Porozumienie USA-Iran nie wystarczy. Inflacja pozostanie wysoka do 2027 roku

Dlaczego porozumienie nie przyniesie natychmiastowej ulgi inflacyjnej?

Zawarcie porozumienia między USA a Iranem i deklaracja ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz to bez wątpienia przełom. Jednak ekonomiści są zgodni: to nie wystarczy, by szybko zdusić inflację. Prawie cztery miesiące konfliktu wbiły się już w koszty energii, transportu, produkcji i żywności, a ich odkręcenie zajmie miesiące. Banki centralne na całym świecie już zrewidowały swoje prognozy na lata 2026-2027 ostro w górę i albo wstrzymują obniżki stóp, albo aktywnie je podnoszą .

Opóźniony powrót do normalności

• Cieśnina Ormuz – przez którą przepływa ok. 20% światowej ropy i LNG – nie zostanie otwarta z dnia na dzień. Analitycy ostrzegają, że reperkusje wojny będą wpływać na globalną gospodarkę "przez kilka miesięcy" .
• Koszty już wbudowane w ceny: Prawie cztery miesiące zakłóceń wygenerowały kaskadowe podwyżki cen ropy, nawozów, towarów przemysłowych i transportu, które są już uwzględnione w cenach producentów i konsumentów. Fed z Dallas szacuje, że samo zamknięcie cieśniny dodało od 0,35 do 1,47 pkt proc. do amerykańskiej inflacji PCE w 2026 r. .
• Rynek energii pozostanie napięty: Nawet po zawarciu porozumienia, ceny energii prawdopodobnie utrzymają się "znacznie powyżej poziomów sprzed wojny, przynajmniej do końca roku" .
• Efekt domina: Wyższe koszty energii przenikają do inflacji usług, oczekiwań płacowych i ogólnego ustalania cen, co banki centralne mogą ignorować tylko z trudem.

Konkretne prognozy banków centralnych

Bank Światowy

• W czerwcowej prognozie referencyjnej globalna inflacja ma wzrosnąć do 4,4% w 2026 r., zanim spadnie do 3,7% w 2027 r. To rewizja w górę o 0,7 pkt proc. w porównaniu z październikiem 2025 r. .
• Bank Światowy ostrzega, że dynamika inflacji pozostaje wysoce niepewna, a ryzyko wynika z dalszej eskalacji konfliktów, napięć handlowych i utrzymującej się presji cen usług .

Bank Anglii

• Komitet Polityki Pieniężnej (MPC) głosował jednogłośnie za utrzymaniem stopy Bank Rate na poziomie 3,75% w marcu i czerwcu 2026 r., powołując się na "znaczący szok cen energii" wywołany konfliktem na Bliskim Wschodzie .
• Bank przedstawił trzy scenariusze dla inflacji w Wielkiej Brytanii na koniec 2026 r.: optymistyczny 3,6%, środkowy (najbardziej prawdopodobny) 3,7% i pesymistyczny 4,8% – wszystkie znacznie powyżej celu 2%. MPC zasygnalizowało, że w tym roku mogą być potrzebne podwyżki stóp, a w pesymistycznym scenariuszu konieczne mogą być "zdecydowane" działania .
• Bank Anglii spodziewa się, że inflacja CPI w najbliższych trzech miesiącach wyniesie "nieco poniżej 3%", a następnie wzrośnie w miarę ujawniania się efektów przenoszenia kosztów energii .

Europejski Bank Centralny

• Projekcje Eurosystemu z czerwca 2026 r. zakładają, że średnioroczna inflacja HICP w strefie euro wyniesie 3,0% w 2026 r. i 2,3% w 2027 r., osiągając szczyt na poziomie 3,4% w III i IV kwartale 2026 r., a następnie utrzymując się powyżej 3% do początku 2027 r. .
• Inflacja bazowa (z wyłączeniem energii i żywności) prognozowana jest na 2,5% zarówno w 2026, jak i 2027 r. – trwale powyżej celu .
• 11 czerwca 2026 r. EBC podniósł wszystkie trzy kluczowe stopy procentowe o 25 pb (stopę depozytową do 2,25%), stwierdzając, że "wojna na Bliskim Wschodzie generuje presję inflacyjną, a decyzja o podwyżce stóp odzwierciedla przekonanie Rady Prezesów, że utrzymywanie się szoku energetycznego uzasadnia reakcję polityki pieniężnej" .

MFW i BIS

• Referencyjna prognoza MFW z wiosny 2026 r. zakładała krótkotrwały konflikt, ale nadal przewidywała wzrost globalnej inflacji do 4,4% w 2026 r. i spowolnienie globalnego wzrostu do 3,1% .
• Scenariusz bazowy Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) zakłada globalną inflację na poziomie 2,6% w 2026 r. i powrót do ok. 2% w latach 2027/28, ale scenariusze "niekorzystny" i "poważny" przewidują inflację na poziomie 3,5–4,4% w 2026 r., a ryzyko jest jednoznacznie skierowane w górę .

Podsumowanie

Wszystkie trzy główne instytucje prognozują obecnie inflację, która pozostanie powyżej celu aż do 2027 roku. Wspólny mianownik: chociaż porozumienie usuwa najbardziej palące ryzyko wzrostu, efekt przeniesienia prawie czterech miesięcy zakłóceń w dostawach jest w krótkim okresie w dużej mierze nieodwracalny, rynki energii pozostają napięte przez wiele miesięcy, a banki centralne reagują podwyżkami stóp lub przedłużonym wstrzymaniem obniżek, a nie łagodzeniem polityki.