JD Vance broni porozumienia USA–Iran jako „korzystnego dla obu stron” – Trump nazywa krytyków „głupcami”

Wiceprezydent oświadczył, że irański program nuklearny został „całkowicie zniszczony”, a Cieśnina Ormuz – kluczowy szlak dla globalnego transportu ropy – zostanie ponownie otwarta, co przywróci normalne przepływy surowców. Zapewnił, że Iran nie otrzyma żadnego zniesienia sankcji ani pieniędzy, dopóki nie „zmieni swojego postępowania” i nie wypełni wszystkich zobowiązań wynikających z 60-dniowego memorandum (MOU) .

W wywiadach Vance przyznał jednak, że MOU jest „bardzo ogólne” – ma zaledwie półtorej strony – a wiele szczegółów, w tym ostateczne warunki dotyczące programu nuklearnego i zniesienia sankcji, musi zostać dopracowanych w ciągu nadchodzących 60 dni negocjacji technicznych .

Reakcja Trumpa na krytykę

Trump nazwał krytyków porozumienia „głupcami” i zlekceważył ich sprzeciw . Gdy dziennikarze zapytali, czy celowo ustawił Vance'a jako „kozła ofiarnego” w razie niepowodzenia, Trump żartobliwie odpowiedział, że rzeczywiście to na Vance'a spadnie wina, jeśli układ upadnie . Sam Vance bagatelizował tę uwagę, mówiąc, że chętnie bierze na siebie odpowiedzialność za przekonanie Amerykanów do porozumienia .

Krytycy wskazują na niejasne zapisy i koszty wojny

„The New York Times” zauważył, że obrona Vance'a „opierała się na serii śmiałych, niejednoznacznych, a miejscami wprowadzających w błąd twierdzeń” . Memorandum to wstępne ramy, a nie ostateczne, wiążące porozumienie – pozostawia nierozstrzygnięte kwestie monitorowania programu nuklearnego, harmonogramu znoszenia sankcji i mechanizmów egzekwowania .

Konflikt trwający blisko cztery miesiące zamknął Cieśninę Ormuz, wywołał wstrząsy na globalnych rynkach ropy i obniżył prognozy wzrostu gospodarczego. Sceptycy pytają, czy rezultat – tymczasowy układ, który wciąż wymaga miesięcy negocjacji – jest wart kosztów wojny, zarówno w ludzkim życiu, jak i w destabilizacji regionu . Część krytyków izraelskich i republikańskich również ostro sprzeciwia się porozumieniu, argumentując, że legitymizuje ono reżim w Teheranie bez gwarancji trwałej denuklearyzacji .