Zaktualizowane prognozy: OMV spodziewa się teraz, że całkowita produkcja węglowodorów wyniesie od 280 tys. do 290 tys. boe/d, czyli mniej niż poprzednia prognoza mówiąca o „nieco poniżej 300 tys. boe/d” (2025 r.: 305 tys. boe/d) – zastrzeżeniem jest tu termin i zakres zniesienia ograniczeń transportowych wynikających z konfliktu na Bliskim Wschodzie . Produkcja spadła już o 7% w Q1 2026, do 288 tys. boe/d, co było bezpośrednią konsekwencją konfliktu .
Perspektywy zysków: OMV oczekuje, że wyższe ceny energii zrekompensują negatywny wpływ konfliktu na Bliskim Wschodzie na wolumeny sprzedaży . Konsensus szacunków EBIT i zysku netto dla Q2 wynosi 1 505 mln euro, a analitycy widzą potencjał podwyższenia prognoz o około 5–6% w oparciu o trading update . Firma spodziewa się poprawy w niemal wszystkich segmentach działalności .
Shell prognozuje wydobycie w segmencie zintegrowanego gazu na poziomie 610-650 tys. boe/d w Q2 2026, co oznacza gwałtowny spadek z 909 tys. boe/d w Q1 2026 i odzwierciedla wpływ konfliktu na Bliskim Wschodzie na wolumeny z Kataru . Była to jednak korekta w górę w stosunku do poprzedniego przedziału prognoz wynoszącego 580-640 tys. boe/d . Wolumeny skroplonego gazu ziemnego (LNG) mają wynieść 7,4-7,8 mln ton (Q1: 7,9 mln ton), również zweryfikowane w górę z poprzedniego przedziału 6,8-7,4 mln ton .
Shell podwyższył prognozy produkcji gazu zintegrowanego i upłynniania LNG na Q2 7 lipca, co spowodowało wzrost kursu akcji o ponad 2% podczas notowań w Londynie . Wydobycie w segmencie upstream prognozowane jest na 1 750-1 850 tys. boe/d. Marże rafineryjne prognozowane są na 20 dolarów za baryłkę, czyli znacznie więcej niż w Q1 .
Shell poinformował, że wyniki handlu gazem w segmencie zintegrowanym mają być „znacznie wyższe” niż w Q1 2026, co pomoże zrównoważyć spadek produkcji z Kataru . Skorygowane zyski z marketingu mają być zgodne z poziomem z Q1 2026 . Firma prognozuje napływ kapitału obrotowego w wysokości 1-6 mld dolarów w Q2 (wobec odpływu 11,2 mld dolarów w Q1) . Pełne wyniki za Q2 mają zostać opublikowane 30 lipca 2026 roku .
Nierównomierny koszt konfliktu z Iranem: Firmy energetyczne z regionu Zatoki Perskiej stoją w obliczu wyraźnego rozziewu – wzrost cen spowodowany konfliktem pomógł zrównoważyć zakłócenia w dostawach, ale koszty te rozkładają się bardzo nierównomiernie w zależności od sektora i kraju . Producenci energii skorzystali na zmienności cen wywołanej zamknięciem szlaku żeglugowego przez Cieśninę Ormuz, podczas gdy sektory nieenergetyczne odczuły poważne zakłócenia .
Zyski z ropy i gazu pozostaną wysokie – podwyższone ceny ropy i gazu zwiększają przychody krajowych firm naftowych z Zatoki Perskiej, nawet jeśli część mocy produkcyjnych i eksportowych pozostaje ograniczona . Analitycy szacują, że w cenach ropy na 2026 rok z tytułu konfliktu zawarta jest premia geopolityczna w wysokości 5-20 dolarów za baryłkę . HSBC szacuje średnie ceny Brent w Q2 2026 na 114 dolarów za baryłkę .
Mieszane nastroje na giełdach Zatoki Perskiej: Główne giełdy w regionie Zatoki Perskiej na początku lipca zachowywały się mieszanie, ponieważ inwestorzy ważyli zbliżające się wyniki kwartalne spółek, niższe ceny ropy i odnowione napięcia między USA a Iranem . Arabia Saudyjska obniżyła sierpniową oficjalną cenę sprzedaży swojej flagowej ropy Arab Light do Azji o 11 dolarów za baryłkę, sygnalizując ostrożność co do popytu . Akcje spółek z Zatoki Perskiej odbiły pod koniec maja z powodu nadziei na porozumienie z Iranem i wyższych cen ropy , jednak ich trajektoria pozostaje zmienna w miarę postępów i regresów w negocjacjach rozejmowych.
Kluczowe zakłócenia strukturalne: Ataki dronów trafiły w rafinerię Ras Tanura w Arabii Saudyjskiej, a ataki zmusiły Katar do czasowego zawieszenia produkcji LNG podczas konfliktu . Te fizyczne uszkodzenia infrastruktury energetycznej w Zatoce Perskiej bezpośrednio zmniejszyły dostępne dla Shella i OMV wolumeny z regionu i wpłyną na zyski QatarEnergy i Saudi Aramco w Q2, gdy te opublikują swoje raporty.
Podsumowanie: Q2 2026 był opowieścią o dwóch siłach – gwałtownie podwyższonych cenach surowców (gaz ziemny +21,5% dla OMV; Brent w szczycie kwartału zbliżający się do 120 dolarów za baryłkę, by później spaść) oraz znaczących fizycznych zakłóceniach w dostawach spowodowanych konfliktem na Bliskim Wschodzie. Shell poradził sobie z napięciem, podnosząc prognozy wydobycia i sygnalizując rekordowe zyski z handlu gazem. OMV postawił na wzrost cen, by zrekompensować straty wolumenowe. Giełdy w Zatoce Perskiej pozostały rozdarte między silnymi wiatrami sprzyjającymi zyskom sektora energetycznego a rosnącą niepewnością geopolityczną.