Gwałtowny wzrost cen ropy bezpośrednio ożywił obawy inflacyjne, które chwilowo osłabły podczas okresu zawieszenia broni. BlackRock oszacował, że konflikt doda około 0,8 punktu procentowego do globalnej inflacji bazowej . W notatce z połowy lipca Goldman Sachs ostrzegł, że utrzymanie się Brent na poziomie około 78 USD/bbl – znacznie powyżej przedwojennego poziomu ~70 USD – ma „efekt domina na oczekiwania inflacyjne”, wpływając na szersze presje cenowe wykraczające poza samą energię . Pod koniec lipca „New York Times” poinformował, że potencjalna blokada Huti na Morzu Czerwonym „potęgowała obawy” dotyczące łańcuchów dostaw energii, podtrzymując strach przed inflacją .
Wyższe ceny ropy i inflacja bezpośrednio wpłynęły na prawdopodobieństwo zmiany stóp procentowych.
Dolar początkowo zyskał na szoku geopolitycznym. 8–9 lipca amerykańska waluta radziła sobie dobrze, ponieważ napięcia w Zatoce Perskiej napędzały wzrosty cen ropy i zakłady na podwyżkę stóp Fed, a indeks dolara odbił się od wielotypodniowych maksimów, ale pozostał wspierany . Jednak 14–16 lipca słabsze od oczekiwań dane o inflacji w USA (inflacja bazowa CPI schłodziła się bardziej niż przewidywano) przeważyły nad czynnikiem geopolitycznym, spychając dolara do najniższego poziomu od miesiąca, ponieważ rynek wycenił brak podwyżki stóp w lipcu . Efektem netto była walka: napędzana wojną inflacja i oczekiwania na podwyżki stóp wspierały dolara, ale chłodnące dane o inflacji krajowej ograniczały jego wzrost.
Złoto, zwykle bezpieczna przystań w czasach napięć geopolitycznych, mocno straciło na wartości. Ten pozornie sprzeczny z intuicją ruch wynikał z tego, że wzrost cen ropy zwiększył oczekiwania inflacyjne i oczekiwania na podwyżki stóp Fed, co podniosło koszt alternatywny posiadania nieoprocentowanego kruszcu.
Kluczowy wniosek: Eskalacja z lipca 2026 r. stworzyła wyraźny kanał transmisji: zakłócenia w Cieśninie Ormuz → ropa na sześciotygodniowych maksimach → wyższe oczekiwania inflacyjne → silniejsze prawdopodobieństwo podwyżki stóp Fed (82% pod koniec lipca) → początkowo wspierany dolar → wyprzedaż złota, ponieważ oczekiwania co do stóp przeważyły nad popytem na bezpieczne przystanie.
Gwałtowny wzrost cen ropy bezpośrednio ożywił obawy inflacyjne, które chwilowo osłabły podczas okresu zawieszenia broni. BlackRock oszacował, że konflikt doda około 0,8 punktu procentowego do globalnej inflacji bazowej . W notatce z połowy lipca Goldman Sachs ostrzegł, że utrzymanie się Brent na poziomie około 78 USD/bbl – znacznie powyżej przedwojennego poziomu ~70 USD – ma „efekt domina na oczekiwania inflacyjne”, wpływając na szersze presje cenowe wykraczające poza samą energię . Pod koniec lipca „New York Times” poinformował, że potencjalna blokada Huti na Morzu Czerwonym „potęgowała obawy” dotyczące łańcuchów dostaw energii, podtrzymując strach przed inflacją .
Wyższe ceny ropy i inflacja bezpośrednio wpłynęły na prawdopodobieństwo zmiany stóp procentowych.
Dolar początkowo zyskał na szoku geopolitycznym. 8–9 lipca amerykańska waluta radziła sobie dobrze, ponieważ napięcia w Zatoce Perskiej napędzały wzrosty cen ropy i zakłady na podwyżkę stóp Fed, a indeks dolara odbił się od wielotypodniowych maksimów, ale pozostał wspierany . Jednak 14–16 lipca słabsze od oczekiwań dane o inflacji w USA (inflacja bazowa CPI schłodziła się bardziej niż przewidywano) przeważyły nad czynnikiem geopolitycznym, spychając dolara do najniższego poziomu od miesiąca, ponieważ rynek wycenił brak podwyżki stóp w lipcu . Efektem netto była walka: napędzana wojną inflacja i oczekiwania na podwyżki stóp wspierały dolara, ale chłodnące dane o inflacji krajowej ograniczały jego wzrost.
Złoto, zwykle bezpieczna przystań w czasach napięć geopolitycznych, mocno straciło na wartości. Ten pozornie sprzeczny z intuicją ruch wynikał z tego, że wzrost cen ropy zwiększył oczekiwania inflacyjne i oczekiwania na podwyżki stóp Fed, co podniosło koszt alternatywny posiadania nieoprocentowanego kruszcu.
Kluczowy wniosek: Eskalacja z lipca 2026 r. stworzyła wyraźny kanał transmisji: zakłócenia w Cieśninie Ormuz → ropa na sześciotygodniowych maksimach → wyższe oczekiwania inflacyjne → silniejsze prawdopodobieństwo podwyżki stóp Fed (82% pod koniec lipca) → początkowo wspierany dolar → wyprzedaż złota, ponieważ oczekiwania co do stóp przeważyły nad popytem na bezpieczne przystanie.