Oto zweryfikowane podsumowanie badania i jego implikacji, oparte na komunikacie prasowym Weill Cornell Medicine oraz źródłach pomocniczych.
Badanie i jego kluczowe odkrycie
22 czerwca 2026 roku naukowcy z Weill Cornell Medicine, New York Genome Center, Harvard Medical School i Mass General Brigham opublikowali w czasopiśmie Nature Genetics badanie, w którym przeanalizowali 36 podłużnych próbek nowotworów od pacjentów z glejakiem z mutacją IDH – najczęstszym nowotworem mózgu u młodych dorosłych
. Głównymi autorami byli dr Masashi Nomura, dr Ramya Raviram i dr Joshua S. Schiffman, a nadzór nad pracą sprawowali dr Dan Landau (Weill Cornell/NYGC) oraz dr Mario Suvà (Mass General Brigham)
.
Wykorzystując profilowanie wielomodalne pojedynczych komórek (jednoczesny pomiar metylacji DNA, mutacji DNA i aktywności genów w poszczególnych komórkach), zespół po raz pierwszy w historii zmapował ewolucję tych guzów od niskiego do wysokiego stopnia złośliwości z tak szczegółową rozdzielczością
.
Mechanizm biologiczny: postępująca hipometylacja napędza stany macierzyste
- Punkt wyjścia: Glejaki z mutacją IDH charakteryzują się fenotypem metylatora wysp CpG (G-CIMP) – nieprawidłowo wysokim poziomem metylacji DNA, która wycisza geny
.
- Co się zmienia: Z biegiem czasu guzy te stopniowo tracą metylację DNA (hipometylacja). Badanie wykazało, że utrata ta nie jest przypadkowa; jest niezmiennie związana z postępem złośliwości i zachodzi we wszystkich komórkach nowotworowych .