Netanjahu stanowczo odrzuca dwupaństwowe rozwiązanie i podpisuje ramowe porozumienie z Libanem

Oto najważniejsze wydarzenia, oparte na zweryfikowanych źródłach.

Odrzucenie rozwiązania dwupaństwowego przez Netanjahu

28 czerwca 2026 r. premier Benjamin Netanjahu jednoznacznie wykluczył możliwość utworzenia państwa palestyńskiego, stwierdzając, że „nie ma miejsca na dwa państwa” przed zbliżającymi się wyborami w Izraelu . Było to kontynuacją jego wrześniowej deklaracji z 2025 r., że „nie będzie państwa palestyńskiego”, oraz realizacji planu rozbudowy osiedli na okupowanym Zachodnim Brzegu . Reakcja międzynarodowa była ostra – sekretarz generalny ONZ wcześniej ostrzegał, że odrzucenie przez Netanjahu rozwiązania dwupaństwowego przedłuży konflikt w nieskończoność, zagrozi globalnemu pokojowi i wzmocni ekstremistów na całym świecie .

Amerykańskie porozumienie trójstronne z Libanem

26 czerwca 2026 r. Izrael i Liban podpisały w Waszyngtonie 14-punktowe porozumienie ramowe, wynegocjowane przez Stany Zjednoczone. Sekretarz stanu Marco Rubio opisał je jako „pierwszy krok” w kierunku trwałego pokoju . Oficjalny tekst został opublikowany przez Departament Stanu 27 czerwca .

Co obejmuje porozumienie:

• Zawieszenie broni uzależnione od rozbrojenia Hezbollahu – rozejm jest warunkowy: całkowite zaprzestanie ognia ze strony Hezbollahu i rozbrojenie tej grupy przez państwo libańskie .
• Stopniowe wycofanie Izraela ze stref pilotażowych – Izrael zgodził się wycofać z dwóch nienazwanych „obszarów pilotażowych” w południowym Libanie, a kontrolę nad nimi ma przejąć armia libańska .
• Mechanizm koordynacyjny pod egidą USA – ma nadzorować wdrażanie porozumienia .

Krytyczne luki w porozumieniu:

• Brak harmonogramu wycofania – układ przewiduje „stopniowe” wycofanie, ale nie określa konkretnego terminu ani nawet pełnego zakresu terytorialnego .
• Brak gwarancji całkowitego wycofania Izraela – dalsze wycofanie uzależniono od przejęcia kontroli przez armię libańską i rozbrojenia Hezbollahu, co czyni wycofanie warunkowym, a nie bezwarunkowym .
• Izrael utrzymuje posterunki mimo układu – Netanjahu zapowiedział, że Izrael utrzyma swoje pozycje w południowym Libanie nawet po podpisaniu porozumienia, stwierdzając, że „Izrael zachowuje posterunki w Libanie” .

Natychmiastowe napięcia po podpisaniu

Zaledwie dzień po podpisaniu porozumienia, 27–28 czerwca 2026 r., izraelskie siły przeprowadziły ataki dronów i naloty na południowy Liban – podała libańska państwowa agencja informacyjna . To unaocznia kruchość układu i rozdźwięk między dyplomatycznymi zobowiązaniami a rzeczywistą postawą militarną.

Reakcje w Izraelu

Netanjahu przyjął porozumienie z zadowoleniem, nazywając je „strategicznym ciosem w oś Iranu” . Jednocześnie izraelska skrajna prawica potępiła układ, uznając jakiekolwiek wycofanie się z terytorium Libanu za ustępstwo . Ta presja wewnętrzna wyjaśnia, dlaczego Netanjahu jednocześnie podpisał układ i zapowiedział, że do pełnego wycofania nie dojdzie – porozumienie pozwala mu wykazać postęp dyplomatyczny, nie rezygnując natychmiast z izraelskiej obecności militarnej.

Podsumowanie

Głównym źródłem napięcia jest fakt, że porozumienie trójstronne tworzy uporządkowany proces zakończenia działań wojennych i rozbrojenia Hezbollahu, ale celowo pozostawia otwartą kwestię izraelskiej obecności wojskowej w południowym Libanie. W połączeniu z równoczesnym odrzuceniem przez Netanjahu państwowości palestyńskiej, sygnalizuje to strategię nieokreślonej czasowo kontroli bezpieczeństwa na wielu frontach, opakowaną w ramy dyplomatyczne, które USA nazwały „początkiem początku” .