwko Suno wzmacnia ten kierunek rozumowania, tym razem w odniesieniu do muzyki, a nie tekstów piosenek.

Jak wygląda sytuacja w Stanach Zjednoczonych?

Amerykański spór przebiega według innego schematu. W czerwcu 2024 r. Recording Industry Association of America (RIAA), działając w imieniu Sony Music, Universal Music Group i Warner Music Group, złożyło pozwy przeciwko Suno i Udio w federalnych sądach USA . W centrum spraw znajduje się pytanie, czy trenowanie modeli na chronionych nagraniach można uznać za dozwolony użytek — fair use.

Do połowy 2026 r. sytuacja wyglądała następująco:

• Warner Music Group zawarło z Suno ugodę w listopadzie 2025 r. Porozumienie obejmowało partnerstwo licencyjne oraz przejęcie przez Suno platformy Songkick należącej do Warnera .
• Universal Music Group zawarło ugodę z Udio w październiku 2025 r., tworząc jeden z modeli przyszłej współpracy licencyjnej .
• Sony Music nadal prowadzi spory zarówno z Suno, jak i z Udio .
• Universal Music Group nadal pozywa Suno .
• Amerykańskie sprawy pozostają na etapie wniosków przedprocesowych; nie zapadł jeszcze wyrok merytoryczny rozstrzygający kwestię fair use .
• Wniosek Suno o wydanie wyroku w trybie uproszczonym w sprawie fair use, rozpatrywany przez sędziego Caspera w Sądzie Okręgowym dla Dystryktu Massachusetts, miał zostać rozstrzygnięty w dalszej części 2026 r.

Suno przyznało, że chronione utwory znalazły się w danych treningowych, ale argumentuje, że generowane rezultaty są transformacyjne i nie zastępują rynku oryginalnych nagrań . W USA żaden sąd nie rozstrzygnął dotąd merytorycznie sprawy fair use dotyczącej muzyki generowanej przez AI.

Europa i USA: dwa różne podejścia

Wyrok z Monachium pokazuje coraz wyraźniejszy rozdźwięk między europejskim a amerykańskim podejściem do trenowania AI:

• Niemcy i podejście europejskie — monachijskie orzeczenia wskazują, że komercyjne trenowanie AI na chronionych utworach bez licencji może stanowić naruszenie praw autorskich. Sąd nie zaakceptował argumentów opartych na zgodzie wynikającej z publicznej dostępności utworów ani na bezpiecznej przystani prawnej .
• Stany Zjednoczone — głównym testem pozostaje analiza fair use na podstawie 17 U.S.C. § 107. Znaczenie będą miały między innymi transformacyjny charakter wykorzystania, wpływ na rynek i to, czy wygenerowane treści konkurują z oryginalnymi nagraniami.

Nie oznacza to jeszcze, że jeden wyrok rozstrzyga całą kwestię na terenie Europy. Jest to jednak ważny sygnał dla firm działających na unijnym rynku i dla organizacji reprezentujących twórców.

Co może zmienić wyrok?

Koszty i zmiany technologiczne

Suno może ponieść w Niemczech znaczące koszty finansowe, obejmujące odszkodowanie, przygotowanie rozliczeń przychodów i ewentualne wydanie zysków związanych z naruszeniem . Firma może też zostać zmuszona do uzyskania licencji albo ponownego trenowania modeli bez utworów z repertuaru GEMA. Taka operacja może oznaczać kosztowną przebudowę systemu i wpłynąć na jakość generowanych rezultatów.

Odwołanie może dodatkowo przedłużyć okres niepewności prawnej. Postępowanie przed Wyższym Sądem Okręgowym w Monachium może potrwać od 12 do 18 miesięcy.

Większa presja na licencje

Rozstrzygnięcie przyspiesza odejście od modelu „najpierw zbierz dane, później pytaj o zgodę” na rzecz systemów opartych na licencjonowanych zbiorach. GEMA sygnalizuje, że oczekuje od platform muzycznych AI negocjowania licencji . Ugody Warnera z Suno i Universalu z Udio pokazują możliwą drogę: zamknięte środowiska, w których dane i sposób generowania muzyki są objęte umowami licencyjnymi .

Znaczenie dla innych modeli AI

Rozumowanie monachijskiego sądu — że trenowanie modelu może prowadzić do prawnie relewantnego zwielokrotnienia utworów — może zostać wykorzystane w sporach dotyczących generatorów obrazów, tekstu i wideo. Wyrok wzmacnia również pozycję europejskich organizacji zbiorowego zarządzania prawami, takich jak GEMA, brytyjska PRS for Music czy francuska SACEM, w negocjacjach z firmami technologicznymi.

Może mieć także znaczenie dla wdrażania obowiązków związanych z ujawnianiem informacji o danych treningowych wynikających z unijnych regulacji dotyczących sztucznej inteligencji.

Mocniejszy sygnał dla twórców

W połączeniu z wcześniejszym wyrokiem przeciwko OpenAI decyzja w sprawie Suno pokazuje, że europejskie sądy są gotowe egzekwować prawa autorskie wobec dostawców generatywnej AI. To może zachęcić kolejnych artystów, wydawców i organizacje zbiorowego zarządzania do składania pozwów oraz domagania się licencji przed rozpoczęciem trenowania modeli.

Najważniejszy wniosek dla branży jest prosty: w Europie sama dostępność utworu w internecie nie jest równoznaczna ze zgodą na wykorzystanie go do trenowania komercyjnego modelu muzycznego.