Według wysokich rangą urzędników amerykańskich, irańscy przedstawiciele prywatnie powiedzieli doradcom prezydenta Trumpa, że „popełnili błąd”, strzelając do statków handlowych w Cieśninie Ormuz . Teheran tłumaczył, że ataków dokonała „zbuntowana” sekta twardogłowych, która działała bez zgody i próbowała storpedować negocjacje
. Iran przekazał, że chce dalej rozmawiać mimo tych incydentów
.
7 lipca 2026 r. Departament Skarbu formalnie cofnął General License X1 – zezwolenie, które umożliwiało sprzedaż irańskiej ropy naftowej, produktów petrochemicznych i produktów ropopochodnych – po tym, jak Iran zaatakował trzy tankowce w Cieśninie . Amerykański urzędnik nazwał te ataki „całkowicie niedopuszczalnymi”
.
Wcześniej, w maju 2026 r. , Departament Stanu USA nałożył sankcje na kilka irańskich kantorów wymiany walut, powiązany personel, firmy fasadowe oraz 19 statków w ramach kampanii „Economic Fury” wymierzonej w sieci omijania sankcji i finansowanie destabilizujących działań . Rejestry OFAC pokazują także General License Y zezwalającą na wygaszenie transakcji z udziałem Smart Global Limited, powiązanej z sieciami finansowania związanymi z Chameneim
.
W dniach 17-18 czerwca 2026 r. Trump i irański prezydent Masud Pezeszkian podpisali memorandum o porozumieniu, które miało zakończyć wojnę USA-Iran, znieść amerykańską blokadę i ponownie otworzyć Cieśninę Ormuz . Porozumienie wynegocjował premier Pakistanu Shehbaz Sharif, a w równoległych rozmowach pomagał Katar
. Na mocy memorandum zasadnicze rozmowy o programie nuklearnym Iranu zostały odłożone do czasu zniesienia sankcji i otwarcia Cieśniny
.
Porozumienie stoi pod ogromnym napięciem. Obie strony groziły 8 lipca zerwaniem umowy po atakach na tankowce i amerykańskich uderzeniach odwetowych . Ruch w Cieśninie utrzymuje się na poziomie zaledwie jednej trzeciej do jednej piątej poziomu sprzed wojny
. USA cofnęły 7 lipca zwolnienie z sankcji naftowych, przywracając maksymalną presję ekonomiczną. Analitycy ostrzegają, że jeśli dyplomacja upadnie, grozi to powrotem otwartego konfliktu – Iran traktuje kontrolę nad Cieśniną jako swój kluczowy atut w negocjacjach, a USA domagają się niezakłóconego tranzytu światowej ropy
.