Juan umacnia się, won koreański w kryzysie. Dlaczego te dwie azjatyckie waluty idą w przeciwnych kierunkach?

Chiński juan (CNY) i południowokoreański won (KRW) podążają zupełnie innymi ścieżkami. Na początku lipca 2026 r. juan umocnił się o 3,2% wobec dolara amerykańskiego w ciągu ostatnich sześciu miesięcy, osiągając 32-miesięczny szczyt w okolicach 6,78 USD/CNY. Z kolei won osunął się do najniższego poziomu od czasu globalnego kryzysu finansowego z lat 2008–2009, przekraczając barierę 1529 USD/KRW ^FF. Obie gospodarki odnotowały w tym okresie dwucyfrowy wzrost eksportu, co czyni tę rozbieżność tym bardziej uderzającą ^B.

Kurs krzyżowy CNY/KRW obrazuje skalę zjawiska: jeden juan jest obecnie wart około 228 wonów – wzrost o około 18,6% rok do roku ^X.

Co napędza siłę juana

Kontrolowane umocnienie przez PBOC. Ludowy Bank Chin konsekwentnie podnosił dzienny kurs odniesienia juana (midpoint), precyzyjnie sterując umocnieniem waluty. Do stycznia 2026 r. juan osiągnął już 32-miesięczny szczyt, a PBOC kontynuował podnoszenie fixingu w pierwszej połowie 2026 r. ^R. Bank centralny utrzymywał dzienny fixing poniżej psychologicznej bariery 7,0 przez długi okres, sygnalizując komfort z umiarkowanym umocnieniem juana ^T.

Silny eksport i nadwyżka handlowa. Wysoka aktywność eksportowa i duże nadwyżki na rachunku obrotów bieżących generowały stały napływ dolarów do Chin, nawet pomimo nieznacznego zawężenia nadwyżki handlowej ^TII. Analitycy Institute of International Finance zwrócili uwagę, że rekordowa nadwyżka handlowa Chin mocno przemawiała za umocnieniem juana, a skłonność do rozliczeń w juanie wzrosła, wspierając kurs ^I.

Spadek stóp procentowych w USA i słabszy dolar. Globalnie słabszy dolar sprzyjał umocnieniu walut azjatyckich, jednak juan przyciągnął nieproporcjonalnie dużą część napływów kapitału ^TF. Juan umocnił się o 4,4% w 2025 r. i zyskał kolejne około 2% na początku 2026 r., zbliżając się do trzyletnich szczytów ^R.

Napływ kapitału do chińskich aktywów. Fundusze inwestycyjne zagranicy napływały na chiński rynek kapitałowy w coraz szybszym tempie. Według szacunków Bloomberga, cytowanych przez dziennik Chosun Ilbo, tylko w kwietniu 2026 r. do Chin napłynęły zagraniczne fundusze inwestycyjne o wartości 200 miliardów juanów (około 44,2 biliona wonów) – był to największy miesięczny napływ w historii ^BB. Wzrost wykorzystania juana do rozliczeń przez firmy eksportowe na całym świecie dodatkowo wspierał popyt na walutę ^B.

Co napędza słabość wona na skalę kryzysu

„Manhattan mania” inwestorów detalicznych. Najczęściej wymienianym czynnikiem osłabiającym wona jest bezprecedensowy wzrost inwestycji południowokoreańskich inwestorów detalicznych w amerykańskie akcje, generujący ogromny popyt na dolary. Ten strukturalny odpływ kapitału wysysa płynność z wona, nawet gdy koreański sektor eksportowy przeżywa boom. Dochodzenie Reutera z lutego 2026 r. opisało koreańską „manhattan manię” jako czynnik podważający wysiłki rządu na rzecz stabilizacji rynku walutowego, zmuszając władze do przemyślenia swoich strategii ^R.

Niestabilność polityczna. Impeachment i odwołanie prezydenta Yoon Suk Yeola, któremu towarzyszyły kontrowersje wokół stanu wojennego i dochodzenie parlamentarne, wywołały poważną niepewność polityczną, która odbiła się na rynku walutowym. Brookings Institution odnotował, że Trybunał Konstytucyjny jednogłośnie podtrzymał zarzuty impeachmentu 4 kwietnia 2025 r., co uruchomiło 60-dniowy harmonogram przedterminowych wyborów ^B. Won nie odzyskał sił.

Obniżki stóp BOK i gołębie stanowisko. Bank Korei obniżył stopy procentowe przed Rezerwą Federalną, zawężając różnicę w oprocentowaniu i wywierając dodatkową presję deprecjacyjną na wona. Sam Departament Skarbu USA w swoim raporcie walutowym ze stycznia 2026 r. stwierdził, że słabość wona „nie jest zgodna z fundamentami”, wskazując na obniżkę stopy procentowej BOK w listopadzie 2024 r. oraz narastające niepokoje polityczne jako kluczowe czynniki ^RH.

