W Kompleksie Medycznym Nasera zespoły medyczne przeprowadziły natychmiastową ocenę ich stanu zdrowia . Według izraelskich władz uwolnieni 28 lipca byli osobami zatrzymanymi podczas wojny, a nie skazanymi za przestępstwa popełnione przed jej wybuchem. Izraelska armia twierdziła również, że nie uznaje ich za „terrorystów” .
W okresie wojny i późniejszego zawieszenia broni Izrael uwalniał mieszkańców Gazy w mniejszych grupach — zwykle po 10–20 osób co kilka tygodni. Lipcowy transfer był więc wyraźnie większy od wcześniejszych, rutynowych przekazań .
Kilka źródeł opisało osoby przybyłe do szpitala jako „wychudzone i ranne” . Niektórzy zatrzymani poruszali się na wózkach inwalidzkich, a dziennikarze obecni na miejscu wskazywali na widoczne obrażenia oraz skrajne wyczerpanie .
Po uwolnieniu zatrzymani opowiadali o złym traktowaniu w izraelskich miejscach odosobnienia. W relacjach pojawiały się zarzuty dotyczące bicia, głodzenia i izolacji . Są one częścią szerszego zbioru doniesień publikowanych w czasie wojny i zawieszenia broni:
Nie ma jednak podstaw, by twierdzić, że wszystkie te wcześniejsze zarzuty zostały niezależnie potwierdzone ani że każdy z nich dotyczy dokładnie 60 osób uwolnionych 28 lipca. Dostępne relacje opisują szerszy wzorzec oskarżeń dotyczących warunków przetrzymywania Palestyńczyków.
Od 7 października 2023 roku MKCK nie mógł odwiedzić żadnego palestyńskiego zatrzymanego w izraelskim miejscu odosobnienia. Organizacja wielokrotnie apelowała o możliwość uzyskiwania informacji o zatrzymanych i odwiedzania ich .
Izraelski Sąd Najwyższy podtrzymał zakaz wizyt MKCK w więzieniach, powołując się na względy bezpieczeństwa związane z sytuacją zakładników . W praktyce komitet uczestniczy obecnie przede wszystkim w przyjmowaniu osób jednostronnie uwalnianych przez Izrael i przekazywaniu ich do Gazy .
W dostępnych doniesieniach nie znaleziono szczegółowego, oficjalnego stanowiska Izraela odnoszącego się bezpośrednio do stanu zdrowia i zarzutów przedstawionych przez grupę uwolnioną 28 lipca.
Izraelska służba więzienna w przeszłości ogólnie odrzucała oskarżenia o systemowe znęcanie się nad więźniami. W odpowiedzi na lipcowe doniesienia „Wall Street Journal” określiła je jako „fałszywe, powtarzane i całkowicie pozbawione podstaw faktycznych” . Władze izraelskie utrzymują, że zatrzymani są traktowani zgodnie z prawem.
Porozumienie o zawieszeniu broni z października 2025 roku, wynegocjowane przy mediacji Stanów Zjednoczonych, miało zakończyć trwającą dwa lata wojnę Izraela z Hamasem. Pierwsza faza umowy przewidywała uwolnienie przez Hamas wszystkich żyjących izraelskich zakładników w zamian za dużą grupę palestyńskich więźniów i zatrzymanych .
W ramach pierwszej wymiany Izrael uwolnił około 1700–2000 Palestyńczyków, z których większość stanowili mieszkańcy Gazy zatrzymani podczas wojny . Później dochodziło do kolejnych, mniejszych transferów:
Według Palestyńskiego Towarzystwa Więźniów w lipcu 2026 roku w izraelskim areszcie administracyjnym pozostawało ponad 1000 Palestyńczyków. Wielu z nich było przetrzymywanych bez postawienia zarzutów . Areszt administracyjny pozwala na zatrzymanie osoby bez formalnego aktu oskarżenia i procesu, na podstawie decyzji administracyjnej.
Hamas wielokrotnie uzależniał dalsze rozmowy o zawieszeniu broni od wypełnienia przez Izrael zobowiązań dotyczących uwolnienia palestyńskich więźniów i oskarżał izraelskie władze o opóźnianie transferów . Uwolnienie 60 osób było największym takim wydarzeniem od październikowej umowy, ale nastąpiło w czasie impasu w rozmowach o kolejnych etapach porozumienia .