Największy ruch w Cieśninie Ormuz od czasu wojny, a ceny ropy w dół. Co dalej?

Oto zweryfikowane fakty dotyczące trzech kluczowych pytań, wraz z cytowanymi źródłami.

1. Rekordowy ruch w Cieśninie Ormuz po wojnie (24 czerwca)

24 czerwca 2026 roku w Cieśninie Ormuz odnotowano największy jednodniowy ruch statków od wybuchu wojny USA-Izrael-Iran 28 lutego 2026. Różni dostawcy danych podają nieco inne liczby, ale wszystkie wskazują na znaczący wzrost:

• S&P Global Commodities at Sea zliczyło 78 tranzytów 24 czerwca, z czego 42% korzystało z bezpiecznego korytarza zarządzanego przez Oman i Międzynarodową Organizację Morską (IMO). Było to najwięcej od początku wojny, co stanowi około 57% poziomu sprzed konfliktu .
• AXS Marine odnotowało 62 komercyjne przeprawy tego samego dnia, co odpowiada 53% ruchu z analogicznego dnia rok wcześniej .
• Kpler podaje 70 potwierdzonych przepraw 24 czerwca .
• Tydzień 15-21 czerwca przyniósł łącznie 125 tranzytów, co było najwyższym tygodniowym wynikiem od początku wojny. Tankowce spieszyły się, by przetransportować zgromadzoną w Zatoce Perskiej ropę przed wygaśnięciem 60-dniowego rozejmu .

Mimo tego przełomu, ruch wciąż pozostaje znacznie poniżej poziomów pokojowych, a odbudowa jest delikatna.

2. Powody gwałtownego spadku cen ropy Brent

Ceny ropy Brent gwałtownie spadły 24 czerwca 2026 i w okolicach tej daty, wymazując prawie cały wzrost wywołany wojną. Kluczowe czynniki:

• Wznowienie ruchu tankowców przez Ormuz – Więcej tankowców zaczęło otwarcie przepływać przez cieśninę po ogłoszeniu wstępnego rozejmu USA-Iran (ok. 15 czerwca), co bezpośrednio zmniejszyło obawy o fizyczne przerwy w dostawach .
• Brent spadł o ok. 4,3% 24 czerwca – stracił ponad 3 dolary, zamykając się w okolicach 75,57 dolara za baryłkę – najniżej od początku konfliktu w lutym . Ropa WTI spadła tego samego dnia o 4,4% do niecałych 70 dolarów za baryłkę .
• UBS obniżył prognozy dla Brent – ponieważ podaż ropy z Bliskiego Wschodu zaczęła odbudowywać się szybciej niż oczekiwano .
• Zmiana sentymentu inwestorów – od wyceniania scenariuszy zakładających najgorsze przerwy w dostawach do wyceniania normalizacji. Coraz więcej tankowców sygnalizowało gotowość do opuszczenia cieśniny .
• Ten spadek oznacza 42% przecenę od kwietniowego szczytu wojennego wynoszącego ok. 126 dol./baryłkę, wymazując praktycznie wszystkie zyski z czasów konfliktu .

3. Co mówią MFW i ONZ o normalizacji przepływów handlowych i nierozwiązanych problemach bezpieczeństwa?

Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW, 25 czerwca 2026):

• Rzeczniczka Julie Kozack stwierdziła, że ceny energii i surowców spadły od czasu porozumienia USA-Iran, ale ostrzegła, że przepływy handlowe w Zatoce Perskiej wrócą do normy dopiero z czasem. MFW ma zadecydować 8 lipca w ramach aktualizacji World Economic Outlook, czy utrzymać trzy scenariusze wzrostu opublikowane w kwietniu .
• We wcześniejszych oświadczeniach (czerwiec 2026) MFW uzależnił odbudowę PKB Arabii Saudyjskiej od normalizacji morskiego transportu przez Cieśninę Ormuz w ciągu najbliższych miesięcy .

Organizacja Narodów Zjednoczonych / Rada Bezpieczeństwa (24 czerwca 2026):

• W piśmie do Rady Bezpieczeństwa ONZ wyrażono zaniepokojenie, że powtarzające się ataki i groźby pod adresem statków handlowych w Cieśninie Ormuz i w jej pobliżu – w tym działania utrudniające legalny tranzyt i wolność żeglugi – trwają nadal pomimo przyjęcia rezolucji 2817 (2026) i późniejszego zawieszenia broni .
• 26 czerwca doszło do kolejnego ataku na kontenerowiec płynący pod banderą Singapuru Ever Lovely u wybrzeży Omanu. Atak, przypisywany przez amerykańskiego urzędnika irańskiemu Korpusowi Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC), wstrzymał plan ewakuacji ONZ i spowodował, że część tankowców zawróciła. To dowodzi, że gwarancje bezpieczeństwa wciąż nie są wiarygodne .
• Międzynarodowe stowarzyszenie armatorów BIMCO ostrzegło 18 czerwca, że centralna część cieśniny jest zaminowana i nieżeglowna. Tylko strefy przybrzeżne w pobliżu Omanu i Iranu są podobnie wolne od min, co stwarza niebezpieczny podział między rywalizującymi ze sobą irańskimi i omańsko-amerykańskimi systemami zarządzania ruchem .