IRGC twierdzi, że trafił amerykańskie samoloty w Akabie. Jordania zaprzecza ewakuacji

• Samoloty transportowe C-17 Globemaster III oraz rozpoznawcze Boeing P-8 Poseidon – kilka maszyn miało odnieść „poważne uszkodzenia” .
• 20 hangarów z siłami USA na lotnisku w Akabie .
• IRGC dodaje, że ataki były możliwe dzięki informacjom uzyskanym od jordańskich obywateli i personelu wojskowego .

Ważne zastrzeżenie: Są to wyłącznie twierdzenia strony irańskiej. Nie ma niezależnego potwierdzenia tych zniszczeń ani ze strony wojska USA, ani z innych źródeł. Poprzednie fale „Operacji Nasr 2” wymierzone były także w amerykańskie bazy w Jordanii (Al-Azrak), Kuwejcie, Bahrajnie i Katarze .

Jak Jordania odpowiedziała na doniesienia o ewakuacji?

Jordańscy urzędnicy stanowczo zaprzeczyli doniesieniom, jakoby lotnisko lub port morski w Akabie zostały ewakuowane – co stało w bezpośredniej sprzeczności z wcześniejszym ostrzeżeniem amerykańskiej ambasady.

• 19 lipca ambasada USA w Ammanie wydała alert bezpieczeństwa, informując, że jordańskie władze zarządziły ewakuację lotniska i portu w Akabie „z powodu konkretnego i wiarygodnego zagrożenia” oraz zalecając obywatelom USA unikanie tych miejsc .
• Rzecznik jordańskiego rządu Mohammad Al-Momani publicznie odrzucił te doniesienia, oświadczając, że „właściwe organy nie wydały żadnych nakazów ewakuacji lotniska ani portu w Akabie”, a oba obiekty działają normalnie .
• Jordańskie wojsko poinformowało osobno, że przechwycono trzy irańskie rakiety wymierzone w rejon Akaby .

Rozbieżność między komunikatem ambasady USA a kategorycznym zaprzeczeniem Jordanii pozostaje w publicznych doniesieniach nierozstrzygnięta.

Szerszy kontekst: eskalacja między USA a Iranem

„Operacja Nasr 2” to wielofazowa kampania odwetowa Iranu przeciwko amerykańskim aktywom wojskowym na Bliskim Wschodzie, rozpoczęta po tym, jak USA i Izrael zaczęły uderzać na terytorium Iranu 28 lutego 2026 r. . W połowie lipca 2026 r. IRGC przeprowadzał kilka fal dziennie – w tym ataki na bazy w Kuwejcie, Bahrajnie, Jordanii, Katarze i Syrii . USA odpowiadały nalotami na cele w Iranie, w tym 18 lipca po tym, jak irańskie ataki zabiły co najmniej dwóch amerykańskich żołnierzy .

Cieśnina Ormuz – 16 lipca przez cieśninę przepłynęły zaledwie trzy statki handlowe, co było najniższym dziennym wynikiem od maja. Większość jednostek wstrzymała rejsy lub zawróciła po irańskich atakach na statki i wznowieniu amerykańskiej blokady żeglugi powiązanej z Iranem . Iran zamknął cieśninę już wcześniej, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu globalnych cen paliw i poważnych zakłóceń w eksporcie ropy i gazu z Zatoki Perskiej . Ruch przez ten newralgiczny szlak jest od tamtej pory niestabilny .

Wpływ na państwa Zatoki – Kraje arabskie Zatoki Perskiej znalazły się w ogniu krzyżowym. Wielu z nich naciskało na USA, by zdecydowanie odpowiedziały na zagrożenie ze strony Iranu dla szlaków naftowych , jednocześnie same padając ofiarą irańskich ataków rakietowych i dronów na amerykańskie bazy na ich terytorium – w Kuwejcie, Bahrajnie i innych państwach . Carnegie Endowment zauważa, że kryzys zakłócił łańcuchy dostaw aż po Afrykę Północną . Część państw Zatoki zaczyna korygować swoje stanowisko wobec Iranu w miarę narastania kosztów wojny .