Kluczowe wnioski z badań

• Zmiana skali z Braden na Norton jest możliwa, ponieważ obie są uznanymi narzędziami. Dowody z przeglądu systematycznego sugerują, że skale Braden, Norton i Waterlow mają umiarkowaną trafność predykcyjną .
• Skale Braden i Norton są lepsze w przewidywaniu ryzyka odleżyn niż sam osąd kliniczny pielęgniarek .
• Skala Norton jest starsza – to pierwsze ustrukturyzowane narzędzie oceny ryzyka odleżyn .
• Skala Braden ma nowsze i bardziej szczegółowe dowody dotyczące przewidywania ryzyka odleżyn u dorosłych pacjentów. Przegląd systematyczny z 2021 r. wykazał jej umiarkowaną trafność predykcyjną i większą przydatność wśród hospitalizowanych dorosłych .
• Częstotliwość zmiany pozycji nie powinna opierać się wyłącznie na wyniku skali Braden lub Norton. Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji nie ustalił jednej optymalnej częstotliwości dla wszystkich dorosłych pacjentów .

Sprawdzone fakty

• Skala Braden obejmuje zakres od 6 do 23 punktów, gdzie niższy wynik oznacza wyższe ryzyko; za punkt odcięcia dla ryzyka odleżyn przyjmuje się często wynik 18 .
• Wyniki w podskalach „Mobilność” i „Aktywność” skali Braden odzwierciedlają rzeczywiste ruchy pacjenta związane ze zmianą pozycji .
• Metaanaliza wykazała, że AUC dla skal Braden, Norton i Waterlow przekraczało 0,7, co wskazuje na umiarkowaną trafność predykcyjną, ale wyniki zależały od wieku pacjentów, miejsca hospitalizacji i przyjętych standardów .
• Inny przegląd systematyczny wykazał, że skale Braden i Norton są lepszymi narzędziami przewidywania ryzyka odleżyn niż sam osąd kliniczny pielęgniarek .
• Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji oceniał harmonogramy i pozycje dla dorosłych pacjentów, ale nie ustalił jednej optymalnej częstotliwości zmiany pozycji dla wszystkich .

Co jest kwestią interpretacji?

Następujące kwestie należy traktować jako elementy lokalnej polityki szpitala, a nie bezpośrednią, potwierdzoną badaniami konwersję .

Co sugerują dowody?

Jeśli przechodzisz na skalę Norton, protokół profilaktyki odleżyn powinien wyglądać następująco:

1. Używaj skali Norton jako narzędzia do oceny ryzyka.

   • Skala Norton może być stosowana, ponieważ jest ustrukturyzowanym narzędziem o umiarkowanej trafności predykcyjnej, podobnie jak Braden i Waterlow .

2. Nie przeliczaj bezpośrednio wyników skali Braden na wyniki skali Norton.

   • Obie skale przewidują ryzyko, ale dowody nie potwierdzają prostej konwersji jeden do jednego .

3. Powiąż poziomy ryzyka w skali Norton z kompleksowym pakietem profilaktycznym, a nie tylko z częstotliwością zmiany pozycji.

   • Plan opieki powinien traktować poziom ryzyka w skali Norton jako jeden z wyzwalaczy szerszych działań profilaktycznych .

4. Indywidualizuj częstotliwość zmiany pozycji.

   • Przegląd Cochrane bezpośrednio oceniał harmonogramy zmiany pozycji, ale najlepsza częstotliwość pozostaje niepewna w różnych grupach dorosłych pacjentów .

5. Monitoruj wyniki po zmianie.

   • Ponieważ trafność predykcyjna różni się w zależności od wieku pacjentów, oddziału i przyjętego standardu, Twój szpital powinien monitorować częstość odleżyn szpitalnych przed i po zmianie narzędzia .

