Urals osiągnął mniej więcej 50 dolarów za baryłkę do 25 czerwca 2026 roku, według danych Argus Media cytowanych przez The Moscow Times . Jeszcze 17 czerwca cena spadła poniżej 65 dolarów – najniżej od trzech miesięcy .
To spektakularna zmiana w porównaniu z kwietniem 2026, kiedy Urals na krótko wzbił się do 116 dolarów za baryłkę w portach bałtyckich i 114 dolarów w portach czarnomorskich w szczycie konfliktu z Iranem . Ten wojenny skok był krótkotrwały. Przed wojną z Iranem Urals spadł nawet do 39,18 dolarów za baryłkę w grudniu 2025 roku pod ciężarem amerykańskich sankcji wtórnych i rekordowych dyskontów w stosunku do Brent .
Ministerstwo Finansów Rosji przygotowało federalny budżet na 2026 rok, zakładając średnią cenę Urals na poziomie 59 dolarów za baryłkę, co potwierdził minister Anton Siłuanow we wrześniu 2025 roku . Źródło Interfax podaje: "Ministerstwo Finansów Rosji uwzględnia prognozowaną średnią cenę 59 dolarów za baryłkę dla ropy Urals przy opracowywaniu budżetu federalnego" . Przy cenie 50 dolarów za baryłkę, Urals handluje około 15% poniżej bazowej linii budżetu, co oznacza, że każda wyeksportowana baryłka przynosi mniejsze dochody niż zaplanowano.
To najistotniejszy, bezpośredni wyzwalacz obecnej wyprzedaży. 14-15 czerwca 2026 roku USA i Iran podpisały memorandum o porozumieniu, kończące wielomiesięczną wojnę i otwierające Cieśninę Ormuz dla żeglugi handlowej .
Ogłoszenie natychmiast zdmuchnęło globalne benchmarki: Brent spadł o około 4,9% do 83 dolarów za baryłkę 15 czerwca; WTI również gwałtownie spadło .
Tankowce zaczęły ponownie przepływać przez cieśninę już 19 czerwca na mocy tymczasowego porozumienia, fizycznie przywracając irańską ropę na rynki eksportowe . S&P Global poinformował, że "oczekiwania na ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz w ramach porozumienia pokojowego USA-Iran" były głównym motorem spadku cen ropy, zauważając, że rynki fizyczne pozostaną napięte przez lato, ale nastroje związane z nadwyżką podaży już się zmieniły . The Guardian odnotował, że rynki zareagowały wzrostami na nadzieję, że umowa rozwiąże "najpoważniejszy kryzys dostaw energii w historii rynku" . Ponieważ wojna w Iranie usunęła wcześniej około 20% światowego tranzytu ropy i LNG z rynku (BBC), jej odwrócenie stanowi ogromny szok podażowy dla cen .
Jeszcze przed spadkiem Urals do 50 dolarów, rosyjskie finanse publiczne znajdowały się już pod ogromną presją. Deficyt budżetu federalnego Rosji za okres styczeń–maj 2026 osiągnął 6,01 biliona rubli (2,6% PKB) – półtora raza więcej niż planowana roczna luka, podaje Meduza . W lutym 2026 roku Reuters podał, że deficyt może potroić się w porównaniu z oficjalnym celem do końca roku z powodu spadających dochodów z ropy i malejących zakupów ze strony Indii .
Dochody z ropy i gazu prognozowano na 7,8 biliona rubli (107 miliardów dolarów) na 2026 rok, ale Instytut Polityki Gospodarczej (IEP) oszacował, że nawet przed ponownym otwarciem Ormuz, niedobory dochodów z ropy na nawet 2 biliony rubli były prawdopodobne, jeśli rubel utrzyma się w okolicach 80 za dolara . Szersze szacunki dochodów budżetowych z czerwca 2026 roku określają całkowite dochody na 38,2 biliona rubli – 2,1 biliona rubli (28 miliardów dolarów) mniej niż pierwotna ustawa budżetowa . Wpłaty firm naftowych i gazowych do budżetu federalnego w lutym 2026 roku były już niższe o 44% rok do roku jeszcze przed ostatnim załamaniem .
