Fala dymisji na mundialu 2026. Którzy selekcjonerzy pożegnali się z posadą?

Mistrzostwa Świata FIFA 2026 – pierwsze rozgrywane w powiększonym formacie 48 drużyn – przyniosły wyjątkowo dużo zmian na stanowiskach selekcjonerów w ciągu pierwszych tygodni. Gdy drużyny odpadały po fazie grupowej lub wczesnych rundach pucharowych, krajowe federacje szybko reagowały, zwalniając szkoleniowców lub przyjmując ich rezygnacje. Wspólnym mianownikiem była porażka w momencie, gdy federacje uznały awans za absolutne minimum .

Oto potwierdzony status każdego z trenerów, wraz z cytowanymi źródłami.

Sabri Lamouchi (Tunezja) – zwolniony po jednym meczu

Tunezja zwolniła Sabriego Lamouchiego dzień po druzgocącej porażce 5:1 ze Szwecją w swoim pierwszym meczu grupowym 15 czerwca. Decyzja uczyniła go pierwszym trenerem w historii mundialu, który stracił pracę po zaledwie jednym spotkaniu . Tunezyjski Związek Piłki Nożnej odbył nadzwyczajne posiedzenie w hotelu drużyny natychmiast po porażce i ogłosił zmianę 16 czerwca, mianując na jego następcę Hervé Renarda .

Hong Myung-Bo (Korea Południowa) – zrezygnował po ostrej krytyce prezydenta

Korea Południowa odpadła w fazie grupowej, a Hong Myung-Bo podał się do dymisji 28 czerwca, biorąc na siebie pełną odpowiedzialność za nieawansowanie do fazy pucharowej . Rozstanie było wyjątkowo burzliwe: prezydent Korei Południowej publicznie nazwał Honga "niekompetentnym" i zarządził kompleksowy przegląd administracji piłkarskiej . Hong przeprosił kibiców przed opuszczeniem bazy w Guadalajarze w Meksyku, a na lotnisku w Incheon powitano go gwizdami .

Steve Clarke (Szkocja) – zrezygnował zgodnie z planem

Eliminacja Szkocji w fazie grupowej została potwierdzona 27 czerwca po porażce 3:0 z Brazylią. Steve Clarke, który wprowadził Szkocję na pierwszy mundial od 28 lat, określił swoją rezygnację jako "łatwą" decyzję, którą zaplanował, jeśli drużyna nie awansuje . Ogłoszenie, które nastąpiło zaledwie 30 dni po podpisaniu nowego, czteroletniego kontraktu, zakończyło jego siedmioletnią kadencję . Clarke poinformował swoich zawodników w hotelu w Charlotte o ustąpieniu natychmiast po potwierdzeniu eliminacji .

Marcelo Bielsa (Urugwaj) – zrezygnował po fazie grupowej bez zwycięstwa

Urugwaj, zajmujący 19. miejsce w rankingu FIFA, zakończył fazę grupową na ostatnim miejscu bez ani jednego zwycięstwa – remisując z Republiką Zielonego Przylądka i Arabią Saudyjską oraz przegrywając 1:0 z Hiszpanią . Marcelo Bielsa, który od miesięcy zapowiadał, że jego rola zakończy się wraz z turniejem , wziął na siebie pełną odpowiedzialność na konferencji prasowej 1 lipca. "Odpowiedzialność za ten wynik spoczywa wyłącznie na mnie," powiedział Bielsa. "Naszej eliminacji w fazie grupowej nie usprawiedliwia żadna wymówka" . Przyznał, że "nie zostawił nic" urugwajskiemu futbolowi .

Sebastián Beccacece (Ekwador) – zrezygnował po porażce w 1/32 finału

Ekwador wyszedł z grupy – sensacyjnie pokonując Niemcy – ale w 1/32 finału przegrał 2:0 ze współgospodarzem, Meksykiem, 1 lipca . Beccacece ogłosił swoją rezygnację natychmiast po meczu. "Nasza umowa zakończyła się wraz z mundialem," powiedział dziennikarzom. "Nie sądzę, byśmy osiągnęli cel, jaki sobie wyznaczyliśmy" . Wcześniej deklarował, że odejdzie, jeśli Ekwador nie wyjdzie z grupy .

Ronald Koeman (Holandia) – brak wystarczających dowodów

Dostępne źródła nie potwierdzają bezpośrednio rezygnacji ani odejścia Koemana po MŚ 2026. Jeden z raportów wspomina, że "Holandia stała się jednym z pierwszych zespołów, które straciły selekcjonera po odpadnięciu" w serii rzutów karnych z Marokiem , ale żadne konkretne źródło nie potwierdza odejścia Koemana z nazwiska. Nie można tego zweryfikować na podstawie dostarczonego materiału.

Miroslav Koubek – brak wystarczających dowodów

Żadne źródła w budżecie wyszukiwania nie odnoszą się do statusu Koubka w kontekście MŚ 2026. Jego nazwisko nie pojawia się w żadnych wynikach związanych ze zmianami trenerów podczas turnieju.

Szersza fala: Dlaczego tak wiele odejść?

Na początku lipca raporty mówiły o co najmniej sześciu potwierdzonych odejściach trenerów z Mundialu 2026, a spodziewano się kolejnych w miarę eliminacji następnych drużyn . Falę napędzały dwa czynniki: powiększony format 48 drużyn stworzył więcej "momentów eliminacji" – więcej grup, więcej rund pucharowych, więcej okazji do porażki – a szefowie federacji działali szybko, by powstrzymać falę krytyki ze strony kibiców i polityków, czego przykładem jest Korea Południowa, gdzie osobiście interweniował prezydent . Schemat sugeruje, że w powiększonym mundialu margines błędu dla selekcjonerów drastycznie się zmniejszył.