Rynek ropy na rozdrożu. Porozumienie USA–Iran może przynieść nadpodaż jeszcze w tym roku

Dwivedi opisał sytuację językiem rynku opcji: strona amerykańska ma być — w jego ujęciu — „długa na opcji put”, czyli zabezpieczona przed spadkiem cen, ale wartość tego zabezpieczenia maleje wraz z upływem czasu. Termin wygaśnięcia tej „opcji” wyznacza kalendarz polityczny, a konkretnie zbliżające się wybory uzupełniające do Kongresu .

Ceny paliw i wybory przyspieszają presję polityczną

Macquarie bezpośrednio łączy pilność negocjacji z kalendarzem politycznym w Stanach Zjednoczonych. Do wyborów do Kongresu w połowie kadencji pozostało mniej niż 100 dni, a administracja w Waszyngtonie mierzy się z presją, by zakończyć konflikt z Iranem .

Jednym z najważniejszych powodów, dla których porozumienie miałoby zostać zawarte szybko, jest chęć obniżenia cen benzyny przed głosowaniem . Jeżeli powrót dostaw z regionu Zatoki Perskiej okaże się trwały, większa podaż mogłaby ograniczyć presję na ceny ropy, a w konsekwencji także na ceny paliw.

Prognozy Macquarie i Morgan Stanley

Macquarie mocno tnie wcześniejsze szacunki

23–24 czerwca 2026 r. Macquarie znacząco obniżył prognozy dla ropy Brent, zakładając szybki powrót przepływów przez cieśninę Ormuz po zawarciu tymczasowego porozumienia pokojowego . Bank przewidywał średnią cenę Brent na poziomie 77 dolarów za baryłkę w 2026 r. oraz 64 dolarów w 2027 r. Wcześniejsze szacunki wynosiły odpowiednio 89 i 74 dolary .

To radykalna zmiana względem marcowego scenariusza ryzyka. Wówczas Macquarie ostrzegał, że jeśli wojna potrwa do czerwca, a cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta, cena ropy może wzrosnąć nawet do 200 dolarów za baryłkę .

Morgan Stanley także obniża prognozy

Kolejne decyzje Morgan Stanley pokazują, jak szybko zmieniały się oczekiwania rynku:

• 13 kwietnia: bank utrzymywał prognozę Brent na poziomie 110 dolarów za baryłkę w II kwartale 2026 r. i 100 dolarów w III kwartale, zakładając powolne odbudowywanie dostaw .
• W połowie czerwca, po podpisaniu memorandum: prognozę na III kwartał obniżono do 90 dolarów, a na IV kwartał do 80 dolarów. Bank podkreślał, że fizyczny powrót dostaw potrwa kilka tygodni, choć sygnały cenowe już słabły .
• 30 czerwca: prognozę na III kwartał obniżono do 75 dolarów, a na IV kwartał pozostawiono na poziomie 80 dolarów. Morgan Stanley wskazał też na większą nadwyżkę podaży oczekiwaną w 2027 r., z Brentem po 75 dolarów w I połowie roku i 70 dolarów w II połowie .

Morgan Stanley wymienił ponadto rosnącą produkcję w USA oraz słabszy popyt w Chinach jako dodatkowe czynniki zwiększające ryzyko nadpodaży .

Rynek już częściowo wycenił odprężenie

Inwestorzy zareagowali na perspektywę powrotu dostaw jeszcze przed zawarciem ostatecznego porozumienia:

• Brent spadł z wojennych maksimów przekraczających 100 dolarów do około 73–77 dolarów za baryłkę pod koniec czerwca 2026 r. .
• 27 lipca ceny ropy tąpnęły o 4 proc. po tym, jak USA i Iran wstrzymały ataki .
• Według lipcowego raportu Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) notowania North Sea Dated spadły w samym czerwcu o 31 dolarów za baryłkę — do 68 dolarów na początku lipca. Był to najniższy poziom od okresu sprzed wojny .

To jednak nie oznacza, że dostawy mogą natychmiast wrócić do pełnej przepustowości. Normalizacja ruchu tankowców i odbudowa produkcji wymagają czasu, dlatego ceny mogą reagować szybciej niż fizyczny rynek surowca.

Od memorandum do nowej przerwy w walkach

Porozumienie z 17 czerwca

17 czerwca 2026 r. USA i Iran podpisały memorandum zakładające 60-dniowe zawieszenie broni oraz 60-dniowy okres negocjacji nad trwałym porozumieniem . Zgodnie z ustaleniami przepływy przez cieśninę Ormuz miały wrócić do pełnej przepustowości w ciągu 30 dni .

Rozejm od początku był jednak kruchy i wielokrotnie przerywały go lokalne eskalacje . Na początku lipca walki ponownie przybrały na sile, co w praktyce przekreśliło wcześniejsze ustalenia .

Nowa przerwa z 25–26 lipca

W weekend 25–26 lipca USA i Iran ponownie wstrzymały ataki — po dwóch tygodniach wznowionych działań zbrojnych . To ożywiło nadzieje na powrót do dyplomacji i stopniowe odblokowanie żeglugi przez Ormuz.

Macquarie uważa, że do finalnego porozumienia może dojść w perspektywie „tygodni, a nie miesięcy” . Negocjacje nadal trwają, a 60-dniowe ramy przewidziane w pierwotnym memorandum formalnie pozostają punktem odniesienia .

Największe ryzyko: rozejm może się załamać

Najnowsza przerwa w walkach nie jest równoznaczna z trwałym pokojem. 17 czerwca Donald Trump ostrzegał jednocześnie, że w przypadku niewypełnienia warunków porozumienia przez Iran możliwa jest kampania bombardowań . Pokazuje to, jak napięte pozostają relacje między stronami.

Iran wcześniej zaprzeczał, że prowadzi rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi na wcześniejszych etapach konfliktu . Ostateczne porozumienie zależy również od dalszych negocjacji nuklearnych prowadzonych w Szwajcarii .

Jeśli te rozmowy się załamią, obecny rozejm może ponownie przerodzić się w konflikt. W takim scenariuszu przepływy przez cieśninę Ormuz znów zostałyby zagrożone, a prognoza nadpodaży zostałaby zastąpiona obawami o niedobór surowca i gwałtowny wzrost cen .

Na tym polega obecne napięcie na rynku: trwałe porozumienie USA–Iran może sprowadzić ropę w stronę nadpodaży, lecz każde załamanie negocjacji może błyskawicznie odwrócić ten scenariusz.