UE szykuje cła na chińskie hybrydy plug-in. Nawet do 45,3%

Którzy producenci zostaną objęci cłami?

Cłami zostanie objęty każdy chiński producent eksportujący hybrydy do UE. Dokładna stawka będzie się różnić w zależności od firmy, podobnie jak ma to miejsce w przypadku BEV. Istniejące stawki na BEV dają wyraźny obraz tego, kogo i w jakiej wysokości mogą dotknąć nowe taryfy:

• BYD – już teraz płaci 27% cła wyrównawczego na swoje BEV .
• SAIC (właściciel MG) – płaci najwyższą stawkę, 35,3% dla BEV .
• Geely – płaci 17% na BEV .
• Tesla – płaci dodatkowo 7,8% cła na samochody produkowane w Chinach .
• Zachodnie marki produkujące w Chinach, takie jak BMW iX3 czy Dacia Spring, również zostaną objęte nowymi przepisami .

W tle: rekordowy deficyt handlowy UE z Chinami – prawie 1 mld euro dziennie

Presja na rozszerzenie ceł wynika z największej w historii nierównowagi handlowej. W kwietniu 2026 r. deficyt handlowy UE w handlu towarami z Chinami sięgnął około 1 miliarda euro dziennie (ok. 1,15 mld USD) . Oto kluczowe dane z oficjalnych źródeł:

• Cały rok 2025: deficyt UE wyniósł 359,8–359,9 mld euro, co oznacza wzrost o 2,7% rok do roku z 312,2 mld euro w 2024 r. .
• I kwartał 2026 r.: deficyt osiągnął 98 mld euro, najwyższy poziom od III kwartału 2022 r. .
• Na początku 2026 r. luka powiększyła się o około 10% , głównie za sprawą rosnącego chińskiego eksportu aut elektrycznych, baterii i maszyn przemysłowych przy jednoczesnym spadku unijnego eksportu do Chin .
• Dane Eurostatu pokazują, że w 2025 r. UE wyeksportowała do Chin towary o wartości 199,6 mld euro, a zaimportowała za 559,4 mld euro . Główne kategorie produktowe odpowiadające za nierównowagę to sprzęt elektryczny i maszyny .

Jak przywódcy UE balansują między odstraszaniem a uniknięciem wojny handlowej?

Przywódcy UE poruszają się po cienkiej linie. Na szczycie w Brukseli 18 czerwca 2026 r. szukali złotego środka: zaostrzenie odpowiedzi na chińskie praktyki handlowe, ale bez działań, które mogłyby wywołać pełnoskalową wojnę handlową . Kluczowe elementy tego balansowania:

Twardsza retoryka, wyważone działania. Komisja Europejska domaga się bardziej stanowczej odpowiedzi na to, co niektórzy nazywają „China Shock 2.0” – falą tanich chińskich towarów zagrażających europejskiemu przemysłowi . Pekin grozi retorsjami . UE jednak celowo stosuje ukierunkowane, zgodne z WTO cła wyrównawcze, a nie powszechne taryfy czy radykalny rozdział gospodarek .

Plan dywersyfikacji („de-risking”). Strategia UE, zgodna z zobowiązaniami G7 do dywersyfikacji łańcuchów dostaw z dala od Chin, koncentruje się na ochronie własnej gospodarki, zwiększaniu konkurencyjności przemysłu i partnerstwie z podobnie myślącymi gospodarkami . Celem jest zmniejszenie ryzyka („de-risking”), a nie całkowite odcięcie się („decoupling”) .

Gwarancje cenowe („price undertakings”) jako koło ratunkowe. W styczniu 2026 r. UE i Chiny uzgodniły mechanizm, który pozwala chińskim eksporterom aut elektrycznych zastąpić cła zobowiązaniami do utrzymywania minimalnych cen importowych . Daje to chińskim producentom możliwość honorowego wyjścia z sytuacji i zmniejsza ryzyko natychmiastowych działań odwetowych. W lutym 2026 r. Komisja rozpatrywała pierwsze wnioski o zwolnienie z ceł – jako pierwsza zgłosiła się marka Cupra z Grupy Volkswagena .

Podziały między państwami członkowskimi. Wszystkie 27 stolic UE zgadza się, że polityka handlowa Chin stanowi zagrożenie, ale różnią się w ocenie, jak agresywnie na nią odpowiadać. Kraje silnie uzależnione od handlu z Chinami są bardziej ostrożne, co ogranicza pole manewru Brukseli .

Stopniowa eskalacja. „The Economist” zauważa, że debata przesunęła się z pytania czy UE podniesie bariery, na pytania jak bardzo, jak szybko i jak zarządzać konsekwencjami . Najbardziej prawdopodobny scenariusz to systematyczne, wyważone rozszerzanie ceł – od BEV na hybrydy, a potencjalnie i na inne sektory – zamiast jednej gwałtownej eskalacji .

Konkluzja: Unijni przywódcy wysyłają wyraźnie ostrzejszy sygnał w stronę Chin, ale każde działanie jest tak zaprojektowane, by pozostawić pole do negocjacji i deeskalacji. Celem jest wywarcie presji na Pekin, by zreformował swoje praktyki handlowe, bez wywoływania ogólnoeuropejskiej wojny handlowej .