Czarna lista (zakaz eksportu towarów podwójnego zastosowania):
Lista uwagi (wzmocniona kontrola):
Poprzednia runda z lutego 2026 r. — która przyczyniła się do osiągnięcia łącznej liczby 60 — objęła Mitsubishi Shipbuilding Co., Ltd., Mitsubishi Heavy Industries Shipbuilding Co. i inne oddziały Mitsubishi Heavy, a także spółki z grupy IHI Corporation, Narodową Akademię Obrony oraz JAXA (Japońską Agencję Kosmiczną).
Kryzys został wywołany w listopadzie 2025 roku, kiedy japońska premier Sanae Takaichi stwierdziła w parlamencie, że chiński atak na Tajwan mógłby stanowić „egzystencjalny kryzys dla Japonii” w świetle ustawy o pokoju i bezpieczeństwie, potencjalnie umożliwiając Japonii podjęcie działań w ramach samoobrony zbiorowej.
Od tego czasu Chiny systematycznie zwiększały presję gospodarczą w serii etapowych działań:
Arytmetyka kumulatywna jest prosta:
Stanowisko Chin: MOFCOM stwierdziło, że środki są „niezbędne do ochrony bezpieczeństwa narodowego i interesów oraz wypełnienia zobowiązań międzynarodowych, takich jak nierozprzestrzenianie broni” i są skierowane wyłącznie przeciwko podmiotom zaangażowanym we „wzmacnianie potencjału wojskowego Japonii”. Pekin argumentuje, że działania są celowane i nie stanowią szerokiego zakłócenia normalnych stosunków gospodarczych i handlowych, wskazując, że dotyczą jedynie „niewielkiej liczby” japońskich podmiotów.
Stanowisko Japonii: Tokio zdecydowanie protestuje. Japonia argumentuje, że restrykcje są nadmierne, stanowią motywowaną politycznie zemstę za wypowiedzi Takaichi na temat Tajwanu i są niesprawiedliwym zakłóceniem normalnej działalności handlowej, wykraczającym poza uzasadnione obawy bezpieczeństwa. Tokio zapowiedziało rozważenie odpowiednich środków odwetowych i poruszyło tę sprawę kanałami dyplomatycznymi.
Spór wywołał w Japonii dyskusje na temat ewentualnej retorsji, choć żadne konkretne środki zaradcze nie zostały formalnie ogłoszone.
Działania z 29 czerwca 2026 roku stanowią drugą poważną falę restrykcji eksportowych w kampanii, która rozpoczęła się na początku 2026 roku, bezpośrednio łącząc politykę handlową z napięciami geopolitycznymi wokół Tajwanu. Z 60 japońskimi podmiotami objętymi różnymi formami ograniczeń spór nie wykazuje oznak deeskalacji, a obie strony prezentują zasadniczo różne interpretacje charakteru tych działań: jako legitymizowanych środków bezpieczeństwa lub jako przymusowej zemsty gospodarczej.