Amerykańskie drony morskie po raz pierwszy w boju. Uderzenie w bazę Iranu 12 lipca 2026 r.

Corsair w liczbach

Dron Corsair, zaprojektowany w ramach programu Replicator, ma następujące parametry :

W grudniu 2025 r. Saronic otrzymało kontrakt o wartości 392 mln USD na szybką produkcję tych jednostek .

Historyczna akcja ratunkowa na miesiąc przed atakiem

Już w czerwcu 2026 r. Corsair zapisał się w historii. W nocy z 8 na 9 czerwca odnalazł i uratował dwóch pilotów śmigłowca AH-64 Apache, zestrzelonych u wybrzeży Omanu . Bezzałogowiec pozwolił im wdrapać się na swój kadłub i przewiózł w miejsce, gdzie mogli zostać odebrani przez załogowy helikopter. Cała akcja trwała około dwóch godzin .

Irański odwet na sześć państw Zatoki

Dzień po ataku, 13 lipca 2026 r., Iran przeprowadził skoordynowane uderzenia rakietami i dronami na cele powiązane z USA w sześciu krajach regionu :

• ZEA – odnotowano 165 pocisków balistycznych, 2 cruise missiles i 541 dronów
• Katar, Kuwejt, Bahrajn, Oman i Jordania również zgłaszały ataki

Straż Rewolucyjna twierdziła, że trafiła m.in. w bazy powietrzne Ali Al-Salem i Ahmed Al-Jaber w Kuwejcie oraz obiekty w Bahrajnie i Jordanii, niszcząc systemy Patriot i zbiorniki paliwa .

Szerszy kontekst eskalacji

Atak z 12 lipca nie był odosobniony. Był elementem większej spirali działań zbrojnych:

1. Iran zaatakował statki handlowe i zamknął cieśninę Ormuz – ostrzelał kontenerowiec próbujący przepłynąć .
2. USA odpowiedziały trzema rundami uderzeń – atak dronów morskich był częścią drugiej nocy amerykańskich nalotów; CENTCOM poinformował o ostrzelaniu licznych instalacji wojskowych Iranu . Łącznie zaatakowano ponad 300 celów.
3. Zawieszenie broni między USA a Iranem praktycznie przestało istnieć – wymiana ognia w Zatoce Perskiej stała się intensywniejsza i regularniejsza .
4. Zarówno Waszyngton, jak i Teheran ogłosiły, że to one kontrolują cieśninę Ormuz, co oddaliło perspektywę porozumienia .