W maju 2026 roku rosyjski rząd gwałtownie obniżył prognozę wzrostu PKB na 2026 rok. Wicepremier Aleksander Nowak stwierdził, że rząd spodziewa się wzrostu na poziomie zaledwie 1% lub niższym, powołując się na słabsze dochody z ropy, wysoką inflację i ogromne wydatki wojenne . Bank Finlandii w prognozie BOFIT z czerwca 2026 roku przewiduje wzrost rosyjskiej gospodarki na około 1% w 2026 roku, z dalszym spowolnieniem w latach 2027-2028 w miarę wygasania korzyści z wysokich cen ropy . Najnowszy raport Banku Światowego dotyczący Rosji odnotowuje, że „kondycja fiskalna wyraźnie się pogorszyła" w 2025 roku przy 30% spadku dochodów z ropy i uznaje perspektywy na 2026 rok za silnie uzależnione od trajektorii cen ropy . Brytyjski think tank BISI poinformował, że rosyjskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego opublikowało „zaskakująco szczerą" prognozę, w której obniżono oczekiwania co do PKB i drastycznie zmniejszono prognozy inwestycyjne .
Urals na poziomie około 50 dolarów jest teraz około 9 dolarów poniżej bazowej linii budżetu, ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz na mocy porozumienia USA-Iran jest bezpośrednią przyczyną wyprzedaży, a deficyt Rosji i tak już rósł przed tym ostatnim spadkiem. Rząd obniżył już prognozę wzrostu PKB do około 1%, a dalsze pogorszenie sytuacji fiskalnej jest prawie pewne, chyba że ceny się odbudują – co wydaje się mało prawdopodobne, gdy irańska podaż stopniowo wraca na rynek.
Urals osiągnął mniej więcej 50 dolarów za baryłkę do 25 czerwca 2026 roku, według danych Argus Media cytowanych przez The Moscow Times . Jeszcze 17 czerwca cena spadła poniżej 65 dolarów – najniżej od trzech miesięcy .
To spektakularna zmiana w porównaniu z kwietniem 2026, kiedy Urals na krótko wzbił się do 116 dolarów za baryłkę w portach bałtyckich i 114 dolarów w portach czarnomorskich w szczycie konfliktu z Iranem . Ten wojenny skok był krótkotrwały. Przed wojną z Iranem Urals spadł nawet do 39,18 dolarów za baryłkę w grudniu 2025 roku pod ciężarem amerykańskich sankcji wtórnych i rekordowych dyskontów w stosunku do Brent .
Ministerstwo Finansów Rosji przygotowało federalny budżet na 2026 rok, zakładając średnią cenę Urals na poziomie 59 dolarów za baryłkę, co potwierdził minister Anton Siłuanow we wrześniu 2025 roku . Źródło Interfax podaje: "Ministerstwo Finansów Rosji uwzględnia prognozowaną średnią cenę 59 dolarów za baryłkę dla ropy Urals przy opracowywaniu budżetu federalnego" . Przy cenie 50 dolarów za baryłkę, Urals handluje około 15% poniżej bazowej linii budżetu, co oznacza, że każda wyeksportowana baryłka przynosi mniejsze dochody niż zaplanowano.
To najistotniejszy, bezpośredni wyzwalacz obecnej wyprzedaży. 14-15 czerwca 2026 roku USA i Iran podpisały memorandum o porozumieniu, kończące wielomiesięczną wojnę i otwierające Cieśninę Ormuz dla żeglugi handlowej .
Ogłoszenie natychmiast zdmuchnęło globalne benchmarki: Brent spadł o około 4,9% do 83 dolarów za baryłkę 15 czerwca; WTI również gwałtownie spadło .
