Dyplomatyczny maraton Trumpa: osobne rozmowy z Putinem i Zełenskim tuż przed szczytem NATO w Ankarze

4 lipca 2026 r., w amerykańskie Święto Niepodległości, prezydent Donald Trump przeprowadził osobne rozmowy telefoniczne z prezydentem Rosji Władimirem Putinem oraz prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim. Rozmowy odbyły się zaledwie kilka dni przed szczytem NATO w Ankarze (7–8 lipca). Ich tematem była Ukraina, Iran oraz nadchodzące spotkanie przywódców Sojuszu. W tym samym czasie NATO finalizowało pakiet pomocy wojskowej dla Ukrainy o wartości ok. 80 mld dolarów, mimo wewnętrznych napięć.

Rozmowa Trumpa z Putinem (4 lipca)

Rozmowa Trumpa z Putinem trwała 85 minut (doradca Kremla Jurij Uszakow podał 85 minut; CNN informowało o blisko 90 minutach) i została określona przez Moskwę jako „rzeczowa”. Putin pogratulował Trumpowi 250. rocznicy amerykańskiej niepodległości .

Trump ponownie zadeklarował gotowość do pomocy w zakończeniu wojny w Ukrainie. Kreml poinformował, że przywódcy „naturalnie poruszyli kwestię uregulowania sytuacji w Ukrainie” . Rozmówcy omówili także sprawy związane z Iranem. Uszakow potwierdził, że Iran znajdował się w agendzie, choć nie ujawniono szczegółów .

Rozmowa była swego rodzaju wstępem do szczytu w Ankarze, w którym Trump miał wziąć udział. Obie strony wykorzystały ją do ustalenia wzajemnych oczekiwań przed spotkaniem .

Rozmowa Trumpa z Zełenskim (również 4 lipca)

Zełenski potwierdził, że odbył „bardzo dobrą” rozmowę telefoniczną z Trumpem, podczas której złożył gratulacje z okazji 250. urodzin USA oraz omówił bieżącą sytuację na froncie w wojnie z Rosją . Zełenski zaapelował o „amerykańską determinację” w dążeniu do zakończenia wojny i wyraził przekonanie, że „trwały pokój jest możliwy do osiągnięcia” . Rozmowę potwierdził dziennikarz Axios Barak Ravid; część doniesień wskazuje, że mogła mieć miejsce 3 lipca czasu amerykańskiego .

Szczyt NATO w Ankarze i planowana pomoc wojskowa dla Ukrainy

Szczyt NATO w 2026 r. zaplanowano na 7–8 lipca w Ankarze w Turcji . Główne punkty agendy to cele wydatków obronnych, podział kosztów, produkcja przemysłowa oraz dalsze wsparcie dla Ukrainy .

Sojusznicy z NATO zamierzali sfinalizować zobowiązanie w wysokości 70 mld euro (ok. 80 mld dolarów) na pomoc wojskową dla Ukrainy w 2026 r., z „co najmniej równoważnym poziomem” w 2027 r. Kwotę tę potwierdził projekt deklaracji widziany przez wiele redakcji . Ostateczna deklaracja, zatwierdzona w wersji roboczej przez wszystkich 32 członków, potwierdza zasadę kolektywnej obrony (art. 5), określa Rosję jako „długoterminowe zagrożenie dla bezpieczeństwa euroatlantyckiego” i stwierdza, że „Iran w dalszym ciągu destabilizuje Bliski Wschód” .

Jak podała „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, Włochy blokowały długoterminową obietnicę pomocy wojskowej dla Ukrainy, co skomplikowało negocjacje przed szczytem . Szczyt odbywa się w atmosferze napięć między Waszyngtonem a europejskimi sojusznikami w kwestii zobowiązań dotyczących wydatków obronnych, przy czym Trump naciskał na większy udział Europejczyków .

Szerszy kontekst dyplomatyczny

Rozmowa Trumpa z Putinem z 4 lipca była kolejną z serii bezpośrednich kontaktów między oboma przywódcami. Rozmawiali już wcześniej w czerwcu 2026 r. (z okazji 80. urodzin Trumpa) oraz wielokrotnie w 2025 r. . Jednoczesne rozmowy z Putinem i Zełenskim tego samego dnia odzwierciedlały próbę utrzymania przez Trumpa zaangażowania w dialog z obiema stronami konfliktu – co niekiedy budziło zaniepokojenie w Kijowie .

Kanclerz Niemiec Friedrich Merz zapowiedział, że szczyt w Ankarze zajmie się także wydarzeniami na Bliskim Wschodzie i amerykańsko-irańską dyplomacją, łącząc wątek irański z rozmowy Trump–Putin z szerszą agendą Sojuszu .