Inicjatywa ko-produkcji narodziła się z politycznego przełomu na szczycie NATO w Ankarze w Turcji 8 lipca 2026 roku. Podczas dwustronnego spotkania prezydent Donald Trump powiedział Zełenskiemu, że USA udzielą Ukrainie licencji na produkcję pocisków przechwytujących Patriot. Trump stwierdził: „Damy wam licencję na produkcję Patriotów. Nieźle, co?”
Jednak liczne źródła wskazują, że była to obietnica niejasna i wstępna. Trump przyznał, że nie konsultował tej decyzji z odpowiednimi amerykańskimi firmami zbrojeniowymi – Lockheed Martin i Raytheon – co oznacza, że faktyczna formalna licencja nie została wydana w Ankarze . Euromaidan Press podał, że Zełenski opuścił Ankarę z obietnicą, a nie prawem do rozpoczęcia produkcji . The Guardian opisał ofertę jako „niejasną obietnicę” i zauważył, że Trump nie rozmawiał najpierw z firmami produkującymi pociski Patriot .
Zełenski oświadczył 15 lipca 2026 roku: „Oczekujemy, że do końca 2026 roku nasz ukraiński zespół będzie miał zdolności techniczne do produkcji amerykańskich rakiet” . Analitycy i przedstawiciele przemysłu ostrzegają jednak, że rzeczywista produkcja seryjna potrwa znacznie dłużej.
Nowa linia produkcyjna w COMLOG – spółce joint venture MBDA Deutschland i Raytheon, która wcześniej zajmowała się serwisem pocisków Patriot – ma zostać uruchomiona we wrześniu 2026 roku, a pierwsze rakiety spodziewane są w 2027 roku . Ihor Fedirko, dyrektor wykonawczy Ukraińskiej Rady Przemysłu Obronnego, powiedział, że pełny cykl produkcyjny wewnątrz Ukrainy jest uważany za wysoce nierealistyczny; najbardziej praktyczną ścieżką jest podejście etapowe z rosnącą lokalizacją produkcji .
Nawet w optymistycznym scenariuszu, według źródeł branżowych, zbudowanie zakładów zajmie co najmniej rok, a kolejne dwa lata wyprodukowanie pierwszego pocisku . The New York Times i Defense News niezależnie informują, że znacząca produkcja krajowa jest oddalona o lata . Fabian Hoffmann, ekspert ds. rakiet w Norweskim Instytucie Studiów Obronnych, sugeruje, że osiągnięcie pełnej wydajności przez linię montażową na Ukrainie może zająć pięć lat .
Równolegle z ogłoszeniem licencji na Patriota, sojusznicy NATO na szczycie w Ankarze uzgodnili:
Dążenie do krajowej produkcji Patriotów jest napędzane przez ostry i pogłębiający się kryzys. Zełenski ostrzegał od tygodni, że Ukraina wyczerpuje zapasy pocisków przechwytujących w miarę nasilania się rosyjskich ataków balistycznych . Zaledwie kilka dni przed szczytem w Ankarze Ukraina poinformowała, że nie jest w stanie zestrzelić żadnych rosyjskich pocisków balistycznych z powodu braku pocisków przechwytujących Patriot . Rosyjskie ataki rakietowe w okolicach Kijowa podkreślają, że parasol ochronny ukraińskiej obrony powietrznej jest niebezpiecznie cienki, co sprawia, że potrzeba własnego łańcucha dostaw ma wymiar egzystencjalny .
Porozumienie ramowe z Raytheon to znaczący krok, ale formalna licencja USA nie została jeszcze sfinalizowana, a nawet jeśli zdolności techniczne zostaną osiągnięte do końca 2026 roku, faktyczna seryjna produkcja pocisków przechwytujących Patriot na Ukrainie jest prawdopodobna 12–36 miesięcy później – niektórzy analitycy twierdzą, że pierwsze ukraińskie pociski mogą nie pojawić się wcześniej niż w 2029 roku .