Fizycy z Uniwersytetu Tokijskiego odkryli, że nanoskopowe wzory odwzorowujące „kapelusz Smitha” – nieokresową płytkę mozaikową – wytwarzają chiralną dyfrakcję: rozpraszanie światła laserowego w kształcie wirującego wiatraczka, które ujawnia wewnętrzną „lewoskrętność” lub „prawoskrętność” (chiralność) odpowiedzi optycznej. To zjawisko nie występuje w konwencjonalnych quasi-kryształach . Odkrycie jest zaskakujące, ponieważ sama płytka nie jest chiralna; chiralność powstaje w wyniku złamania symetrii lustrzanej w nieokresowym ułożeniu płytek .

Kluczowe wnioski

• Zjawisko: Kiedy światło lasera pada na nanostruktury w kształcie kapelusza, powstała dyfrakcja tworzy chiralne wzory wiatraczkowe, które zmieniają się w zależności od kierunku i polaryzacji padającego światła. Struktura pozbawiona symetrii lustrzanej sprawia, że dyfrakcja bezpośrednio ujawnia chiralność .

Fizycy z Uniwersytetu Tokijskiego odkryli, że nanoskopowe wzory odwzorowujące „kapelusz Smitha” – nieokresową płytkę mozaikową – wytwarzają chiralną dyfrakcję: rozpraszanie światła laserowego w kształcie wirującego wiatraczka, które ujawnia wewnętrzną „lewoskrętność” lub „prawoskrętność” (chiralność) odpowiedzi optycznej. To zjawisko nie występuje w konwencjonalnych quasi-kryształach . Odkrycie jest zaskakujące, ponieważ sama płytka nie jest chiralna; chiralność powstaje w wyniku złamania symetrii lustrzanej w nieokresowym ułożeniu płytek .

Kluczowe wnioski

• Zjawisko: Kiedy światło lasera pada na nanostruktury w kształcie kapelusza, powstała dyfrakcja tworzy chiralne wzory wiatraczkowe, które zmieniają się w zależności od kierunku i polaryzacji padającego światła. Struktura pozbawiona symetrii lustrzanej sprawia, że dyfrakcja bezpośrednio ujawnia chiralność .