Konkretnie, dziewięciu z 19 członków FOMC prognozowało stopy procentowe powyżej 4% do końca roku, a mediana prognozy dla stopy funduszy federalnych wzrosła . Inwestorzy natychmiastowo przystąpili do wyceny: według marcowych protokołów Fed z 2026 r., modalna ścieżka stóp implikowana cenami opcji stała się zgodna z brakiem jakichkolwiek obniżek w tym roku . Jak ujął to w swoim cotygodniowym raporcie Gramercy, ten jastrzębi zwrot spowodował „jastrzębią przecenę na rynkach rozwiniętych”, co bezpośrednio zaostrzyło zewnętrzne warunki finansowe dla gospodarek wschodzących .
Bezpośrednio po posiedzeniu FOMC wartość dolara, mierzona indeksem DXY, gwałtownie wzrosła. W piątek 19 czerwca indeks po raz pierwszy od maja 2025 r. sięgnął okolic poziomu 101,00 punktów, umacniając się w okolicach 100,80 . Analitycy Scotiabanku odnotowali, że umocnienie dolara było „napędzane przez czynniki fundamentalne, ponieważ rynki po posiedzeniu FOMC w czerwcu zaczęły wyceniać znaczne zaostrzenie polityki Fed” . Wzrost miał szeroki zasięg: MUFG poinformował, że w ciągu trzech dni od posiedzenia Fed dolar umocnił się o 1,5% , a tradingeconomics.com odnotował, że w skali tygodnia zyskał on 1,1% .
Silny dolar to klasyczne zagrożenie dla aktywów EM. Podnosi on koszty obsługi długu denominowanego w dolarach, wywiera presję na lokalne waluty i prowadzi do odpływu kapitału w stronę aktywów amerykańskich. Raport Gramercy jednoznacznie wskazał na „dolar wspinający się na roczne szczyty” jako czynnik zaostrzający warunki dla EM i „przywracający presję na kursy walutowe w przypadku najbardziej wrażliwych na stopy procentowe i narażonych na czynniki zewnętrzne kredytów” .
Tło geopolityczne dodało do sytuacji element ostrej niepewności. Zaledwie dwa dni wcześniej, 17 czerwca, USA i Iran podpisały memorandum (MoU) w sprawie zakończenia konfliktu, co obejmowało ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz – wydarzenie to spowodowało gwałtowny spadek cen ropy i zapewniło znaczące wsparcie dla ryzykownych aktywów na początku tygodnia .
Jednak w sam piątek 19 czerwca władze szwajcarskie ogłosiły, że z niecierpliwością oczekiwane rozmowy pokojowe w Genewie zostały odwołane. Wiceprezydent USA JD Vance odwołał swoją podróż do Szwajcarii . Reuters, za pośrednictwem US News & World Report, poinformował, że „dyskusje między urzędnikami amerykańskimi a przedstawicielami Iranu w sprawie potencjalnego porozumienia mającego rozwiązać konflikt na Bliskim Wschodzie nie odbędą się w piątek”, co „zwiększa wątpliwości co do możliwości osiągnięcia trwałego zawieszenia broni” . The National podał również, że pierwszy dzień rozmów został przełożony .
Te sprzeczne sygnały – podpisane ramowe porozumienie pokojowe obok zerwanych rozmów – wywołały ostrą niepewność. Ceny ropy odbiły w górę po wieści o odwołaniu rozmów , a geopolityczna fala ulgi, która wcześniej w tygodniu napędzała aktywa EM, uległa częściowemu odwróceniu.
Cotygodniowy raport Gramercy trafnie opisał miniony tydzień jako taki, który „ciągnął rynki EM w dwóch kierunkach” . Z jednej strony, spadek premii za ryzyko energetyczne (niższe ceny ropy w wyniku porozumienia z Iranem) był „jednoznacznym wiatrem w żagle dla dużych azjatyckich importerów ropy”. Z drugiej strony, tę korzyść „neutralizowała jastrzębia przecena na rynkach rozwiniętych i dolar wspinający się na roczne szczyty” .
Napięcia te narastały na wcześniejszych presjach. Już na początku czerwca rewelacyjny raport z amerykańskiego rynku pracy spowodował gwałtowny spadek walut rynków wschodzących, podważając argumenty za obniżkami stóp Fed . Posiedzenie FOMC w czerwcu tylko pogłębiło tę presję. W swoim przeglądzie długu EM z maja 2026 r. Aberdeen Investments wcześniej ostrzegało, że „utrzymująca się niepewność co do polityki USA, obejmująca politykę zagraniczną, handel i cła, a także pytania o niezależność Rezerwy Federalnej, pozostają źródłem ryzyka o dwóch stronach” .
Choć podpisanie ramowego porozumienia USA-Iran przyniosło chwilę optymizmu dla niektórych gospodarek EM, dominującym czynnikiem wywołującym napięcia 19 czerwca był jastrzębi zwrot Rezerwy Federalnej i wynikający z niego gwałtowny wzrost wartości dolara amerykańskiego. Geopolityczna huśtawka spowodowana odwołaniem rozmów pokojowych tylko spotęgowała niepewność, sprawiając, że pozytywny rozwój sytuacji geopolitycznej został całkowicie przyćmiony przez zaostrzenie globalnych warunków finansowych.