Sprzeczne dowody i niepewność

• Dowody potwierdzają zarówno skalę Braden, jak i Norton jako narzędzia przewidywania ryzyka, ale nie wskazują, aby Norton była lepsza od Braden w ogólnej populacji dorosłych pacjentów hospitalizowanych .
• Skala Braden ma konkretne dowody na umiarkowaną trafność predykcyjną u dorosłych i pacjentów hospitalizowanych .
• Skala Norton ma znaczenie historyczne jako pierwsze ustrukturyzowane narzędzie, ale dostarczone dowody nie wskazują, że zmiana z Braden na Norton skuteczniej zmniejszy częstość odleżyn .
• Na oddziałach intensywnej terapii i w populacjach specjalistycznych mogą być potrzebne inne narzędzia lub progi; dowody sugerują, że skuteczność zależy od konkretnego oddziału .
• Brak wystarczających dowodów na stwierdzenie: „Wynik Norton X powinien zawsze wywoływać zmianę pozycji co 4 godziny” .

Otwarte pytania

• Do jakiej grupy pacjentów docelowo kierujesz interwencje: oddział ogólny, OIT, opieka geriatryczna, rehabilitacja, sala operacyjna czy opieka długoterminowa?
• Czy celem jest uproszczenie pracy pielęgniarek, poprawa dokładności przewidywania ryzyka, spełnienie wymogów akredytacyjnych czy zmniejszenie obciążenia dokumentacją?
• Czy obecny protokół oparty na Braden wykorzystuje tylko całkowity wynik, czy także podskale, takie jak mobilność i aktywność?
• Czy Twój szpital planuje audyt częstości odleżyn przed i po zmianie narzędzia?

Źródła warte zaufania

• Najsilniejszym dowodem do porównania skal ryzyka jest przegląd systematyczny z metaanalizą, który wykazał umiarkowaną trafność predykcyjną Braden, Norton i Waterlow, ostrzegając jednocześnie, że skuteczność różni się w zależności od wieku, oddziału i standardów .
• Przegląd systematyczny stwierdzający, że Braden i Norton są lepsze niż sam osąd kliniczny pielęgniarek, jest ważny dla uzasadnienia stosowania ustrukturyzowanego narzędzia .
• Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji jest najbardziej odpowiednim źródłem dla częstotliwości zmiany pozycji, ponieważ bezpośrednio ocenia harmonogramy i pozycje u dorosłych .
• Przegląd systematyczny dotyczący skali Braden jest przydatny, ponieważ dostarcza nowszych dowodów na jej trafność predykcyjną u dorosłych .

Rekomendowany następny krok

Jeśli przejdziesz na skalę Norton, użyj w protokole sformułowania takiego jak poniższe:

„Pacjenci będą oceniani pod kątem ryzyka odleżyn za pomocą skali Norton. Poziom ryzyka w skali Norton będzie wyzwalaczem do wdrożenia zindywidualizowanego pakietu profilaktyki odleżyn, w tym zaplanowanej zmiany pozycji, gdy pacjent ma upośledzoną mobilność lub nie może samodzielnie zmieniać pozycji. Częstotliwość zmiany pozycji będzie oparta na poziomie ryzyka, tolerancji skóry/tkanek, podłożu, stabilności hemodynamicznej, komforcie, istniejących odleżynach i osądzie klinicznym. Wyniki skali Norton nie będą używane jako bezpośrednia numeryczna konwersja wyników skali Braden.”

W przypadku tabeli protokołu unikaj zapisu „wynik skali Norton = określona częstotliwość zmiany pozycji”, chyba że Twój szpital wyraźnie oznaczy to jako lokalny standard operacyjny, a nie uniwersalną regułę opartą na dowodach .

Podsumowanie

Zmiana ze skali Braden na Norton jest uzasadniona, jeśli Twój szpital chce stosować jedno ustrukturyzowane narzędzie do oceny ryzyka odleżyn, ponieważ obie skale mają dowody potwierdzające ich wartość predykcyjną . Norton nie powinna być jednak używana jako bezpośredni zamiennik progów Braden (np. „Braden <16”) ani jako jedyne narzędzie do narzucania stałego interwału zmiany pozycji . Najbardziej opartym na dowodach podejściem jest używanie skali Norton do identyfikacji ryzyka, a następnie zastosowanie zindywidualizowanego pakietu profilaktyki, w którym częstotliwość zmiany pozycji jest określana na podstawie ryzyka klinicznego, mobilności, oceny skóry, podłoża i tolerancji pacjenta .

