Pęknięcie w irańskim przywództwie: Coraz głębszy rozłam w sprawie dyplomacji z USA i strategii wojennej

Śmierć Najwyższego Przywódcy Alego Chameneiego w lutym 2026 roku pogrążyła Iran w najgłębszym kryzysie wewnętrznym od czasu rewolucji z 1979 roku. Choć reżimowi udało się przeprowadzić szybką sukcesję, wynosząc syna Chameneiego, Modżtabę, na stanowisko Najwyższego Przywódcy, to następujące po tym wewnętrzne waśnie instytucjonalne nie zostały zażegnane .

Rzadki publiczny spór w Zgromadzeniu Ekspertów (ciało duchownych wybierające i nadzorujące Najwyższego Przywódcę), udokumentowane blokowanie elastyczności dyplomatycznej przez Strażników Rewolucji (IRGC) oraz defensywna postawa prezydenta Pezeszkiana w obronie porozumienia z Islamabadem (MoU) wskazują na przywództwo niezdolne do narzucenia konsensusu. To z kolei niesie ze sobą większe ryzyko powrotu do militarnej konfrontacji ze Stanami Zjednoczonymi.

Rzadki publiczny rozłam w Zgromadzeniu Ekspertów

Najbardziej widocznym przejawem wewnętrznej niezgody było wydarzenie z 29 czerwca 2026 roku, kiedy to 63 z 88 członków Zgromadzenia Ekspertów – ciała duchownych odpowiedzialnego za wybór i nadzór nad Najwyższym Przywódcą – wydało wspólne oświadczenie, wzywając irańskich negocjatorów do trzymania się „czerwonych linii