Konkretnie, dziewięciu z 19 członków FOMC prognozowało stopy procentowe powyżej 4% do końca roku, a mediana prognozy dla stopy funduszy federalnych wzrosła . Inwestorzy natychmiastowo przystąpili do wyceny: według marcowych protokołów Fed z 2026 r., modalna ścieżka stóp implikowana cenami opcji stała się zgodna z brakiem jakichkolwiek obniżek w tym roku . Jak ujął to w swoim cotygodniowym raporcie Gramercy, ten jastrzębi zwrot spowodował „jastrzębią przecenę na rynkach rozwiniętych”, co bezpośrednio zaostrzyło zewnętrzne warunki finansowe dla gospodarek wschodzących .
Bezpośrednio po posiedzeniu FOMC wartość dolara, mierzona indeksem DXY, gwałtownie wzrosła. W piątek 19 czerwca indeks po raz pierwszy od maja 2025 r. sięgnął okolic poziomu 101,00 punktów, umacniając się w okolicach 100,80 . Analitycy Scotiabanku odnotowali, że umocnienie dolara było „napędzane przez czynniki fundamentalne, ponieważ rynki po posiedzeniu FOMC w czerwcu zaczęły wyceniać znaczne zaostrzenie polityki Fed” . Wzrost miał szeroki zasięg: MUFG poinformował, że w ciągu trzech dni od posiedzenia Fed dolar umocnił się o 1,5% , a tradingeconomics.com odnotował, że w skali tygodnia zyskał on 1,1% .
Silny dolar to klasyczne zagrożenie dla aktywów EM. Podnosi on koszty obsługi długu denominowanego w dolarach, wywiera presję na lokalne waluty i prowadzi do odpływu kapitału w stronę aktywów amerykańskich. Raport Gramercy jednoznacznie wskazał na „dolar wspinający się na roczne szczyty” jako czynnik zaostrzający warunki dla EM i „przywracający presję na kursy walutowe w przypadku najbardziej wrażliwych na stopy procentowe i narażonych na czynniki zewnętrzne kredytów” .
Tło geopolityczne dodało do sytuacji element ostrej niepewności. Zaledwie dwa dni wcześniej, 17 czerwca, USA i Iran podpisały memorandum (MoU) w sprawie zakończenia konfliktu, co obejmowało ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz – wydarzenie to spowodowało gwałtowny spadek cen ropy i zapewniło znaczące wsparcie dla ryzykownych aktywów na początku tygodnia .
Jednak w sam piątek 19 czerwca władze szwajcarskie ogłosiły, że z niecierpliwością oczekiwane rozmowy pokojowe w Genewie zostały odwołane. Wiceprezydent USA JD Vance odwołał swoją podróż do Szwajcarii . Reuters, za pośrednictwem US News & World Report, poinformował, że „dyskusje między urzędnikami amerykańskimi a przedstawicielami Iranu w sprawie potencjalnego porozumienia mającego rozwiązać konflikt na Bliskim Wschodzie nie odbędą się w piątek”, co „zwiększa wątpliwości co do możliwości osiągnięcia trwałego zawieszenia broni” . The National podał również, że pierwszy dzień rozmów został przełożony .
Te sprzeczne sygnały – podpisane ramowe porozumienie pokojowe obok zerwanych rozmów – wywołały ostrą niepewność. Ceny ropy odbiły w górę po wieści o odwołaniu rozmów , a geopolityczna fala ulgi, która wcześniej w tygodniu napędzała aktywa EM, uległa częściowemu odwróceniu.
Cotygodniowy raport Gramercy trafnie opisał miniony tydzień jako taki, który „ciągnął rynki EM w dwóch kierunkach” . Z jednej strony, spadek premii za ryzyko energetyczne (niższe ceny ropy w wyniku porozumienia z Iranem) był „jednoznacznym wiatrem w żagle dla dużych azjatyckich importerów ropy”. Z drugiej strony, tę korzyść „neutralizowała jastrzębia przecena na rynkach rozwiniętych i dolar wspinający się na roczne szczyty” .
Napięcia te narastały na wcześniejszych presjach. Już na początku czerwca rewelacyjny raport z amerykańskiego rynku pracy spowodował gwałtowny spadek walut rynków wschodzących, podważając argumenty za obniżkami stóp Fed . Posiedzenie FOMC w czerwcu tylko pogłębiło tę presję. W swoim przeglądzie długu EM z maja 2026 r. Aberdeen Investments wcześniej ostrzegało, że „utrzymująca się niepewność co do polityki USA, obejmująca politykę zagraniczną, handel i cła, a także pytania o niezależność Rezerwy Federalnej, pozostają źródłem ryzyka o dwóch stronach” .
Choć podpisanie ramowego porozumienia USA-Iran przyniosło chwilę optymizmu dla niektórych gospodarek EM, dominującym czynnikiem wywołującym napięcia 19 czerwca był jastrzębi zwrot Rezerwy Federalnej i wynikający z niego gwałtowny wzrost wartości dolara amerykańskiego. Geopolityczna huśtawka spowodowana odwołaniem rozmów pokojowych tylko spotęgowała niepewność, sprawiając, że pozytywny rozwój sytuacji geopolitycznej został całkowicie przyćmiony przez zaostrzenie globalnych warunków finansowych.