Największy atak balistyczny Rosji na Kijów od początku wojny: skala, ofiary i konsekwencje

Ofiary i zniszczenia. W ataku zginęła co 1 osoba, a 13–15 zostało rannych w Kijowie . Pożary i zniszczenia odnotowano w pięciu dzielnicach miasta – trafiono w budynki mieszkalne, supermarket, magazyny oraz obiekt infrastruktury kolejowej . Ukraińskie władze potwierdziły, że cele osiągnęły 23 rakiety i 10 dronów .

Skuteczność obrony przeciwlotniczej. Zdecydowana większość rakiet balistycznych przebiła się przez obronę. Ukraińska obrona przeciwlotnicza przechwyciła tylko niewielką część – co władze w Kijowie przypisały krytycznie niskim zapasom pocisków przechwytujących Patriot. „Prawie wszystkie rosyjskie Iskandery i Cyrkony osiągnęły swoje cele" – potwierdziły ukraińskie źródła .

Szersza eskalacja w lipcu 2026 roku

Był to element trwającej tygodniami eskalacji. Do kluczowych wcześniejszych ataków należą:

• 1–2 lipca 2026: Rosja wystrzeliła około 570 jednostek broni (496 dronów, 24 rakiety balistyczne Iskander-M/S-400, 34 pociski manewrujące Ch-101, 8 Kalibrów, 4 Cyrkony) na cele w całej Ukrainie. Ukraina poinformowała o zniszczeniu/ stłumieniu 524 z nich . W samym Kijowie zginęło co najmniej 17 cywilów . Mer Kliczko nazwał to największym atakiem na miasto od początku wojny .
• 5–6 lipca 2026: Rosja wystrzeliła 68 rakiet i 351 dronów na Kijów i inne miasta, zabijając co najmniej 22 osoby. Wszystkie rakiety balistyczne trafiły w swoje cele .
• 19 lipca 2026 (ten sam dzień): Kolejny ostrzał – ponad 50 rakiet na Kijów i inne miasta, 6 ofiar śmiertelnych, niski wskaźnik przechwyceń z powodu wyczerpanych zapasów pocisków .

Zełenski apeluje o więcej systemów Patriot

Po lipcowych atakach prezydent Zełenski uczynił obronę powietrzną swoim „absolutnym i krytycznym priorytetem" . Na szczycie NATO w Ankarze (7–8 lipca 2026) powiedział sojusznikom: „Jesteśmy w stanie zrobić wszystko inne sami, ale jeśli chodzi o obronę powietrzną, potrzebujemy determinacji naszych partnerów" . Wezwał konkretnie do dostarczenia 25 systemów Patriot w celu pełnej ochrony ukraińskiego nieba . Nalegał też, by USA udzieliły Ukrainie licencji na produkcję rakiet Patriot – porozumienie, które Waszyngton podpisał 10 lipca 2026 roku .

Ukraińskie uderzenia odwetowe na rosyjską infrastrukturę energetyczną

W tym samym okresie Ukraina nasiliła własną kampanię uderzeń dalekiego zasięgu na rosyjskie instalacje naftowe i energetyczne:

• 1–2 lipca 2026: Ukraińskie siły zaatakowały rosyjską infrastrukturę naftową, w tym główną rafinerię w obwodzie niżnonowogrodzkim, powodując niedobory paliwa i presję na Putina . Moskwa wprost określiła swój atak na Kijów z 2 lipca jako odwet za te uderzenia .
• 8 lipca 2026: Ukraina poinformowała o uderzeniach dalekiego zasięgu na cele wojskowe i infrastrukturę naftową w rosyjskich obwodach saratowskim, tatarstańskim, baszkortostańskim i woroneskim .
• Instytut Badań nad Wojną (ISW) potwierdził, że ukraińskie siły kontynuowały kampanię uderzeń dalekiego zasięgu na rosyjską infrastrukturę naftową na początku lipca 2026 roku .

Podsumowując: Rekordowy atak balistyczny Rosji z 18–19 lipca 2026 roku – ponad 40 rakiet Iskander-M, Cyrkon i S-400 wystrzelonych w mniej niż godzinę – przerwał obronę powietrzną Kijowa, zabijając co najmniej 1 osobę i raniąc 13–15. Był on kulminacją tygodniowej eskalacji, w tym największego jednodniowego ataku powietrznego w wojnie (ponad 570 jednostek broni 1–2 lipca, w wyniku którego w samym Kijowie zginęło co najmniej 17 osób). Zełenski odpowiedział pilnym wezwaniem do dostaw Patriotów podczas szczytu NATO i wynegocjowaniem amerykańskiej licencji na ich krajową produkcję. Ukraina jednocześnie nasiliła własne ataki dronów na rosyjskie rafinerie, które Moskwa podała jako uzasadnienie dla zintensyfikowania ostrzałów.