Ponadto Volkswagen planuje zredukować swoją gamę modelową nawet o połowę, wycofując nierentowne modele i koncentrując się na mniejszej liczbie pojazdów o wyższej marży . Firma zamierza również ograniczyć wydatki na badania i rozwój o 15% w swoim pięcioletnim budżecie , a źródła podają, że szerszym celem jest obniżenie kosztów o 20% do 2028 roku .

Co napędza kryzys

Trzy zbiegające się naciski doprowadziły Volkswagena do tego punktu:

• Chińska konkurencja: Chińscy producenci samochodów przejęli znaczący udział w globalnym rynku, przebijając VW zarówno ceną, jak i technologią EV. Jest to określane jako największe pojedyncze zagrożenie dla firmy .
• Amerykańskie cła: Prezes Oliver Blume w swoim wystąpieniu na konferencji prasowej z okazji Walnego Zgromadzenia w czerwcu 2026 r. stwierdził, że bezpośrednie i pośrednie skutki samych ceł USA wyniosły około 5 miliardów euro .
• Słabnący popyt europejski i strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych: Niemieckie fabryki VW o wysokich kosztach działają znacznie poniżej swoich mocy, a firma boryka się z pogarszającą się pozycją konkurencyjną na rynku krajowym .

Moment przełomowy dla prezesa Olivera Blume'a

Przed Blume'em stoi, zdaniem analityków, największe wyzwanie w jego karierze. Akcjonariusze naciskają na niego, by pokazał, że restrukturyzacja postępuje wystarczająco szybko, zwłaszcza po tym, jak głębokie obniżenie prognoz przez BMW wywołało alarm w całej branży w obawie o przyszłość niemieckiego sektora motoryzacyjnego . Spotkanie rady nadzorczej 9 lipca jest powszechnie opisywane jako moment przełomowy dla jego stanowiska .

Plan Blume'a to nie tylko oszczędności. Reuters podał, że propozycja ta stanowi również próbę zakwestionowania utrwalonej struktury ładu korporacyjnego Volkswagena, która od dawna spowalniała proces decyzyjny, dając związkom zawodowym i krajowi związkowemu Dolna Saksonia prawo weta w kluczowych decyzjach .

Sprzeciw ze strony związków i Dolnej Saksonii

Opór jest zaciekły i skoordynowany:

• IG Metall i rada zakładowa wyznaczyły „czerwoną linię” przeciwko jakimkolwiek zamknięciom fabryk. Lider związkowy Thorsten Gröger nazwał plan „głębokim ciosem w serce ciężko pracującej załogi VW” i zapowiedział, że kierownictwo „musi spodziewać się oporu, jakiego sobie nie wyobrażają” .
• Dolna Saksonia, która posiada 20% udziałów w VW i ma swojego przedstawiciela w radzie nadzorczej, wyraźnie oświadczyła, że nie zgodzi się na żadne działanie, które traktuje zamykanie fabryk jako rzekomo łatwe rozwiązanie .
• Niemiecki rząd federalny również zasygnalizował, że chce zapobiec zamykaniu krajowych fabryk, choć podkreślił, że ostateczna decyzja należy do firmy .
• Pracownicy protestowali przed lipcowym posiedzeniem rady nadzorczej, gwiżdżąc na gwizdkach, machając czerwonymi flagami związkowymi i niosąc transparenty z napisem „gemeinsam stark” – „razem silni” .

Gdzie jesteśmy teraz

Posiedzenie rady nadzorczej 9 lipca jest krytycznym punktem zwrotnym. W strukturze zarządzania Volkswagena związkowcy zajmują połowę miejsc w radzie i mogą blokować najważniejsze decyzje, a 20% udziałów Dolnej Saksonii daje jej mniejszość blokującą. Blume ostrzegł, że może zwołać nadzwyczajne walne zgromadzenie, jeśli rada odrzuci propozycję .

Kluczowa komplikacja: plan ten łamałby porozumienie z grudnia 2024 roku z IG Metall, które wykluczało zamykanie fabryk w zamian za 35 000 „społecznie odpowiedzialnych” zwolnień do 2030 roku . Obecna propozycja wykracza daleko poza tamto porozumienie i nie ma jasnego planu awaryjnego, jeśli rada ją odrzuci. Jeśli plan zostanie odrzucony, Volkswagen może stanąć w obliczu przedłużającego się impasu w czasie, gdy jego pozycja konkurencyjna gwałtownie się pogarsza, chińscy rywale nacierają, a presja celna rośnie .

