Student z Himalajów odkrył kosmiczny łuk i strzałę

Wytrenowane oko Limba wychwyciło rozbieżność między morfologią obiektu a znanymi typami galaktyk radiowych. To spostrzeżenie zapoczątkowało pełną analizę uzupełniającą, przeprowadzoną przez międzynarodowy zespół pod kierunkiem dr. Anandy Hota (RAD@home), dr. Pratika Dabhade (NCBJ, Polska) i dr. Shubhrangshu Ghosha (SRM University Sikkim) .

Struktura RAD-BAARG

Galaktyka, oficjalnie nazwana RAD-BAARG (Bow-And-Arrow Radio Galaxy) i oznaczona jako RAD J104501.6+352852 przy przesunięciu ku czerwieni z=0.159, rozciąga się na około 1,8 miliona lat świetlnych (≈560 kiloparseków) . Jej morfologia jest uderzająco asymetryczna i zupełnie niepodobna do standardowych symetrycznych galaktyk radiowych z podwójnymi płatami :

• „Łuk” (ang. bow) – po stronie zachodniej wąski dżet zasila szeroki, sektorowy obszar emisji oraz gigantyczną strukturę łukową rozciągającą się na około 560 kpc .
• „Strzała” (ang. arrow) – po przeciwnej stronie przeciw-dżet przekształca się w odkształcony, esowaty ogon ciągnący się na prawie 600 kpc .

Rzadka kosmiczna fala uderzeniowa

RAD-BAARG jest interpretowana jako jeden z najwyraźniejszych znanych radiowych śladów gigantycznej fali uderzeniowej (bow shock) – zjawiska od dawna przewidywanego przez teorie i symulacje komputerowe, ale rzadko bezpośrednio obserwowanego .

Gdy galaktyka macierzysta nurkuje z prędkością ponaddźwiękową przez gorący gaz wewnątrzgromadowy z prędkością od około 1000 do 3500 km/s, zagęszcza otaczający ją ośrodek, tworząc falę uderzeniową na dużą skalę – analogicznie do grzmotu powstającego przy naddźwiękowym locie samolotu . Relatywistyczna plazma radiowa pochodząca z dżetów aktywnego jądra galaktyki (AGN) oświetla tę wyjątkowo słabą i rozproszoną strukturę uderzeniową, czyniąc ją widoczną na niskoczęstotliwościowych obrazach radiowych .

Co proponują naukowcy

Analiza zespołu pokazuje, że galaktyka macierzysta znajduje się w dynamicznie złożonym, wielohalowym środowisku z pobliskimi systemami gromad o podobnych przesunięciach ku czerwieni . Proponowany scenariusz:

• Galaktyka spada z prędkością ponaddźwiękową w kierunku gromady, przemieszczając się przez gorący gaz wewnątrzgromadowy .
• Jeden z dżetów radiowych jest zagęszczany i odchylany do tyłu przez falę uderzeniową, tworząc jasny łuk .
• Przeciwległy dżet jest rozciągany i wyginany, tworząc ciągnący się, esowaty ogon („strzałę”) .
• Całokształt morfologii jest zgodny z wpływem ciśnienia dynamicznego (ram pressure), ruchów mas gazu oraz kompresji związanej z falą uderzeniową na plazmę radiową .

Ten kształt łuku i strzały jest tak niezwykły, że astronom z 25-letnim doświadczeniem w badaniu galaktyk radiowych przyznał, że nigdy czegoś podobnego nie widział .

Odkrycie dzięki nauce obywatelskiej

Odkrycie podkreśla siłę ludzkiego wzroku w dobie wielkich zbiorów danych. RAD@home Astronomy Collaboratory szkoli indyjskich naukowców-obywateli w wizualnej inspekcji niskoczęstotliwościowych map radiowych z LOFAR. Podczas gdy algorytmy mogą przetwarzać ogromne ilości danych, potrafią przeoczyć subtelne, nietypowe morfologie, które dostrzega wytrenowane ludzkie oko .

Pranim Limbo uczestniczył w weekendowych zajęciach online, gdy zauważył obiekt. Jego odkrycie doprowadziło do pełnej międzynarodowej współpracy, która potwierdziła naturę obiektu i opublikowała wyniki .

Przyszłe obserwatoria ujawnią więcej takich układów

Naukowcy wskazują konkretnie na dwa nadchodzące projekty, które mają ujawnić wiele więcej systemów, w których galaktyki radiowe odsłaniają wcześniej niewidoczne interakcje dżetów z otoczeniem i fale uderzeniowe:

• LOFAR LoTSS DR3 – głębsze wydanie danych trwającego przeglądu niskoczęstotliwościowego .
• The Square Kilometre Array Observatory (SKAO) – najpotężniejszy radioteleskop, jaki kiedykolwiek zbudowano, który ma sprawić, że odkrycia fal uderzeniowych i innych subtelnych interakcji dżetów z otoczeniem staną się rutyną .