Saudi Aramco planuje globalną ekspansję magazynów ropy po kryzysie w Cieśninie Ormuz

Kryzys w Cieśninie Ormuz w 2026 roku, wywołany konfliktem USA i Izraela z Iranem, który rozpoczął się 28 lutego, stał się punktem zwrotnym dla globalnego bezpieczeństwa energetycznego . Dla Saudi Aramco, największego eksportera ropy na świecie, ujawnił bolesną prawdę: krajowe magazyny i jeden rurociąg omijający cieśninę to za mało. W odpowiedzi prezes Yasir Al-Rumayyan ogłosił w czerwcu 2026 roku, że spółka poważnie rozważa budowę większych obiektów magazynowych na całym świecie – to strategiczny zwrot, który wykracza daleko poza dotychczasową obecność w Azji .

Ogłoszenie: Większe magazyny na całym świecie

Przemawiając na szczycie FII PRIORITY Europe w Rzymie (17–19 czerwca 2026), prezes Aramco Yasir Al-Rumayyan powiedział: „Aramco posiada magazyny na całym świecie, zwłaszcza w Azji – w Korei i Japonii – i poważnie myślimy o posiadaniu większych magazynów na całym świecie” . Ruch ten został wprost przedstawiony jako lekcja z wojny z Iranem, która „uwypukliła kluczową rolę strategicznych rezerw w utrzymaniu dostaw ropy do klientów” . Al-Rumayyan potwierdził, że Aramco „rozważa posiadanie globalnych obiektów magazynowych większych niż obecne” .

Dotychczasowa obecność w Azji

Międzynarodowe magazyny Aramco są obecnie skoncentrowane w Azji, budowane przez ponad dekadę dwustronnych porozumień:

• Japonia (Okinawa): Aramco przechowuje do 8,2 mln baryłek w terminalu na Okinawie na mocy długoterminowej umowy z rządem Japonii, odnowionej w grudniu 2022 roku, dającej Japonii pierwszeństwo w przypadku zagrożenia . W 2022 roku Aramco podpisało także umowę z ENEOS dotyczącą magazynowania w terminalu Kiire w południowo-zachodniej Japonii – największym tego typu obiekcie w kraju o łącznej pojemności ponad 46 mln baryłek .
• Korea Południowa (Ulsan): W 2023 roku Aramco zawarło umowę z Korea National Oil Corp. (KNOC) na magazynowanie 5,3 mln baryłek saudyjskiej ropy w bazie KNOC w Ulsan, wzmacniając swoją pozycję w Azji Północno-Wschodniej .
• Chiny (Zhoushan): W ramach szerszego porozumienia rafineryjnego i petrochemicznego z Zhejiang Petroleum & Chemical Corp. (ZPC), Aramco utrzymuje docelowy minimalny poziom magazynowania na poziomie około 11 milionów baryłek w Zhoushan .
• Szersza sieć: Podczas kryzysu jeden z analityków oszacował całkowitą zdolność magazynową Aramco poza Królestwem na 30-35 milionów baryłek, obejmującą Japonię, Holandię, Koreę Południową, Chiny i Egipt .

Co ujawnił kryzys: Podatność punktu wąskiego gardła

Przez Cieśninę Ormuz przepływa około 20% światowych dostaw ropy, a jej faktyczne zamknięcie od końca lutego 2026 roku natychmiast wywołało kryzys w łańcuchu dostaw . Saudyjskie magazyny napełniały się błyskawicznie: firma Kayrros poinformowała, że terminal Ju'aymah na wschodnim wybrzeżu Arabii Saudyjskiej „szybko wyczerpywał wolną pojemność” już 1 marca . Cztery z sześciu zbiorników w rafinerii Ras Tanura – wstrzymanej po irańskich atakach – były pełne . Koszty wysyłki w Yanbu, porcie nad Morzem Czerwonym, wzrosły do 28 milionów dolarów za tankowiec, gdy Aramco usiłowało przekierować ropę z dala od Ormuz .

Awaryjna zmiana trasy: Rurociąg Wschód-Zachód na pełnej mocy

Natychmiastową operacyjną odpowiedzią Aramco było gwałtowne zwiększenie przepustowości Rurociągu Wschód-Zachód – systemu o długości 1200 km łączącego wschodnie pola naftowe z Morzem Czerwonym – do maksymalnej wydajności 7,0 mln baryłek dziennie w pierwszym kwartale 2026 roku . Był to dramatyczny wzrost w porównaniu z przepływem przed kryzysem wynoszącym około 2,8 mln baryłek dziennie . Rurociąg pozwolił Arabii Saudyjskiej na przekierowanie około 70% normalnej produkcji ropy przez Morze Czerwone, według oceny Aramco z marca 2026 roku .

