Zespół naukowców pod kierownictwem fińskich i brazylijskich badaczy, takich jak Alceu Ranzi i Martti Pärssinen, wykorzystał technologię LiDAR do zmapowania około 4 497 km² lasów deszczowych w brazylijskim stanie Acre i na terenach przygranicznych . W tym obszarze odkryto aż 396 nieznanych wcześniej geoglifów – ogromnych, geometrycznych konstrukcji ziemnych w postaci rowów, wałów, dróg i platform . Łącząc je z wcześniej znalezionymi obiektami, całkowita liczba potwierdzonych budowli ziemnych w regionie przekroczyła 1 300 . Naukowcy, ekstrapolując wyniki na niezbadane jeszcze obszary, szacują, że w całej południowo-zachodniej Amazonii może znajdować się od 20 000 do 30 000 takich konstrukcji .
Według szacunków badaczy, cywilizacja Aquiry osiągnęła szczyt liczebności około 200 roku n.e., kiedy to mogła liczyć nawet do 3 milionów mieszkańców . Społeczeństwo to rozwijało się przez około 1500 lat (od 600 roku p.n.e. do 850 roku n.e.) na obszarze wielkości dzisiejszej Syrii . Jego przetrwanie opierało się na zaawansowanym systemie rolnictwa. Aquiry praktykowali rolnictwo kontrolowanym ogniem – wypalali lasy bambusowe, aby stworzyć pola uprawne, na których przede wszystkim uprawiano kukurydzę . Dowody mikrobotaniczne wskazują, że kukurydza była podstawą wyżywienia, a jej uprawa była wspomagana przez skomplikowane systemy inżynierii krajobrazu, w tym kanały melioracyjne . Ponadto, mieszkańcy Aquiry uprawiali maniok, bataty, dynię i palmę brzoskwiniową, tworząc system rolno-leśny, który był powszechny w południowej Amazonii .
Odkrycia te definitywnie obalają zakorzeniony mit o Amazonii jako „dziewiczej” lub „nietkniętej” puszczy, która przed przybyciem Europejczyków była tylko w niewielkim stopniu zamieszkała . Zamiast tego, dane ujawniają, że miliony ludzi żyły i aktywnie kształtowały południowo-zachodnią Amazonię przez prawie 1500 lat, budując dziesiątki tysięcy struktur i zarządzając lasami za pomocą ognia i upraw . Jak ujął to jeden z badaczy, odkrycie to „całkowicie zmieniło moje rozumienie” prehistorii regionu . Aquiry nie tylko przystosowali się do lasu, ale przekształcili go na ogromną skalę, pozostawiając trwały ślad w krajobrazie, który jest widoczny do dziś . Badanie ma także znaczenie współczesne, ponieważ potwierdza skalę przedkolumbijskiego użytkowania lasu, co wzmacnia roszczenia ziemne rdzennej ludności i podważa narracje o Amazonii jako pustkowiu bez historii .