Trump obiecuje Ukrainie licencję na produkcję Patriotów. Co na to Rosja i NATO?

Jednak liczne doniesienia prasowe ze szczytu od razu wskazały na istotne zastrzeżenia:

• Brak konsultacji z producentami: Trump przyznał, że nie skonsultował się jeszcze z Lockheed Martin ani RTX Corporation (dawniej Raytheon), głównymi wykonawcami odpowiedzialnymi za produkcję systemów Patriot .
• Lata do rozpoczęcia produkcji: Eksperci ds. obronności powszechnie stwierdzili, że uruchomienie linii produkcyjnych na Ukrainie zajmie co najmniej rok, a prawdopodobnie kilka lat .
• Brak natychmiastowej pomocy: Ogłoszenie w żaden sposób nie rozwiązuje poważnego, natychmiastowego niedoboru rakiet przechwytujących Patriot na Ukrainie, które są niezbędne do odpierania rosyjskich ataków balistycznych .
• Praktyczne wątpliwości: Council on Foreign Relations (Rada Stosunków Zagranicznych) zwróciła uwagę na trudność budowy fabryki rakiet Patriot w kraju znajdującym się pod ciągłym ostrzałem rosyjskim, sugerując, że bardziej praktyczna byłaby produkcja w sąsiednim kraju NATO, np. w Polsce .

Sam Trump ujął ten ruch jako sposób na uwzględnienie skarg Zełenskiego na niewystarczającą pomoc USA, mówiąc: „W ten sposób nie będzie mógł narzekać, że nie dajemy mu wystarczająco dużo. Powiedziałem: ‚Zróbcie je sami'” .

Reakcja Kremla: Oskarżenia o „hipokryzję”

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow odpowiedział 9 lipca 2026 roku, oskarżając Waszyngton o „hipokryzję” w jego stanowisku wobec wojny . Krytyka pojawiła się w momencie, gdy Trump ogłosił również, że jeszcze tego samego dnia odbędzie rozmowę telefoniczną z prezydentem Rosji Władimirem Putinem, dodając, że obie strony konfliktu chcą ugody . Wypowiedź Pieskowa pośrednio odrzucała narrację Trumpa o wzajemnym dążeniu do pokoju.

Reakcja amerykańskich senatorów: Brak bezpośrednich wypowiedzi

W dostępnych wynikach wyszukiwania nie znaleziono bezpośrednich cytatów ani imiennych reakcji konkretnych amerykańskich senatorów w sprawie ogłoszenia licencji na Patriotów. Tej części pytania nie można było w pełni zweryfikować na podstawie dostępnych źródeł.

Szersza zmiana kursu NATO w sprawie uderzeń dalekiego zasięgu i strategii

Szczyt w Ankarze odbył się na tle znaczącej ewolucji strategicznej w NATO, częściowo napędzanej przez wizję administracji Trumpa „NATO 3.0”.

NATO 3.0 i podział obowiązków: Administracja Trumpa dążyła do „NATO 3.0”, w którym Europa wzięłaby główną odpowiedzialność za bezpieczeństwo konwencjonalne – w tym wsparcie dla Ukrainy – podczas gdy USA nadal zapewniałyby parasol nuklearny .

Priorytety zdolnościowe: Ministrowie obrony NATO uzgodnili już wcześniej, że priorytetami inwestycyjnymi będą obrona powietrzna i przeciwrakietowa, broń dalekiego zasięgu, logistyka oraz duże formacje manewrowe wojsk lądowych . To planowanie bezpośrednio wpłynęło na dyskusje podczas szczytu w Ankarze.

Zmiana w kwestii uderzeń dalekiego zasięgu: W oświadczeniu Rady Najwyższej (parlamentu) Ukrainy z lutego 2026 roku odnotowano, że Zgromadzenie Parlamentarne NATO przesunęło się w kierunku „zezwolenia Ukrainie na uderzanie w cele na terytorium Rosji za pomocą broni zachodniej” . Stanowi to znaczące odejście od wcześniejszych ograniczeń, które krępowały sposób, w jaki Ukraina mogła używać broni dostarczonej przez Zachód. Jednak dostępne dowody z samego szczytu w Ankarze nie precyzują nowej, konkretnej decyzji politycznej w sprawie uderzeń dalekiego zasięgu, która zostałaby podjęta podczas tego spotkania.

Wcześniejsza zmiana polityki nastąpiła w maju 2025 roku, kiedy kanclerz Niemiec Friedrich Merz oświadczył, że zachodni sojusznicy usunęli ograniczenia dotyczące zasięgu broni dostarczanej Ukrainie .