Tankowce zaczęły ponownie przepływać przez cieśninę już 19 czerwca na mocy tymczasowego porozumienia, fizycznie przywracając irańską ropę na rynki eksportowe . S&P Global poinformował, że "oczekiwania na ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz w ramach porozumienia pokojowego USA-Iran" były głównym motorem spadku cen ropy, zauważając, że rynki fizyczne pozostaną napięte przez lato, ale nastroje związane z nadwyżką podaży już się zmieniły . The Guardian odnotował, że rynki zareagowały wzrostami na nadzieję, że umowa rozwiąże "najpoważniejszy kryzys dostaw energii w historii rynku" . Ponieważ wojna w Iranie usunęła wcześniej około 20% światowego tranzytu ropy i LNG z rynku (BBC), jej odwrócenie stanowi ogromny szok podażowy dla cen .
Jeszcze przed spadkiem Urals do 50 dolarów, rosyjskie finanse publiczne znajdowały się już pod ogromną presją. Deficyt budżetu federalnego Rosji za okres styczeń–maj 2026 osiągnął 6,01 biliona rubli (2,6% PKB) – półtora raza więcej niż planowana roczna luka, podaje Meduza . W lutym 2026 roku Reuters podał, że deficyt może potroić się w porównaniu z oficjalnym celem do końca roku z powodu spadających dochodów z ropy i malejących zakupów ze strony Indii .
Dochody z ropy i gazu prognozowano na 7,8 biliona rubli (107 miliardów dolarów) na 2026 rok, ale Instytut Polityki Gospodarczej (IEP) oszacował, że nawet przed ponownym otwarciem Ormuz, niedobory dochodów z ropy na nawet 2 biliony rubli były prawdopodobne, jeśli rubel utrzyma się w okolicach 80 za dolara . Szersze szacunki dochodów budżetowych z czerwca 2026 roku określają całkowite dochody na 38,2 biliona rubli – 2,1 biliona rubli (28 miliardów dolarów) mniej niż pierwotna ustawa budżetowa . Wpłaty firm naftowych i gazowych do budżetu federalnego w lutym 2026 roku były już niższe o 44% rok do roku jeszcze przed ostatnim załamaniem .
W maju 2026 roku rosyjski rząd gwałtownie obniżył prognozę wzrostu PKB na 2026 rok. Wicepremier Aleksander Nowak stwierdził, że rząd spodziewa się wzrostu na poziomie zaledwie 1% lub niższym, powołując się na słabsze dochody z ropy, wysoką inflację i ogromne wydatki wojenne . Bank Finlandii w prognozie BOFIT z czerwca 2026 roku przewiduje wzrost rosyjskiej gospodarki na około 1% w 2026 roku, z dalszym spowolnieniem w latach 2027-2028 w miarę wygasania korzyści z wysokich cen ropy . Najnowszy raport Banku Światowego dotyczący Rosji odnotowuje, że „kondycja fiskalna wyraźnie się pogorszyła" w 2025 roku przy 30% spadku dochodów z ropy i uznaje perspektywy na 2026 rok za silnie uzależnione od trajektorii cen ropy . Brytyjski think tank BISI poinformował, że rosyjskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego opublikowało „zaskakująco szczerą" prognozę, w której obniżono oczekiwania co do PKB i drastycznie zmniejszono prognozy inwestycyjne .
Urals na poziomie około 50 dolarów jest teraz około 9 dolarów poniżej bazowej linii budżetu, ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz na mocy porozumienia USA-Iran jest bezpośrednią przyczyną wyprzedaży, a deficyt Rosji i tak już rósł przed tym ostatnim spadkiem. Rząd obniżył już prognozę wzrostu PKB do około 1%, a dalsze pogorszenie sytuacji fiskalnej jest prawie pewne, chyba że ceny się odbudują – co wydaje się mało prawdopodobne, gdy irańska podaż stopniowo wraca na rynek.