ZEA osiągają rekordowe 4,1 mln baryłek dziennie w czerwcu 2026

Minister energii Suhail Al Mazrouei powiedział, że ZEA zdecydowały się opuścić OPEC w momencie, który spowoduje najmniejsze zakłócenia dla innych członków organizacji, ale wybór terminu był strategicznie znaczący: kraj opuścił kartel zaledwie kilka tygodni przed ponownym otwarciem cieśniny Ormuz .

2. Ponowne otwarcie cieśniny Ormuz odblokowało zaległości eksportowe

USA i Iran podpisały tymczasowe porozumienie o zawieszeniu broni w dniach 14–15 czerwca 2026 roku, otwierając cieśninę Ormuz po tym, jak była ona praktycznie zamknięta podczas wojny z Iranem . Uwolniło to ogromne zaległości w eksporcie ropy z Zatoki Perskiej. Według MAE, ZEA zareagowały szybciej niż którykolwiek z sąsiadów z Zatoki Perskiej, gwałtownie zwiększając wydobycie po otwarciu cieśniny .

Efektem był rekordowy wzrost eksportu. Eksport surowej ropy i kondensatu z ZEA wzrósł o ponad 1 mln bpd z maja na czerwiec, osiągając rekordowe 3,7–3,8 mln bpd, według danych śledzących ruch statków firm Kpler, Vortexa i LSEG . Szacunki Kplera wskazują na czerwcowy eksport na poziomie 4,159 mln bpd .

3. Szybkie wykorzystanie istniejących wolnych mocy

To, że ZEA tak szybko po otwarciu cieśniny były w stanie produkować 4,1 mln bpd, nie było zaskoczeniem dla analityków branżowych. Goldman Sachs już w kwietniu 2026 roku szacował, że ZEA mogą potencjalnie produkować nieco powyżej 4,5 mln bpd do końca 2026 roku, określając wyjście z OPEC jako czynnik zwiększający ryzyko wzrostu podaży ropy w średnim terminie . Rekordowe wydobycie było wczesnym potwierdzeniem tej prognozy.

Dowody strategii „udział w rynku ponad cenę”

Każdy element działań ZEA po opuszczeniu OPEC potwierdza ten sam strategiczny obraz: Abu Zabi stawia na wzrost wolumenu kosztem wsparcia cen – to fundamentalne zerwanie z dyscypliną, którą charakteryzował się jego udział w OPEC.

Wzrost produkcji po wyjściu z OPEC

W ciągu kilku tygodni od opuszczenia OPEC ZEA zwiększyły wydobycie z około 3,3 mln bpd przed wojną z Iranem do 4,1 mln bpd w czerwcu . MAE prognozuje, że wzrost ten będzie kontynuowany, a całkowita produkcja ropy ma przekroczyć 5 mln bpd w 2027 roku i osiągnąć 5,2 mln bpd do 2027 roku . To nie jest tymczasowy skok; to celowe porzucenie ram wsparcia cenowego, jakie narzucał OPEC.

Ponowne otwarcie Ormuz umożliwiło zalanie rynku podażą

Zawieszenie broni odblokowało szlak eksportowy ZEA dokładnie w momencie, gdy Abu Zabi było wolne od kwot OPEC. Moment ten był kluczowy: rekordowy wzrost eksportu o ponad 1 mln bpd miesiąc do miesiąca faktycznie zalał rynek podażą w momencie, gdy powszechnie oczekiwano osłabienia globalnego popytu na ropę .

Inwestycje ADNOC o wartości 55 mld USD

3 maja 2026 roku – dwa dni po opuszczeniu OPEC – ADNOC ogłosił przyznanie projektów o wartości 200 mld dirhamów (55 mld USD) na lata 2026–2028, obejmujących ekspansję zarówno w sektorze upstream, jak i downstream, w celu przyspieszenia wzrostu i realizacji pięcioletniego planu inwestycyjnego . Jest to długoterminowa rozbudowa mocy, która ma sens tylko wtedy, gdy ZEA zamierzają produkować i sprzedawać w dużych ilościach przez lata, niezależnie od otoczenia cenowego. Przyznane kontrakty wzmacniają wcześniej zatwierdzony 150-miliardowy pięcioletni plan wydatków kapitałowych ADNOC .

Słabnący popyt

Ocena Goldman Sachs, że wyjście ZEA zwiększa ryzyko wzrostu podaży ropy w średnim terminie wynika właśnie z tego, że sygnalizuje ono gotowość do produkcji w czasie dekoniunktury . Szerszy kontekst jest jasny: ZEA zwiększają wydobycie w momencie, gdy powszechnie oczekuje się osłabienia popytu.

Co to oznacza dla globalnych rynków ropy

Rekordowe wydobycie ZEA w czerwcu to fundamentalna zmiana w globalnej polityce naftowej. Przez 59 lat ZEA były jednym z najbardziej zdyscyplinowanych członków OPEC, akceptując limity produkcji w zamian za stabilność cen. Ta era zakończyła się 1 maja 2026 roku.

Abu Zabi realizuje obecnie strategię, która stawia udział w rynku ponad cenę – to wybór mający poważne implikacje dla Arabii Saudyjskiej, innych członków OPEC i globalnych cen ropy. Prognoza MAE przewidująca 5,2 mln bpd do 2027 roku sugeruje, że nie jest to tymczasowa korekta, ale trwała zmiana w geografii podaży ropy.

Rekord z czerwca 2026 roku jest migawką tego przesunięcia w działaniu: kraj opuszcza kartel, uwalnia swoje szlaki eksportowe, uruchamia wolne moce i inwestuje miliardy w przyszły wzrost – wszystko w sytuacji, gdy prognozy międzynarodowego popytu spadają. To, czy strategia ta się opłaci, zależy od tego, jak długo Abu Zabi będzie skłonne akceptować niższe ceny, aby zdobyć większy kawałek kurczącego się rynku.

Kluczowy wniosek: Rekordowe wydobycie ZEA było możliwe dzięki wyjściu z OPEC, ponownemu otwarciu Ormuz i istniejącym wolnym mocom. Plan inwestycyjny ADNOC o wartości 55 mld USD zabezpiecza przyszły wzrost. Strategia ta oznacza fundamentalne zerwanie z 59-letnią rolą ZEA jako zdyscyplinowanego członka OPEC i sygnalizuje nową erę konkurencji wolumenowej na globalnych rynkach ropy.