Ważne zastrzeżenie: Chińska Narodowa Agencja Kosmiczna (CNSA) nie potwierdziła jeszcze oficjalnie daty 7 czerwca, ale kluczowe dane śledzące i niezależni analitycy, w tym The Planetary Society i AMSAT-DL, zgadzają się co do tej daty . Statek jest w doskonałej kondycji i działa zgodnie z planem .
Sonda Tianwen-2 wyposażona jest w trzy różne tryby pobierania próbek, by maksymalnie zwiększyć szanse na sukces na tej małej, szybko wirującej asteroidzie :
Celem jest zebranie 200–1000 gramów regolitu — znacznie więcej niż w przypadku japońskiej misji Hayabusa2 (~5,4 g) czy amerykańskiej OSIRIS-REx (~121,6 g) .
| Faza | Data / Okno |
|---|---|
| Start | 28 maja 2025 |
| Spotkanie z Kamoʻoalewa | 7 czerwca 2026 (prawdopodobne) |
| Badania zdalne i wybór miejsca lądowania | Lipiec 2026 – kwiecień 2027 |
| Pobieranie próbek | Koniec 2026 – początek 2027 |
| Odlot z Kamoʻoalewa | 24 kwietnia 2027 |
| Powrót kapsuły z próbkami na Ziemię | ~listopad 2027 (lądowanie na pustyni Gobi) |
| Asysta grawitacyjna Ziemi / proca | Koniec 2027 (sonda-matka kontynuuje lot) |
| Dotarcie do komety 311P/PanSTARRS | ~2034–2035 |
| Koniec rozszerzonej misji | ~2035 |
Po zrzuceniu kapsuły z próbkami na Ziemię sonda-matka wykorzysta asystę grawitacyjną Ziemi, by wystrzelić się w kierunku komety z głównego pasa 311P/PanSTARRS (P/2013 P5) — aktywnego, emitującego pył obiektu w pasie planetoid. Dotrze tam około 2034–2035 roku, by wejść na orbitę i prowadzić badania, co czyni tę misję dziesięcioletnim przedsięwzięciem o podwójnym celu .
Jedno z najważniejszych pytań, na które ma odpowiedzieć Tianwen-2, brzmi: skąd wzięła się Kamoʻoalewa? Dotychczasowe dowody wskazują w dwóch kierunkach.
Wielokrotnie recenzowane badania (m.in. w Nature Communications i Communications Earth & Environment) pokazują, że widmo odbiciowe Kamoʻoalewa jest niemal idealnie zgodne z widmem zwietrzałych kosmicznie krzemianów księżycowych, a nie typowych asteroid głównego pasa . Jego zaczerwienione widmo, orbita podobna do ziemskiej i bliskość układu Ziemia–Księżyc silnie sugerują, że jest to fragment wyrzucony z Księżyca — prawdopodobnie z kraterów Kopernik lub Giordano Bruno — który został wybity z powierzchni Księżyca przez uderzenie i przechwycony w rezonans 1:1 z Ziemią . To jeden z zaledwie kilku znanych „quasi-satelitów” Ziemi .
Nowe badanie opublikowane w Nature Communications w czerwcu 2026 roku zakwestionowało księżycowe pochodzenie, proponując zamiast tego, że właściwości widmowe Kamoʻoalewa mogą być zgodne z niektórymi asteroidami typu S z wewnętrznego głównego pasa, w tym z rodziną Flora, a jej obecna orbita nie wymaga jednoznacznie księżycowego pochodzenia . Autorzy twierdzą, że szybki obrót i niewielkie rozmiary asteroidy mogą powodować podobne zaczerwienienie widma jedynie przez wietrzenie kosmiczne .
Podsumowując: Hipoteza księżycowego pochodzenia pozostaje wiodącą, ale debata wciąż trwa. Pobrane przez Tianwen-2 próbki dostarczą definitywnej odpowiedzi poprzez porównanie składu izotopowego, mineralogii i sygnatur gazów szlachetnych ze znanymi próbkami księżycowymi .
Misja Tianwen-2 ma znaczenie strategiczne na kilku frontach: