W oddzielnym wywiadzie następnego dnia z propagandystą Pawłem Zarubinem Putin oświadczył, że Rosja nie zamierza negocjować na warunkach Ukrainy, nawet pomimo nasilających się ukraińskich uderzeń na cele strategiczne w głębi terytorium Rosji . Potwierdził również, że Moskwa odrzuciła propozycje ograniczenia strefy aktywnych działań wojennych tylko do tych czterech obwodów, argumentując, że taki ruch pozwoliłby Ukrainie na przegrupowanie sił .

Cele terytorialne Rosji – lista żądań

Rosyjskie żądania terytorialne pozostają niezmienne i daleko idące, jak wynika z wielu źródeł:

• Roszczenia do czterech obwodów: Moskwa żąda oddania przez Ukrainę całych obwodów donieckiego, ługańskiego, zaporoskiego i chersońskiego – terytoriów, które Rosja nielegalnie anektowała w 2022 roku, ale których w pełni nie kontroluje . Kreml uważa nawet żądanie pełnej kontroli nad tymi czterema obwodami za „ustępstwo”, ponieważ zgodnie z rosyjskim prawem aneksyjnym rości sobie prawa do nich w całości .
• Pełne zajęcie Donbasu: Putin wielokrotnie potwierdzał, że celem Rosji jest przejęcie pełnej kontroli nad wschodnim Donbasem (obwody doniecki i ługański) .
• Strefa buforowa w Charkowie: Siły rosyjskie dążą do odepchnięcia Ukraińców od granicy z obwodem biełgorodzkim i zbliżenia się na odległość ognia artylerii lufowej do Charkowa .
• Dalsze aspiracje na zachód: Według Instytutu Studiów nad Wojną (ISW) i ukraińskiego wywiadu, Rosja planuje przekroczenie rzeki Oskoł w obwodzie charkowskim, natarcie na zachód oraz ma szersze plany wobec Dniepru i Odessy . Szef ukraińskiego wywiadu wojskowego Kyryło Budanow stwierdził, że głównymi celami Rosji na rok 2026 jest całkowite opanowanie obwodów donieckiego i zaporoskiego .
• Warunki wstępne rozmów: Kreml żąda wycofania sił ukraińskich z całego terytorium, które Rosja uważa za swoje, oraz rezygnacji Ukrainy z członkostwa w NATO jako warunku rozpoczęcia negocjacji pokojowych .

Reakcja Sybihy: „Duch Anchorage” nie żyje

28 czerwca 2026 roku ukraiński minister spraw zagranicznych Andrij Sybiha napisał na platformie X: jeśli tak zwany „duch Anchorage” kiedykolwiek istniał, „na pewno już nie żyje” .

To określenie odnosi się do powtarzanych przez Moskwę twierdzeń, że podczas szczytu Trump–Putin w sierpniu 2025 roku w Anchorage na Alasce osiągnięto „porozumienie” w sprawie zakończenia wojny . Twierdzenia te stanowczo zdementował sekretarz stanu USA Marco Rubio: „W Anchorage padła propozycja, ale nie było żadnego porozumienia. Gdyby było, wojna już by się skończyła” .

Sybiha przekonywał, że jakikolwiek plan pokojowy opracowany bez udziału Ukrainy jest skazany na porażkę. Wezwał Kreml, by „przestał żyć złudzeniami” i rozpoczął bezpośrednie negocjacje z Kijowem . Kpiąc z rosyjskiego hasztagu, powiedział: „Rosjanie lubią mówić o »duchu Anchorage«. Jak z każdym duchem – nikt tak naprawdę nie wie, czym on jest. Ale Rosjanie w niego wierzą i myślą, że wszyscy inni też powinni” . Dodał, że lekcją dla Moskwy jest to, że każdy plan pokojowy stworzony bez Ukrainy po prostu „rozwieje się jak duch” .

Koncepcja ta już wcześniej traciła na wiarygodności. Szczyt G7 w połowie czerwca 2026 odrzucił rosyjską logikę ustępstw terytorialnych . Co więcej, wysocy rangą rosyjscy urzędnicy – doradca Kremla Jurij Uszakow i minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow – sami kilka dni wcześniej oskarżyli USA o porzucenie „ducha Anchorage”, przyznając tym samym, że konstrukcja ta legła w gruzach .

Dyplomatyczny impas w obliczu zaostrzających się walk

Ścieżka dyplomatyczna znajduje się w całkowitym impasie. Kluczowe wskaźniki z końca czerwca 2026:

• Wzajemne odrzucanie warunków: Putin nie chce negocjować na warunkach Ukrainy i upiera się przy ustępstwach terytorialnych, których Kijów nie zaakceptuje . Ukraina żąda pełnego wycofania wojsk rosyjskich i natychmiastowego zawieszenia broni bez warunków wstępnych .
• Brak porozumienia USA–Rosja: Waszyngton wprost zaprzecza rosyjskim twierdzeniom o wiążącej umowie z Anchorage . Twierdzenia Kremla, że tylko Rosja wciąż szanuje rzekome „porozumienia”, zostały odrzucone zarówno przez Waszyngton, jak i Kijów .
• Nasilające się uderzenia: Tego samego weekendu Ukraina zaatakowała rafinerie w Kraju Krasnodarskim i obwodzie jarosławskim, podczas gdy rosyjskie ataki rakietowe spowodowały eksplozje i pożary w Kijowie . Obie strony zgłaszają eskalację uderzeń transgranicznych, a siły ukraińskie trafiają w cele strategiczne głębiej w Rosji niż dotychczas .
• Brak perspektyw rozmów: Obecnie nie ma aktywnego żadnego znaczącego formatu negocjacyjnego. Putin odrzucił propozycję bezpośredniego spotkania od prezydenta Zełenskiego na początku czerwca 2026, mówiąc, że nie widzi „żadnego sensu” . Europejscy przywódcy wezwali do natychmiastowego zawieszenia broni bez rosyjskich warunków wstępnych, czego Moskwa odmówiła . Szczyt G7 odrzucił rosyjską logikę ustępstw terytorialnych .

Podsumowując: Na koniec czerwca 2026 roku wojna pozostaje w całkowitym dyplomatycznym impasie. Putin podwaja stawkę, obstając przy maksymalistycznych celach terytorialnych, Ukraina upiera się przy swojej suwerenności i odrzuca jakiekolwiek rozmowy z pominięciem Kijowa, a walki po obu stronach przybierają na sile. „Duch Anchorage” – jeśli kiedykolwiek istniał – został ostatecznie pogrzebany przez wszystkich zainteresowanych.

W oddzielnym wywiadzie następnego dnia z propagandystą Pawłem Zarubinem Putin oświadczył, że Rosja nie zamierza negocjować na warunkach Ukrainy, nawet pomimo nasilających się ukraińskich uderzeń na cele strategiczne w głębi terytorium Rosji . Potwierdził również, że Moskwa odrzuciła propozycje ograniczenia strefy aktywnych działań wojennych tylko do tych czterech obwodów, argumentując, że taki ruch pozwoliłby Ukrainie na przegrupowanie sił .

Cele terytorialne Rosji – lista żądań

Rosyjskie żądania terytorialne pozostają niezmienne i daleko idące, jak wynika z wielu źródeł:

• Roszczenia do czterech obwodów: Moskwa żąda oddania przez Ukrainę całych obwodów donieckiego, ługańskiego, zaporoskiego i chersońskiego – terytoriów, które Rosja nielegalnie anektowała w 2022 roku, ale których w pełni nie kontroluje . Kreml uważa nawet żądanie pełnej kontroli nad tymi czterema obwodami za „ustępstwo”, ponieważ zgodnie z rosyjskim prawem aneksyjnym rości sobie prawa do nich w całości .
• Pełne zajęcie Donbasu: Putin wielokrotnie potwierdzał, że celem Rosji jest przejęcie pełnej kontroli nad wschodnim Donbasem (obwody doniecki i ługański) .
• Strefa buforowa w Charkowie: Siły rosyjskie dążą do odepchnięcia Ukraińców od granicy z obwodem biełgorodzkim i zbliżenia się na odległość ognia artylerii lufowej do Charkowa .
• Dalsze aspiracje na zachód: Według Instytutu Studiów nad Wojną (ISW) i ukraińskiego wywiadu, Rosja planuje przekroczenie rzeki Oskoł w obwodzie charkowskim, natarcie na zachód oraz ma szersze plany wobec Dniepru i Odessy . Szef ukraińskiego wywiadu wojskowego Kyryło Budanow stwierdził, że głównymi celami Rosji na rok 2026 jest całkowite opanowanie obwodów donieckiego i zaporoskiego .
• Warunki wstępne rozmów: Kreml żąda wycofania sił ukraińskich z całego terytorium, które Rosja uważa za swoje, oraz rezygnacji Ukrainy z członkostwa w NATO jako warunku rozpoczęcia negocjacji pokojowych .

