Dane niemieckiego urzędu statystycznego Destatis wskazują, że eksport korzystał z popytu ze strony państw Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych. Stało się tak mimo słabszego obrazu produkcji przemysłowej w poprzednich miesiącach . Dla inwestorów był to sygnał, że największa gospodarka Europy może radzić sobie lepiej, niż sugerowały wcześniejsze dane o przemyśle.
Lepsze od oczekiwań dane z Niemiec dały euro dodatkowe wsparcie. Kurs referencyjny Europejskiego Banku Centralnego pokazuje, że para EUR/CAD poruszała się na początku maja w przedziale 1,59–1,60, po czym w połowie miesiąca wzrosła do strefy 1,606–1,609 . Pod koniec maja kurs próbował przebić poziom 1,62.
Według kursu średniego XE z 9 lipca 1 euro kosztowało 1,61975 dolara kanadyjskiego, czyli niemal dokładnie tyle, ile wynosi wskazywany poziom 1,6210 . Rosnąca nadwyżka handlowa Niemiec zwiększyła popyt na euro, ponieważ rynek odebrał ją jako oznakę większej odporności niemieckiej gospodarki. W efekcie presja wzrostowa po stronie euro przeważyła nad częścią czynników wspierających CAD.
Dla kanadyjskiej waluty sytuacja była bardziej złożona. Dolar kanadyjski jest często wspierany przez drożejącą ropę, ponieważ Kanada należy do głównych eksporterów tego surowca. Tym razem rynek musiał jednak ważyć kilka sprzecznych sygnałów.
Majowy skok cen ropy: na początku maja ceny surowca wzrosły po tym, jak prezydent Donald Trump uznał odpowiedź Iranu na amerykańską propozycję pokojową za nieakceptowalną, a żegluga przez cieśninę Ormuz została w dużej mierze ograniczona. Ropa Brent przekroczyła 107 dolarów za baryłkę, a WTI przebiła 100 dolarów . Taki ruch zwykle działa na korzyść loonie.
Późniejszy odwrót i ponowny wzrost: pod koniec czerwca i na początku lipca ropa wycofała się z wojennych szczytów. Wraz z postępem rozmów o zawieszeniu broni Brent w pewnym momencie spadł poniżej 70 dolarów . Następnie 7–8 lipca ceny ponownie gwałtownie wzrosły: Brent zyskał niemal 5,5%, przekraczając 75 dolarów za baryłkę, po cofnięciu przez USA zwolnienia z sankcji na irańską ropę i ataku na trzy statki handlowe w pobliżu cieśniny Ormuz . Trading Economics informował o przejściowym wzroście cen nawet o , w reakcji na eskalację napięć na Bliskim Wschodzie .
Bilans dla CAD był więc mieszany. Spadek cen ropy z wojennych maksimów osłabiał dolara kanadyjskiego pod koniec maja i w czerwcu, natomiast lipcowy skok zapewnił mu tylko krótkotrwałe wsparcie. Ostatecznie kurs EUR/CAD utrzymał się wysoko, w pobliżu 1,62. Sugeruje to, że fundamentalne wsparcie dla euro wynikające z danych o niemieckim handlu było silniejsze niż przejściowy, surowcowy impuls dla loonie.
Najważniejsze czynniki dla kanadyjskiej waluty w dalszej części roku to polityka pieniężna, wzrost gospodarczy oraz relacje handlowe ze Stanami Zjednoczonymi.
Polityka Banku Kanady: bank utrzymuje stopę overnight na poziomie 2,25% od początku 2026 r. i pozostaje w trybie wyczekiwania. Nie są oczekiwane kolejne obniżki stóp . Scotiabank Economics zakłada utrzymanie stóp bez zmian w pierwszej połowie roku, a następnie możliwość zacieśnienia polityki o 50 punktów bazowych w drugiej połowie 2026 r. Kolejnym ruchem miałaby być podwyżka .
Wzrost i inflacja: styczniowy raport Banku Kanady dotyczący polityki pieniężnej zakłada umiarkowany wzrost PKB o 1,1% w 2026 r. Inflacja ma wynieść około 2,5% na początku roku, a następnie zbliżać się do celu banku centralnego .
Główne ryzyko: największym zagrożeniem dla perspektyw pozostaje polityka handlowa USA. Kwietniowe prognozy Banku Kanady zakładają utrzymanie ceł oraz spadek ceny ropy do 75 dolarów za baryłkę do połowy 2027 r.
Prognozy dla loonie: BDC przewiduje, że dolar kanadyjski będzie poruszał się w przedziale 0,70–0,72 dolara amerykańskiego, co odpowiada mniej więcej 1,39–1,43 CAD za 1 USD, na początku 2026 r. . TD Economics prognozuje kurs USD/CAD w okolicach 1,40–1,42 w czwartym kwartale 2026 r., przy niewielkim zwężeniu różnicy stóp procentowych między Kanadą a USA na korzyść CAD .
W relacji do euro kurs w pobliżu 1,62 wskazuje, że dolar kanadyjski pozostaje po słabszej stronie swojego ostatniego przedziału wahań. Obraz ten odzwierciedla jednocześnie siłę euro wspieranego przez niemiecki handel zagraniczny oraz utrzymujące się problemy CAD: zmienność cen ropy i niepewność dotycząca wymiany handlowej z USA.