JD Vance ocenia rosyjską ofensywę. Dane pokazują załamanie postępów, ale nie koniec zagrożenia

Co dokładnie powiedział JD Vance?

W wywiadzie dla „The Sunday Times”, opublikowanym 5 lipca 2026 roku, wiceprezydent USA JD Vance stwierdził, że rosyjskie operacje ofensywne w Ukrainie „osiągają niemal nic na polu bitwy”, a możliwości ofensywne Rosji są „bliskie zeru” ^RP.

Według relacji z rozmowy Vance uważa, że dalsze rosyjskie ataki przynoszą coraz mniejsze korzyści, podczas gdy ukraińska strategia obronna tworzy warunki potrzebne do zakończenia wojny ^NP. Jego argument opiera się przede wszystkim na tempie rosyjskich postępów lądowych, kosztach kolejnych szturmów oraz rosnącej roli dronów i rozpoznania.

W relacjach przytaczane są m.in. następujące tezy:

• rosyjskie operacje ofensywne przynoszą „niemal nic” na polu bitwy ^RP;
• korzyści z kontynuowania rosyjskich ataków są „znikome” i „zbliżają się do zera” ^N;
• ukraińskie sukcesy obronne pomagają stworzyć warunki do zakończenia wojny ^NP.

Zastrzeżenie dotyczące cytatów

Pełny, anglojęzyczny zapis rozmowy nie został przedstawiony w przywołanych materiałach dużych agencji informacyjnych. Cytaty są relacjonowane przez ukraińskie media, które powołują się na publikację European Pravda. Ich brzmienie może więc zależeć od tłumaczenia lub skrótu redakcyjnego, choć zasadniczy sens wypowiedzi jest spójny w dostępnych relacjach ^NP.

Czy dane ISW potwierdzają ocenę Vance’a?

Częściowo tak — zwłaszcza jeśli mowa o rosyjskiej zdolności do prowadzenia skutecznej ofensywy lądowej. Institute for the Study of War (ISW), amerykański ośrodek analizujący sytuację na podstawie m.in. geolokalizowanych materiałów open source, odnotował wyraźne spowolnienie rosyjskich postępów.

Najważniejsze obserwacje:

• Rosyjskie zdobycze terytorialne w 2026 roku były znacznie mniejsze niż rok wcześniej. W zestawieniu przytoczonym przez Al-Dżazirę Rosja zajęła 622 km² w pierwszej połowie 2026 roku, wobec 2190 km² w analogicznym okresie 2025 roku. Oznaczało to spadek średniego tempa natarcia z około 16,6 km² do 1,03 km² dziennie ^A. W innych podsumowaniach pojawia się liczba 573 km² dla 2026 roku do momentu sporządzenia analizy, co wynika z innego zakresu dat ^R.
• ISW oceniał, że rosyjskie siły uzyskały lub spenetrowały zaledwie 40,64 km² w analizowanym okresie obejmującym końcówkę 2025 roku i maj 2026, podczas gdy jednocześnie utraciły kontrolę nad około 281,1 km² ^U.
• Ukraińskie źródła, cytowane przez ISW, podawały, że w maju Ukraina odzyskała więcej terytorium, niż Rosja zajęła. Według tych danych siły ukraińskie przywróciły kontrolę nad około 250 km², a Rosja zdobyła około 130 km² ^U. ISW stosował jednak inną metodologię i szacował rosyjskie zdobycze lub infiltrację na około 40 km² oraz utratę kontroli nad około 280 km² ^A.
• W kwietniu 2026 roku Rosja miała ponieść stratę netto terytorium — po raz pierwszy od ukraińskiej operacji w obwodzie kurskim w sierpniu 2024 roku ^A.
• Tempo rosyjskiego natarcia spadało systematycznie od listopada 2025 roku. ISW wskazywał, że ukraińska przewaga w wykorzystaniu dronów prawdopodobnie przyczynia się do zatrzymania rosyjskich postępów i umożliwia lokalne kontrataki ^CU.
• ISW przestał prognozować, kiedy Rosja mogłaby zdobyć obszary umocnione w obwodzie donieckim, ponieważ nie było już jasne, czy rosyjskie wojska są w stanie opanować ten teren ^U.

Wniosek jest ostrożniejszy niż dosłowne hasło o „zerowej” zdolności ofensywnej: Rosja nadal może osiągać lokalne, taktyczne postępy, lecz robi to wolniej i przy wysokich kosztach ^C.

Al-Dżazira: mniejsze zdobycze, większe straty

W materiale z 3 lipca Al-Dżazira opisała załamanie rosyjskiego tempa natarcia, powołując się na dane ISW ^A. Według tego raportu rosyjskie zdobycze terytorialne gwałtownie spadły mimo utrzymywania przez Moskwę dużej presji na froncie.

