2. Krótkoterminowe dostawy są już zabezpieczone

Indyjskie rafinerie państwowe mają już zapewnioną wystarczającą ilość ropy na najbliższe dwa miesiące i nie spieszą się z wznowieniem zakupów na Bliskim Wschodzie . W całej Azji nabywcy zabezpieczyli już ładunki, które mają dotrzeć od czerwca do sierpnia, od dostawców spoza Zatoki Perskiej, takich jak USA, Afryka Zachodnia i Ameryka Łacińska, co ogranicza apetyt na nowe zakupy spot . To zabezpieczenie na przyszłość eliminuje desperację, która mogłaby wymusić szybki powrót na rynek.

3. Zaległości tworzą rynek nabywcy

Około 31 supertankowców przewożących szacunkowo 62 miliony baryłek ropy utknęło w Zatoce Perskiej i przygotowuje się do wypłynięcia, gdy szlak wodny zostanie otwarty . W obliczu spodziewanego wzrostu podaży, azjatyckie rafinerie spodziewają się dalszych spadków cen bliskowschodniej ropy i czekają z zakupami na niższe poziomy . Sygnalizują, że koszt dostarczonej ropy jest ważniejszy niż jej deklarowana dostępność .

4. Fizyczne ożywienie potrwa miesiące, a nie dni

Analitycy i dyrektorzy branżowi ostrzegają, że nawet po zawarciu umowy normalizacja przepływów przez Ormuz zajmie miesiące ze względu na konieczność rozminowania, naprawy infrastruktury i odbudowy zaufania kontraktowego . Patrick Pouyanne, dyrektor generalny TotalEnergies, powiedział, że pełne przywrócenie może zająć do sześciu miesięcy .

5. Konkurenci z Azji Wschodniej obierają inną strategię

Korea Południowa, która została mocno dotknięta blokadą i sięgnęła po rezerwy strategiczne , aktywnie dąży do importu wenezuelskiej ropy po raz pierwszy od ponad dwóch dekad, jako zabezpieczenie dywersyfikacyjne . Tymczasem rafinerie z Azji Wschodniej już zwiększają eksport paliw, próbując wyprzedzić rynek, zanim przepływy z Zatoki w pełni powrócą . Sugeruje to, że wstrzemięźliwość nie jest powszechna – niektórzy gracze postrzegają ponowne otwarcie jako okazję do sprzedaży produktów w lukę podażową, podczas gdy inni dywersyfikują źródła, zamiast po prostu czekać.

Podsumowanie

Dla azjatyckich rafinerii rachunek jest prosty: opłaca się czekać. Mając miliony baryłek uwięzionych w Zatoce, zabezpieczone alternatywne dostawy i koszty ubezpieczenia, które niwelują wszelkie przewagi cenowe, najmądrzejszym posunięciem jest pozwolić rynkowi się ustabilizować. Aby odzyskać tych ostrożnych nabywców, producenci z Zatoki Perskiej mogą być zmuszeni do zaoferowania rabatów, elastycznych warunków lub wsparcia frachtowego .

2. Krótkoterminowe dostawy są już zabezpieczone

Indyjskie rafinerie państwowe mają już zapewnioną wystarczającą ilość ropy na najbliższe dwa miesiące i nie spieszą się z wznowieniem zakupów na Bliskim Wschodzie . W całej Azji nabywcy zabezpieczyli już ładunki, które mają dotrzeć od czerwca do sierpnia, od dostawców spoza Zatoki Perskiej, takich jak USA, Afryka Zachodnia i Ameryka Łacińska, co ogranicza apetyt na nowe zakupy spot . To zabezpieczenie na przyszłość eliminuje desperację, która mogłaby wymusić szybki powrót na rynek.

3. Zaległości tworzą rynek nabywcy

Około 31 supertankowców przewożących szacunkowo 62 miliony baryłek ropy utknęło w Zatoce Perskiej i przygotowuje się do wypłynięcia, gdy szlak wodny zostanie otwarty . W obliczu spodziewanego wzrostu podaży, azjatyckie rafinerie spodziewają się dalszych spadków cen bliskowschodniej ropy i czekają z zakupami na niższe poziomy . Sygnalizują, że koszt dostarczonej ropy jest ważniejszy niż jej deklarowana dostępność .

4. Fizyczne ożywienie potrwa miesiące, a nie dni

Analitycy i dyrektorzy branżowi ostrzegają, że nawet po zawarciu umowy normalizacja przepływów przez Ormuz zajmie miesiące ze względu na konieczność rozminowania, naprawy infrastruktury i odbudowy zaufania kontraktowego . Patrick Pouyanne, dyrektor generalny TotalEnergies, powiedział, że pełne przywrócenie może zająć do sześciu miesięcy .

5. Konkurenci z Azji Wschodniej obierają inną strategię

Korea Południowa, która została mocno dotknięta blokadą i sięgnęła po rezerwy strategiczne , aktywnie dąży do importu wenezuelskiej ropy po raz pierwszy od ponad dwóch dekad, jako zabezpieczenie dywersyfikacyjne . Tymczasem rafinerie z Azji Wschodniej już zwiększają eksport paliw, próbując wyprzedzić rynek, zanim przepływy z Zatoki w pełni powrócą . Sugeruje to, że wstrzemięźliwość nie jest powszechna – niektórzy gracze postrzegają ponowne otwarcie jako okazję do sprzedaży produktów w lukę podażową, podczas gdy inni dywersyfikują źródła, zamiast po prostu czekać.

Podsumowanie

Dla azjatyckich rafinerii rachunek jest prosty: opłaca się czekać. Mając miliony baryłek uwięzionych w Zatoce, zabezpieczone alternatywne dostawy i koszty ubezpieczenia, które niwelują wszelkie przewagi cenowe, najmądrzejszym posunięciem jest pozwolić rynkowi się ustabilizować. Aby odzyskać tych ostrożnych nabywców, producenci z Zatoki Perskiej mogą być zmuszeni do zaoferowania rabatów, elastycznych warunków lub wsparcia frachtowego .