Ponadto Volkswagen planuje zredukować swoją gamę modelową nawet o połowę, wycofując nierentowne modele i koncentrując się na mniejszej liczbie pojazdów o wyższej marży . Firma zamierza również ograniczyć wydatki na badania i rozwój o 15% w swoim pięcioletnim budżecie , a źródła podają, że szerszym celem jest obniżenie kosztów o 20% do 2028 roku .

Co napędza kryzys

Trzy zbiegające się naciski doprowadziły Volkswagena do tego punktu:

• Chińska konkurencja: Chińscy producenci samochodów przejęli znaczący udział w globalnym rynku, przebijając VW zarówno ceną, jak i technologią EV. Jest to określane jako największe pojedyncze zagrożenie dla firmy .
• Amerykańskie cła: Prezes Oliver Blume w swoim wystąpieniu na konferencji prasowej z okazji Walnego Zgromadzenia w czerwcu 2026 r. stwierdził, że bezpośrednie i pośrednie skutki samych ceł USA wyniosły około 5 miliardów euro .
• Słabnący popyt europejski i strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych: Niemieckie fabryki VW o wysokich kosztach działają znacznie poniżej swoich mocy, a firma boryka się z pogarszającą się pozycją konkurencyjną na rynku krajowym .

Moment przełomowy dla prezesa Olivera Blume'a

Przed Blume'em stoi, zdaniem analityków, największe wyzwanie w jego karierze. Akcjonariusze naciskają na niego, by pokazał, że restrukturyzacja postępuje wystarczająco szybko, zwłaszcza po tym, jak głębokie obniżenie prognoz przez BMW wywołało alarm w całej branży w obawie o przyszłość niemieckiego sektora motoryzacyjnego . Spotkanie rady nadzorczej 9 lipca jest powszechnie opisywane jako moment przełomowy dla jego stanowiska .

Plan Blume'a to nie tylko oszczędności. Reuters podał, że propozycja ta stanowi również próbę zakwestionowania utrwalonej struktury ładu korporacyjnego Volkswagena, która od dawna spowalniała proces decyzyjny, dając związkom zawodowym i krajowi związkowemu Dolna Saksonia prawo weta w kluczowych decyzjach .

Sprzeciw ze strony związków i Dolnej Saksonii

Opór jest zaciekły i skoordynowany:

• IG Metall i rada zakładowa wyznaczyły „czerwoną linię” przeciwko jakimkolwiek zamknięciom fabryk. Lider związkowy Thorsten Gröger nazwał plan „głębokim ciosem w serce ciężko pracującej załogi VW” i zapowiedział, że kierownictwo „musi spodziewać się oporu, jakiego sobie nie wyobrażają” .
• Dolna Saksonia, która posiada 20% udziałów w VW i ma swojego przedstawiciela w radzie nadzorczej, wyraźnie oświadczyła, że nie zgodzi się na żadne działanie, które traktuje zamykanie fabryk jako rzekomo łatwe rozwiązanie .
• Niemiecki rząd federalny również zasygnalizował, że chce zapobiec zamykaniu krajowych fabryk, choć podkreślił, że ostateczna decyzja należy do firmy .
• Pracownicy protestowali przed lipcowym posiedzeniem rady nadzorczej, gwiżdżąc na gwizdkach, machając czerwonymi flagami związkowymi i niosąc transparenty z napisem „gemeinsam stark” – „razem silni” .

Gdzie jesteśmy teraz

Posiedzenie rady nadzorczej 9 lipca jest krytycznym punktem zwrotnym. W strukturze zarządzania Volkswagena związkowcy zajmują połowę miejsc w radzie i mogą blokować najważniejsze decyzje, a 20% udziałów Dolnej Saksonii daje jej mniejszość blokującą. Blume ostrzegł, że może zwołać nadzwyczajne walne zgromadzenie, jeśli rada odrzuci propozycję .

Kluczowa komplikacja: plan ten łamałby porozumienie z grudnia 2024 roku z IG Metall, które wykluczało zamykanie fabryk w zamian za 35 000 „społecznie odpowiedzialnych” zwolnień do 2030 roku . Obecna propozycja wykracza daleko poza tamto porozumienie i nie ma jasnego planu awaryjnego, jeśli rada ją odrzuci. Jeśli plan zostanie odrzucony, Volkswagen może stanąć w obliczu przedłużającego się impasu w czasie, gdy jego pozycja konkurencyjna gwałtownie się pogarsza, chińscy rywale nacierają, a presja celna rośnie .