Al-Dżazira podała także szacunki mówiące o około 40 tys. zabitych rosyjskich żołnierzy w czerwcu 2026 roku oraz około 80 tys. łącznych strat — zabitych i rannych — w tym miesiącu ^A. Są to szacunki, a nie niezależnie potwierdzony bilans. Ich znaczenie polega na zestawieniu wysokich strat z niewielkimi zdobyczami terytorialnymi.

Wcześniejszy materiał z 12 czerwca wskazywał, że w maju Ukraina odzyskała więcej terenu, niż utraciła. ISW oceniał wówczas, że Rosja zdobyła lub spenetrowała około 40 km², ale straciła kontrolę nad około 280 km² ^A.

Najważniejszy kontrargument: atak na Kijów

Ocena Vance’a nie oznacza, że Rosja utraciła zdolność do prowadzenia działań zbrojnych. Zaledwie kilka dni przed publikacją wywiadu, 2 lipca, Rosja przeprowadziła jeden z największych ataków powietrznych na Kijów od początku inwazji.

Według Reutersa w kierunku stolicy wystrzelono 74 pociski i 496 dronów. Zginęło co najmniej 30 osób, wiele zostało rannych, a uszkodzeniu uległo około 130 budynków ^R. Rosyjskie władze określiły atak jako „masowy odwetowy” i zapowiedziały dalsze zwiększanie presji na Ukrainę ^R.

To pozorna sprzeczność, ale w rzeczywistości obie informacje mogą być prawdziwe jednocześnie. Rosja może mieć coraz większe problemy ze zdobywaniem i utrzymywaniem terenu w walce lądowej, a zarazem zachowywać zdolność do przeprowadzania niszczycielskich ataków rakietowych i dronowych na miasta oraz infrastrukturę.

Dlatego sformułowanie o ofensywie „zbliżającej się do zera” należy rozumieć jako ocenę skuteczności rosyjskich operacji lądowych, a nie jako twierdzenie, że Rosja nie jest już w stanie atakować Ukrainy.

Co mówi gen. Ołeksandr Syrski?

Wnioski Vance’a są częściowo zbieżne z oceną naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy, gen. Ołeksandra Syrskiego. W wywiadzie wyemitowanym 30 czerwca Syrski mówił, że Ukraina przygotowuje się na możliwy nowy rosyjski atak z północy, ale próba marszu na Kijów jest mało prawdopodobna ^T.

Ukraiński dowódca twierdził również, że rosyjskie plany strategiczne na 2026 rok pozostają bez zmian, jednak ukraińska obrona nadal się utrzymuje. Wcześniej oceniał, że duża rosyjska ofensywa z 17–20 marca zakończyła się „katastrofalnymi stratami”, nie przynosząc proporcjonalnych zdobyczy ^A.

Syrski ostrzegał także, że rosyjskie straty przewyższają możliwości rekrutacyjne armii, co może utrudniać prowadzenie długotrwałych działań ofensywnych ^A. Nie oznacza to jednak automatycznie, że Rosja nie jest w stanie mobilizować kolejnych żołnierzy lub zmieniać taktyki.

Rola dronów i zachodniej pomocy

Jednym z kluczowych elementów sytuacji na froncie jest przewaga Ukrainy w wykorzystaniu dronów. ISW wskazywał, że zwiększenie ukraińskiej produkcji dronów oraz rozwój uderzeń średniego zasięgu przeciwko rosyjskiej logistyce, sprzętowi i personelowi pomagają spowalniać rosyjskie natarcie ^U.

W tle pozostaje także polityka Stanów Zjednoczonych. Administracja Donalda Trumpa łączyła groźbę sankcji i możliwych działań wojskowych z próbami skłonienia Władimira Putina do negocjacji ^W. Waszyngton rozważał również ukraiński wniosek o pociski dalekiego zasięgu Tomahawk ^A.

Optymistyczna ocena Vance’a może służyć dwóm celom politycznym: uzasadniać tezę, że dalsza pomoc dla Ukrainy przynosi efekty, albo wzmacniać argument, że Rosja nie jest w stanie wygrać wojny na polu bitwy i powinna zaakceptować porozumienie.

Werdykt

Ocena JD Vance’a ma mocne podstawy w danych dotyczących tempa rosyjskich zdobyczy terytorialnych. Analizy ISW, raporty Al-Dżaziry i wypowiedzi gen. Syrskiego wskazują na spowolnienie rosyjskiej ofensywy lądowej, wysokie straty oraz rosnące problemy z osiąganiem przełomu.

Nie można jednak interpretować jego słów jako stwierdzenia, że Rosja utraciła wszelkie możliwości ofensywne. Atak na Kijów pokazał, że Moskwa nadal potrafi przeprowadzać masowe uderzenia z powietrza. Najtrafniejsze podsumowanie brzmi więc: rosyjska zdolność do szybkiego zdobywania terytorium i przełamywania ukraińskiej obrony wyraźnie osłabła, ale zagrożenie militarne dla Ukrainy wciąż pozostaje bardzo poważne.