Koszty importu energii. Korea Południowa jest silnie uzależniona od importu energii, co generuje stosunkowo stały popyt na dolary z tego kanału – w przeciwieństwie do Chin, które są mniej narażone na takie wahania ^T.

Polityczne odpowiedzi: Dwie przeciwstawne strategie

Korea Południowa prowadzi agresywną kampanię werbalnej i rynkowej interwencji:

• Ministerstwo Finansów i BOK wydały wspólne oświadczenia w maju i czerwcu 2026 r., ostrzegając, że „podejmą zdecydowane działania, jeśli to konieczne”, aby ustabilizować wona ^B.
• 2 lipca 2026 r. wiceszef resortu finansów Korei powiedział, że Seul „ściśle komunikuje się z Japonią i innymi kluczowymi sojusznikami” w sprawach walutowych i ostrzegł, że won stał się „znacząco niezgodny z fundamentalnymi wskaźnikami ekonomicznymi” ^R.
• Rząd ogłosił walkę z „nadmierną zmiennością” i „jednokierunkowym stadem” po tym, jak kurs wona przejściowo przekroczył 1560 intraday ^E.
• Nominowany na prezesa BOK zobowiązał się w kwietniu do „reagowania na nadmierną słabość wona” ^R.
• Minister finansów Koo Yun-cheol już w styczniu 2026 r. zadeklarował „krótkoterminowe środki rynkowe i zarządzanie przepływami” ^B. Część ekonomistów wzywała nawet do stopniowej podwyżki stóp procentowych, aby ustabilizować walutę ^B.

Chiny przyjęły przeciwną strategię – zarządzają umocnieniem juana, a nie walczą z jego słabością:

• PBOC „ostrożnie podnosił” dzienny fix, aby kontrolować tempo wzrostu juana, a nie go odwracać ^R.
• Analitycy zwracali uwagę, że PBOC wysyłała „mieszane sygnały” na początku lipca 2026 r., dokonując niewielkich korekt fixingu, co sugeruje, że bank centralny czuje się komfortowo z umiarkowanym umocnieniem juana ^FFF.
• W lutym 2026 r. PBOC podjął działania w celu ograniczenia gwałtownego umocnienia juana, znosząc wskaźnik rezerwy na ryzyko walutowe dla transakcji forward w walutach obcych z 20% do 0% od 2 marca 2026 r. – był to sygnał, że Pekin jest gotowy na bardziej elastycznego, a potencjalnie słabszego juana, jeśli zajdzie taka potrzeba ^G.

Obawy o niedowartościowanie i czynniki strukturalne

Debata o niedowartościowaniu juana. Realny efektywny kurs wymiany (REER) Chin spadł o 4,6% w ciągu roku do września 2025 r., co oznacza, że realna siła nabywcza juana osłabła, mimo że kurs nominalny rósł. Utrzymało to konkurencyjność chińskiego eksportu i było przedmiotem ciągłej uwagi amerykańskiego Departamentu Skarbu ^TH.

Niedowartościowanie wona przez przestrzelenie. Wiele oficjalnych źródeł – amerykański Departament Skarbu, własne ministerstwo finansów Korei i BOK – stwierdziło, że słabość wona przestrzeliła fundamentalne wskaźniki gospodarcze, co implikuje, że won jest niedowartościowany ^BRB.

Wpływ kursu krzyżowego na handel. Kurs krzyżowy CNY/KRW wzrósł o około 18,6% rok do roku, co sprawia, że chiński eksport jest droższy dla koreańskich nabywców, a Chiny zyskują znaczącą przewagę konkurencyjną na rynkach trzecich ^I. Ta strukturalna luka, jeśli się utrzyma, może przekształcić łańcuchy dostaw i przepływy handlowe w Azji Północno-Wschodniej.

Rozbieżne ramy polityczne. Chiny nadal funkcjonują w systemie sztywno zarządzanego kursu walutowego z kontrolą kapitału, co pozwala im amortyzować zewnętrzne szoki. Korea Południowa prowadzi w dużej mierze płynny kurs walutowy z dużą otwartością rachunku kapitałowego, co czyni ją znacznie bardziej podatną na zjawisko odpływu dolarów od inwestorów detalicznych ^RI.

Azja coraz wyraźniej przechodzi od konwergencji do dywergencji – jak zauważył MUFG Research w swojej prognozie na II połowę 2026 r.: wyniki walut są kształtowane przez udział krajów w cyklu inwestycyjnym napędzanym przez sztuczną inteligencję, konkurencyjność zewnętrzną i fundamentalne podstawy polityki krajowej ^M. Podział na juan i wona jest najbardziej jaskrawym przykładem tej nowej rzeczywistości.