Obejście miało jednak ograniczenia. Analiza Oksfordu dotycząca kryzysu wykazała, że „dostępna przepustowość tras obejściowych pokrywa obecnie mniej niż jedną trzecią normalnego przepływu przez Ormuz” . Lekcja była jasna: pojedynczy rurociąg to cenne, ale niewystarczające rozwiązanie.

Perspektywy rynkowe: Ostre ostrzeżenie prezesa

11 maja 2026 roku, podczas telekonferencji dotyczącej wyników za pierwszy kwartał, prezes Aramco Amin Nasser wydał jedno z najostrzejszych ostrzeżeń w historii spółki. Stwierdził, że nawet gdyby Cieśnina Ormuz została natychmiast otwarta, „przywrócenie równowagi na rynku ropy zajmie kilka miesięcy” – a jeśli zakłócenia utrzymają się po połowie czerwca, „normalizacja potrwa do 2027 roku” . Nasser określił kryzys jako „największy szok energetyczny w dziejach świata” . Globalny rynek stracił już około 1 miliarda baryłek dostaw w pierwszych miesiącach kryzysu .

Zdolność finansowa: Zysk w I kwartale 2026 wzrósł o 26%

Pomimo zakłóceń – lub częściowo z powodu gwałtownie rosnących cen ropy – Aramco osiągnął dobre wyniki za pierwszy kwartał 2026 roku. Skorygowany zysk netto wzrósł o 26% rok do roku, do 33,6 miliarda dolarów, przewyższając konsensus analityków o 2,4 miliarda dolarów . Raport kwartalny spółki podkreślił, że zwiększenie przepustowości Rurociągu Wschód-Zachód w połączeniu z krajowymi i międzynarodowymi magazynami zapewniło „dodatkową elastyczność” w tym okresie, a priorytetem na przyszłość stały się „strategiczne inwestycje w kluczową infrastrukturę i solidne planowanie awaryjne” .

Logika strategiczna: Z działań awaryjnych do podstawowej strategii

Kluczowa lekcja, jaką Aramco wyciągnął z kryzysu, jest taka, że krajowe magazyny plus jeden rurociąg omijający cieśninę to za mało w świecie, w którym kluczowe punkty wąskich gardeł mogą być zamknięte przez miesiące. Nowa strategia spółki zakłada zwiększenie międzynarodowych mocy magazynowych i wzmocnienie kluczowej infrastruktury, aby móc dostarczać ropę klientom nawet w przypadku zakłóceń w kluczowym punkcie tranzytowym . Umiejscawiając magazyny bliżej głównych centrów popytu w Azji i poza nią, Aramco zmniejsza swoją ekspozycję na zakłócenia związane z cieśniną i zyskuje elastyczność pozwalającą na wstępne rozmieszczenie ropy z dala od stref konfliktu.

Ten strategiczny zwrot jest zgodny z szerszym myśleniem w branży. Analiza Oksfordu dowodziła, że rozbudowa saudyjskiego Rurociągu Wschód-Zachód i korytarza w emirackiej Fudżajrze „jest obecnie w równym stopniu inwestycją w bezpieczeństwo, co inwestycją infrastrukturalną” . Plan ekspansji magazynowej Aramco odzwierciedla tę samą kalkulację: w świecie o podwyższonym ryzyku geopolitycznym odporna infrastruktura jest jedynym trwałym zabezpieczeniem.

Podsumowanie kluczowych elementów strategii

Element	Szczegóły
Przyczyna	Zakłócenie w Cieśninie Ormuz ujawniło podatność jednego punktu eksportowego
Natychmiastowa odpowiedź	Rurociąg Wschód-Zachód zwiększył przepustowość do 7,0 mb/d, przekierowując ropę na Morze Czerwone
Ujawniona luka magazynowa	Terminal Ju'aymah szybko wyczerpał wolną pojemność; koszty wysyłki w Yanbu wzrosły do 28 mln USD za tankowiec
Nowa strategia	Aramco rozważa globalne obiekty magazynowe większe niż obecne
Obecność w Azji	Japonia (Okinawa, Kiire), Korea Południowa (Ulsan), Chiny (Zhoushan); łączna pojemność poza Królestwem szacowana na 30-35 mln baryłek
Ostrzeżenie prezesa	Normalizacja rynku może nie nastąpić przed 2027 r., jeśli Ormuz pozostanie zamknięty po połowie czerwca
Sytuacja finansowa	Zysk netto za I kw. 2026 r.: 33,6 mld USD (+26% r/r), wspierający duże inwestycje infrastrukturalne
Szersza lekcja	Przepustowość tras obejściowych pokrywa mniej niż 1/3 normalnego przepływu przez Ormuz; wzmacnianie infrastruktury to obecnie priorytet bezpieczeństwa