Ceny ropy w szachownicy: od 71 do 89 dolarów w trzy tygodnie

Skok: załamanie rozejmu i naloty (1–14 lipca)

Rozmowy w Katarze dają fałszywy spokój

Na początku lipca na rynku panował optymizm. USA i Iran prowadziły w Dosze, za pośrednictwem Kataru, pośrednie rozmowy techniczne. Celem było zabezpieczenie przepływu statków przez Cieśninę Ormuz i przedłużenie kruchego rozejmu . 1 lipca Brent zamknął się na poziomie 71,57 dolara, najniższym od marca, bo rynek uwierzył, że podaż nie jest zagrożona . Memoriał z 17 czerwca, który otworzył cieśninę, sprawił, że do końca czerwca Brent spadł do około 73 dolarów .

Trump ogłasza koniec rozejmu

Ten spokój prysł 8 lipca. Po atakach Iranu na statki handlowe w Ormuz, prezydent Trump ogłosił, że rozejm jest „skończony”. Tej samej nocy amerykańskie wojsko zbombardowało dziesiątki celów wzdłuż irańskiego wybrzeża . Brent wystrzelił o 4,91 dolara (6,6%), do 79,07 dolara, a amerykańska ropa WTI zdrożała o 4,27 dolara (6,1%), do 74,71 dolara — największe jednodniowe wzrosty procentowe od kwietnia . Rynek wyceniał ryzyko, że Iran ponownie zamknie Ormuz.

Groźba zamknięcia Cieśniny Ormuz

Międzynarodowa Agencja Energii (IEA) poinformowała, że wcześniejsze skuteczne zamknięcie Ormuz odcięło nawet 14 milionów baryłek dziennie przepływów ropy . Nawet częściowa groźba ponownego zamknięcia dodawała ogromnej premii za ryzyko podaży. 13–14 lipca Brent wzrósł do około 86–88 dolarów, co było pięciotygodniowym maksimum, ponieważ USA i Iran wymieniały ciosy przez weekend .

Wycofanie: obawy o inflację i dyplomacja (9–21 lipca)

Inflacja i strach przed popytem

9 lipca ceny spadły o około 2%. Brent stracił 1,72 dolara (2,2%), do 76,30 dolara, a WTI 1,44 dolara (2,0%), do 72,08 dolara. Powodem były rosnące obawy inflacyjne i gospodarcze, które przeważyły nad premią za ryzyko zakłóceń podaży. Rynek uznał, że najnowsze amerykańskie naloty nie muszą prowadzić do pełnoskalowej wojny . Aktywa wrażliwe na inflację, jak obligacje i złoto, też zareagowały spadkami po skoku ropy .

Mediacje katarskie

Dyplomacja z Katarze między USA a Iranem przynosiła zmienne efekty. Każda oznaka postępu dyplomatycznego powodowała spadek cen, każdy kryzys — wzrost. 1 lipca trwające rozmowy zepchnęły Brent do około 71,57 dolara . 10 lipca strony kontynuowały techniczne dyskusje, a WTI oscylowała wokół 71 dolarów . 21 lipca ceny znów zmiękły, gdy rynek ważył doniesienia o mediacjach wobec nowych ataków i blokady Huti: Brent stracił 35 centów, do 88,87 dolara .

Nowy czynnik: blokada morska Huti wobec Arabii Saudyjskiej (20–21 lipca)

20 lipca wspierani przez Iran jemeńscy rebelianci Huti ogłosili natychmiastową blokadę morską Arabii Saudyjskiej, w odwecie za atak saudyjskich sił na lotnisko w Sanie . Huti stwierdzili, że blokada opiera się na zasadzie „oko za oko” w odpowiedzi na trwającą od 12 lat blokadę Jemenu przez Rijad .

Ten ruch zagroził żegludze przez Cieśninę Bab al-Mandab — wąskie gardło, przez które przepływa około 12% światowego handlu i 8–10 milionów baryłek ropy dziennie, w tym 4 miliony eksportowane z Arabii Saudyjskiej . Blokada otworzyła drugi, poważny front zakłóceń, obok Cieśniny Ormuz, która już była skutecznie zamknięta przez Iran.

Do 20 lipca Brent oscylował wokół 88,41 dolara, rosnąc o 13,49% w ciągu miesiąca, a inwestorzy wahali się między narracjami o „eskalacji” a „dyplomacji” .

Jak te siły połączyły się, tworząc huśtawkę

Rezultat to trzydniowa sinusoida:

• 1 lipca: Brent spada do ~71,57 dolara — optymizm po rozmowach w Katarze .
• 8 lipca: Skok do ~79 dolarów — załamanie rozejmu i amerykańskie naloty .
• 9 lipca: Wycofanie do ~72–76 dolarów — obawy o popyt i wznowienie dyplomacji .
• 20–21 lipca: Wzrost do ~86–89 dolarów — blokada Huti dodaje drugie zagrożenie .

Każda próba mediacji ograniczała ceny, a każda eskalacja militarna lub ogłoszenie blokady podnosiły je. Ten schemat utrzymywał się do końca lipca, gdy Brent pozostawał w okolicach 88,87 dolara .

Perspektywy: prognozy od 40 do 150 dolarów

Analitycy rysowali skrajne scenariusze: od załamania cen ropy do 40 dolarów, jeśli zapanuje trwały pokój, przez utrzymanie się powyżej 90 dolarów w przypadku rozszerzenia konfliktu na obie cieśniny, aż po wzrost powyżej 150 dolarów w najgorszym scenariuszu zakłócenia łańcuchów dostaw na Bliskim Wschodzie . Rynek znalazł się między potencjalną nadpodażą (jeśli Ormuz zostanie w pełni otwarta) a poważnym kryzysem podaży (jeśli oba wąskie gardła zostaną zablokowane).

Połączenie dwóch zagrożonych cieśnin, wojny proxy rozszerzającej się z Iranu na Jemen i kruchej dyplomacji sprawia, że w połowie 2026 roku rynek ropy stoi przed realnie dwustronnym ryzykiem, bez wyraźnego rozwiązania na horyzoncie.