Dlaczego Ukraina nie zestrzeliła ani jednej rosyjskiej rakiety balistycznej 5-6 lipca 2026? Pilne żądania Zełenskiego na szczycie NATO w Ankarze

Kluczowe czynniki, które złożyły się na tę sytuację:

• Wyczerpanie zapasów pocisków przechwytujących Patriot – Ukraina zużyła cały zapas jedynych systemów zdolnych do zatrzymania rakiet Iskander i Zircon ^BS.
• Brak odpowiedniego zwiększenia produkcji przez sojuszników – Zełenski i inni urzędnicy wielokrotnie podkreślali, że zachodnia produkcja antybalistycznych pocisków przechwytujących nie została zwiększona do poziomu faktycznie potrzebnego do ochrony ludności cywilnej ^B.
• Rosnące uzależnienie Rosji od rakiet balistycznych – rakiety balistyczne lecą szybciej i po wyższej trajektorii niż manewrujące, co czyni je znacznie trudniejszymi do przechwycenia bez odpowiednio zaopatrzonych, wyspecjalizowanych systemów ^FK.

Atak pochłonął co najmniej 22 ofiary śmiertelne, a ponad 100 osób zostało rannych w Kijowie i okolicach; uderzenia trafiły bezpośrednio w budynki mieszkalne ^CCN.

Pilne żądania Zełenskiego na szczycie NATO w Ankarze

Prezydent Zełenski udał się na szczyt NATO w Ankarze (7–8 lipca 2026 r.) natychmiast po ataku, przedstawiając kilka pilnych postulatów:

1. Natychmiastowa dostawa kolejnych systemów Patriot i pocisków przechwytujących – Zełenski bezpośrednio zaapelował do USA i europejskich sojuszników o przekazanie dodatkowych baterii Patriot i potrzebnych pocisków PAC-3 do zwalczania rakiet balistycznych. Podkreślił, że „niewystarczające dostawy” amerykańskich pocisków przechwytujących pozostawiają Kijów bezbronnym wobec ataków balistycznych ^EF.

2. Umowa wymiany rakietowej z Niemcami – Ukraina zaproponowała, by Niemcy przekazały jej swoje obecne zapasy Patriot w zamian za przyszłe pociski wyprodukowane przez ukraiński przemysł obronny. Decyzja w tej sprawie wymagała zgody Niemiec podczas szczytu ^T.

3. Utworzenie „antybalistycznej koalicji” – Zełenski wezwał NATO do formalnego powołania koalicji państw zaangażowanych w dostawy i masową produkcję systemów antybalistycznych, argumentując, że Europa potrzebuje „niedrogich, masowo produkowanych systemów antybalistycznych już dziś” ^SD.

4. Zwiększenie produkcji przez sojuszników – Na szczycie Zełenski naciskał na sojuszników, by natychmiast zwiększyli produkcję pocisków przechwytujących. Nazwał „absurdem” fakt, że w dzisiejszych czasach nadal nie zwiększono produkcji do poziomu chroniącego życie cywilów ^BS.

5. Obrona powietrzna jako kluczowy wynik szczytu – Przed szczytem i w jego trakcie Zełenski podkreślał, że konkretne zobowiązania dotyczące obrony powietrznej muszą być jednym z najważniejszych rezultatów spotkania w Ankarze. Powiedział: „To – obrona powietrzna – musi być jednym z kluczowych rezultatów, jeśli Sojusz wciąż cokolwiek znaczy dla swoich sojuszników” ^N.

Zełenski wykorzystał szczyt także do bezpośredniego lobbowania u prezydenta USA Donalda Trumpa i europejskich liderów, by nie opóźniali obiecanych dostaw; napisał list do Trumpa i Kongresu USA z pilną prośbą o pomoc w zakresie systemów obrony powietrznej ^N.