Jamieson Greer uczynił zwalczanie unijnych regulacji cyfrowych jednym z priorytetów. W grudniu 2025 wyraził „rozczarowanie” traktowaniem amerykańskich firm technologicznych przez UE, argumentując, że postępowanie DMA wobec amerykańskich przedsiębiorstw narusza zobowiązanie z umowy handlowej USA-UE do usuwania „nieuzasadnionych barier w handlu cyfrowym” . Stowarzyszenie Consumer Technology Association formalnie wezwało Greera do podjęcia działań przeciwko DMA, nazywając go dyskryminującym amerykańskie firmy
.
Administracja Trumpa-Greera rozpoczęła bezprecedensową falę dochodzeń na podstawie Sekcji 301 amerykańskiej ustawy handlowej. 12 maja 2026 wszczęto je wobec 60 gospodarek . Choć wiele z nich dotyczy pracy przymusowej i polityki przemysłowej, groźba wszczęcia postępowania Sekcji 301 konkretnie wobec unijnych regulacji cyfrowych jest powracającym narzędziem w kampanii Greera. Strona USTR wymienia trwające dochodzenia Sekcji 301 obejmujące szeroki zakres praktyk handlowych
.
W styczniu 2026 roku Departament Stanu USA nałożył ograniczenia wizowe na pięciu europejskich urzędników zaangażowanych w opracowanie i wdrażanie DMA i DSA . „Wall Street Journal” podał, że USA objęły sankcjami (zakazem wjazdu) byłego unijnego urzędnika właśnie za jego rolę w tworzeniu prawa dotyczącego treści cyfrowych
. Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych (CSIS) uznało to za „najbardziej bezpośrednie działania wymierzone w europejskie regulacje cyfrowe”
.
8 lipca 2026 roku Sąd UE w Luksemburgu oddalił wszystkie skargi Apple kwestionujące uznanie jej za „gatekeepera” na mocy DMA w odniesieniu do App Store i iOS (sprawy T-1079/23, T-1080/23 i T-214/24) . Sąd orzekł, że Apple musi wypełniać obowiązki DMA – w tym umożliwić działanie konkurencyjnych sklepów z aplikacjami i sideloading – a wiele zarzutów Apple było przedwczesnych i mogło być podniesionych dopiero wobec konkretnych działań egzekucyjnych
. Był to pierwszy poważny test sądowy DMA, a UE wygrała go zdecydowanie.
Spór o regulacje cyfrowe jest częścią szerszego pogorszenia stosunków handlowych. Greer wplata przepisy przeciwko regulacjom cyfrowym do dwustronnych umów handlowych. Według szczegółowej analizy CSIS z marca 2026, USA realizują „nową doktrynę powstrzymywania” – wykorzystują umowy handlowe do zatrzymania regulacji cyfrowych za granicą . Z analizy wynika, że USA wprowadzają do umów dwustronnych klauzule ograniczające możliwość nakładania przez sygnatariuszy wymogów lokalizacji danych, podatków od usług cyfrowych i środków regulacyjnych wobec platform, które dotknęłyby nieproporcjonalnie amerykańskie firmy technologiczne.
Weryfikacja liczby „co najmniej dziewięciu krajów”: Dostępne źródła (CSIS i analizy prawa handlowego) opisują systematyczne wysiłki USA mające na celu osadzenie klauzul antyregulacyjnych w umowach dwustronnych i wymieniają wiele krajów docelowych, ale konkretna liczba „dziewięciu krajów” nie została potwierdzona w wynikach wyszukiwania. Raport CSIS i wpisy na blogach poświęconych prawu handlowemu
opisują szeroką, wielotorową kampanię, ale nie wyliczają dokładnie dziewięciu umów dwustronnych. Liczba ta może pochodzić z konkretnego zestawienia USTR lub artykułu z prasy handlowej, który nie został uchwycony w tych poszukiwaniach. Istnienie i zakres strategii są dobrze udokumentowane; dokładna liczba wymaga dalszej weryfikacji.
Konkluzja: Napięcia transatlantyckie wokół regulacji cyfrowych są najwyższe od dekad. USA używają narzędzi handlowych, wizowych i dwustronnych traktatów, by cofnąć unijne prawo technologiczne, podczas gdy UE – wzmocniona lipcowym wyrokiem w sprawie Apple – stawia opór. Konkretna liczba „co najmniej dziewięciu krajów” w przypadku klauzul antyregulacyjnych jest prawdopodobnie trafna, biorąc pod uwagę skalę opisywanej kampanii, ale dostępne źródła nie zawierają wyraźnej listy dziewięciu państw.