Reakcja Sybihy: „Duch Anchorage” nie żyje

28 czerwca 2026 roku ukraiński minister spraw zagranicznych Andrij Sybiha napisał na platformie X: jeśli tak zwany „duch Anchorage” kiedykolwiek istniał, „na pewno już nie żyje” .

To określenie odnosi się do powtarzanych przez Moskwę twierdzeń, że podczas szczytu Trump–Putin w sierpniu 2025 roku w Anchorage na Alasce osiągnięto „porozumienie” w sprawie zakończenia wojny . Twierdzenia te stanowczo zdementował sekretarz stanu USA Marco Rubio: „W Anchorage padła propozycja, ale nie było żadnego porozumienia. Gdyby było, wojna już by się skończyła” .

Sybiha przekonywał, że jakikolwiek plan pokojowy opracowany bez udziału Ukrainy jest skazany na porażkę. Wezwał Kreml, by „przestał żyć złudzeniami” i rozpoczął bezpośrednie negocjacje z Kijowem . Kpiąc z rosyjskiego hasztagu, powiedział: „Rosjanie lubią mówić o »duchu Anchorage«. Jak z każdym duchem – nikt tak naprawdę nie wie, czym on jest. Ale Rosjanie w niego wierzą i myślą, że wszyscy inni też powinni” . Dodał, że lekcją dla Moskwy jest to, że każdy plan pokojowy stworzony bez Ukrainy po prostu „rozwieje się jak duch” .

Koncepcja ta już wcześniej traciła na wiarygodności. Szczyt G7 w połowie czerwca 2026 odrzucił rosyjską logikę ustępstw terytorialnych . Co więcej, wysocy rangą rosyjscy urzędnicy – doradca Kremla Jurij Uszakow i minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow – sami kilka dni wcześniej oskarżyli USA o porzucenie „ducha Anchorage”, przyznając tym samym, że konstrukcja ta legła w gruzach .

Dyplomatyczny impas w obliczu zaostrzających się walk

Ścieżka dyplomatyczna znajduje się w całkowitym impasie. Kluczowe wskaźniki z końca czerwca 2026:

• Wzajemne odrzucanie warunków: Putin nie chce negocjować na warunkach Ukrainy i upiera się przy ustępstwach terytorialnych, których Kijów nie zaakceptuje . Ukraina żąda pełnego wycofania wojsk rosyjskich i natychmiastowego zawieszenia broni bez warunków wstępnych .
• Brak porozumienia USA–Rosja: Waszyngton wprost zaprzecza rosyjskim twierdzeniom o wiążącej umowie z Anchorage . Twierdzenia Kremla, że tylko Rosja wciąż szanuje rzekome „porozumienia”, zostały odrzucone zarówno przez Waszyngton, jak i Kijów .
• Nasilające się uderzenia: Tego samego weekendu Ukraina zaatakowała rafinerie w Kraju Krasnodarskim i obwodzie jarosławskim, podczas gdy rosyjskie ataki rakietowe spowodowały eksplozje i pożary w Kijowie . Obie strony zgłaszają eskalację uderzeń transgranicznych, a siły ukraińskie trafiają w cele strategiczne głębiej w Rosji niż dotychczas .
• Brak perspektyw rozmów: Obecnie nie ma aktywnego żadnego znaczącego formatu negocjacyjnego. Putin odrzucił propozycję bezpośredniego spotkania od prezydenta Zełenskiego na początku czerwca 2026, mówiąc, że nie widzi „żadnego sensu” . Europejscy przywódcy wezwali do natychmiastowego zawieszenia broni bez rosyjskich warunków wstępnych, czego Moskwa odmówiła . Szczyt G7 odrzucił rosyjską logikę ustępstw terytorialnych .

Podsumowując: Na koniec czerwca 2026 roku wojna pozostaje w całkowitym dyplomatycznym impasie. Putin podwaja stawkę, obstając przy maksymalistycznych celach terytorialnych, Ukraina upiera się przy swojej suwerenności i odrzuca jakiekolwiek rozmowy z pominięciem Kijowa, a walki po obu stronach przybierają na sile. „Duch Anchorage” – jeśli kiedykolwiek istniał – został ostatecznie pogrzebany przez wszystkich zainteresowanych.