Kluczowe wnioski z badań

• Zmiana skali z Braden na Norton jest możliwa, ponieważ obie są uznanymi narzędziami. Dowody z przeglądu systematycznego sugerują, że skale Braden, Norton i Waterlow mają umiarkowaną trafność predykcyjną .
• Skale Braden i Norton są lepsze w przewidywaniu ryzyka odleżyn niż sam osąd kliniczny pielęgniarek .
• Skala Norton jest starsza – to pierwsze ustrukturyzowane narzędzie oceny ryzyka odleżyn .
• Skala Braden ma nowsze i bardziej szczegółowe dowody dotyczące przewidywania ryzyka odleżyn u dorosłych pacjentów. Przegląd systematyczny z 2021 r. wykazał jej umiarkowaną trafność predykcyjną i większą przydatność wśród hospitalizowanych dorosłych .
• Częstotliwość zmiany pozycji nie powinna opierać się wyłącznie na wyniku skali Braden lub Norton. Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji nie ustalił jednej optymalnej częstotliwości dla wszystkich dorosłych pacjentów .

Sprawdzone fakty

• Skala Braden obejmuje zakres od 6 do 23 punktów, gdzie niższy wynik oznacza wyższe ryzyko; za punkt odcięcia dla ryzyka odleżyn przyjmuje się często wynik 18 .
• Wyniki w podskalach „Mobilność” i „Aktywność” skali Braden odzwierciedlają rzeczywiste ruchy pacjenta związane ze zmianą pozycji .
• Metaanaliza wykazała, że AUC dla skal Braden, Norton i Waterlow przekraczało 0,7, co wskazuje na umiarkowaną trafność predykcyjną, ale wyniki zależały od wieku pacjentów, miejsca hospitalizacji i przyjętych standardów .
• Inny przegląd systematyczny wykazał, że skale Braden i Norton są lepszymi narzędziami przewidywania ryzyka odleżyn niż sam osąd kliniczny pielęgniarek .
• Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji oceniał harmonogramy i pozycje dla dorosłych pacjentów, ale nie ustalił jednej optymalnej częstotliwości zmiany pozycji dla wszystkich .

Co jest kwestią interpretacji?

Następujące kwestie należy traktować jako elementy lokalnej polityki szpitala, a nie bezpośrednią, potwierdzoną badaniami konwersję .

Co sugerują dowody?

Jeśli przechodzisz na skalę Norton, protokół profilaktyki odleżyn powinien wyglądać następująco:

1. Używaj skali Norton jako narzędzia do oceny ryzyka.

   • Skala Norton może być stosowana, ponieważ jest ustrukturyzowanym narzędziem o umiarkowanej trafności predykcyjnej, podobnie jak Braden i Waterlow .

2. Nie przeliczaj bezpośrednio wyników skali Braden na wyniki skali Norton.

   • Obie skale przewidują ryzyko, ale dowody nie potwierdzają prostej konwersji jeden do jednego .

3. Powiąż poziomy ryzyka w skali Norton z kompleksowym pakietem profilaktycznym, a nie tylko z częstotliwością zmiany pozycji.

   • Plan opieki powinien traktować poziom ryzyka w skali Norton jako jeden z wyzwalaczy szerszych działań profilaktycznych .

4. Indywidualizuj częstotliwość zmiany pozycji.

   • Przegląd Cochrane bezpośrednio oceniał harmonogramy zmiany pozycji, ale najlepsza częstotliwość pozostaje niepewna w różnych grupach dorosłych pacjentów .

5. Monitoruj wyniki po zmianie.

   • Ponieważ trafność predykcyjna różni się w zależności od wieku pacjentów, oddziału i przyjętego standardu, Twój szpital powinien monitorować częstość odleżyn szpitalnych przed i po zmianie narzędzia .

Sprzeczne dowody i niepewność

• Dowody potwierdzają zarówno skalę Braden, jak i Norton jako narzędzia przewidywania ryzyka, ale nie wskazują, aby Norton była lepsza od Braden w ogólnej populacji dorosłych pacjentów hospitalizowanych .
• Skala Braden ma konkretne dowody na umiarkowaną trafność predykcyjną u dorosłych i pacjentów hospitalizowanych .
• Skala Norton ma znaczenie historyczne jako pierwsze ustrukturyzowane narzędzie, ale dostarczone dowody nie wskazują, że zmiana z Braden na Norton skuteczniej zmniejszy częstość odleżyn .
• Na oddziałach intensywnej terapii i w populacjach specjalistycznych mogą być potrzebne inne narzędzia lub progi; dowody sugerują, że skuteczność zależy od konkretnego oddziału .
• Brak wystarczających dowodów na stwierdzenie: „Wynik Norton X powinien zawsze wywoływać zmianę pozycji co 4 godziny” .

Otwarte pytania

• Do jakiej grupy pacjentów docelowo kierujesz interwencje: oddział ogólny, OIT, opieka geriatryczna, rehabilitacja, sala operacyjna czy opieka długoterminowa?
• Czy celem jest uproszczenie pracy pielęgniarek, poprawa dokładności przewidywania ryzyka, spełnienie wymogów akredytacyjnych czy zmniejszenie obciążenia dokumentacją?
• Czy obecny protokół oparty na Braden wykorzystuje tylko całkowity wynik, czy także podskale, takie jak mobilność i aktywność?
• Czy Twój szpital planuje audyt częstości odleżyn przed i po zmianie narzędzia?

Źródła warte zaufania

• Najsilniejszym dowodem do porównania skal ryzyka jest przegląd systematyczny z metaanalizą, który wykazał umiarkowaną trafność predykcyjną Braden, Norton i Waterlow, ostrzegając jednocześnie, że skuteczność różni się w zależności od wieku, oddziału i standardów .
• Przegląd systematyczny stwierdzający, że Braden i Norton są lepsze niż sam osąd kliniczny pielęgniarek, jest ważny dla uzasadnienia stosowania ustrukturyzowanego narzędzia .
• Przegląd Cochrane dotyczący zmiany pozycji jest najbardziej odpowiednim źródłem dla częstotliwości zmiany pozycji, ponieważ bezpośrednio ocenia harmonogramy i pozycje u dorosłych .
• Przegląd systematyczny dotyczący skali Braden jest przydatny, ponieważ dostarcza nowszych dowodów na jej trafność predykcyjną u dorosłych .

Rekomendowany następny krok

Jeśli przejdziesz na skalę Norton, użyj w protokole sformułowania takiego jak poniższe:

„Pacjenci będą oceniani pod kątem ryzyka odleżyn za pomocą skali Norton. Poziom ryzyka w skali Norton będzie wyzwalaczem do wdrożenia zindywidualizowanego pakietu profilaktyki odleżyn, w tym zaplanowanej zmiany pozycji, gdy pacjent ma upośledzoną mobilność lub nie może samodzielnie zmieniać pozycji. Częstotliwość zmiany pozycji będzie oparta na poziomie ryzyka, tolerancji skóry/tkanek, podłożu, stabilności hemodynamicznej, komforcie, istniejących odleżynach i osądzie klinicznym. Wyniki skali Norton nie będą używane jako bezpośrednia numeryczna konwersja wyników skali Braden.”

W przypadku tabeli protokołu unikaj zapisu „wynik skali Norton = określona częstotliwość zmiany pozycji”, chyba że Twój szpital wyraźnie oznaczy to jako lokalny standard operacyjny, a nie uniwersalną regułę opartą na dowodach .

Podsumowanie

Zmiana ze skali Braden na Norton jest uzasadniona, jeśli Twój szpital chce stosować jedno ustrukturyzowane narzędzie do oceny ryzyka odleżyn, ponieważ obie skale mają dowody potwierdzające ich wartość predykcyjną . Norton nie powinna być jednak używana jako bezpośredni zamiennik progów Braden (np. „Braden <16”) ani jako jedyne narzędzie do narzucania stałego interwału zmiany pozycji . Najbardziej opartym na dowodach podejściem jest używanie skali Norton do identyfikacji ryzyka, a następnie zastosowanie zindywidualizowanego pakietu profilaktyki, w którym częstotliwość zmiany pozycji jest określana na podstawie ryzyka klinicznego, mobilności, oceny skóry, podłoża i tolerancji pacjenta .