Nacisk na sankcje następuje w kluczowym momencie dla polityki USA. Administracja Trumpa wcześniej złagodziła restrykcje na rosyjską ropę, aby ustabilizować globalne ceny podczas konfliktu z Iranem, wydając serię tymczasowych zwolnień za pośrednictwem Biura Kontroli Aktywów Zagranicznych (OFAC) przy Departamencie Skarbu. Ostatnie z nich, Licencja Generalna 134C wydana 17 kwietnia 2026 roku, zezwalała na dostawę i sprzedaż niektórych ładunków rosyjskiej ropy załadowanych na statki, ale jej okres obowiązywania upływa właśnie 17 czerwca 2026 roku .
Trump wyraźnie powiązał przywrócenie sankcji z tym terminem i zmienioną sytuacją energetyczną. „Wkrótce będziemy mogli to zrobić, ponieważ ropa teraz płynie” – powiedział dziennikarzom na szczycie, odnosząc się do ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz w ramach wstępnego porozumienia z Iranem . Oznacza to gwałtowny zwrot od nadzwyczajnych środków podjętych w marcu 2026 roku, kiedy USA tymczasowo zniosły ograniczenia dla rosyjskiej ropy na morzu, aby zapobiec gwałtownemu wzrostowi cen podczas konfrontacji z Iranem
.
Wstępne porozumienie o zawieszeniu broni między USA a Iranem stanowiło kluczowe tło dla całego szczytu. Konflikt, który doprowadził do zamknięcia Cieśniny Ormuz – kluczowego wąskiego gardła dla około 20% globalnych dostaw ropy naftowej – zmusił administrację Trumpa do niezręcznej pozycji, w której musiała przyznać tymczasowe zwolnienia z sankcji zarówno Iranowi, jak i Rosji, aby zarządzać cenami energii . Gdy przywódcy zebrali się w Évian-les-Bains, wstępne memorandum o porozumieniu wstrzymało działania wojenne i podobno zawierało irańskie zobowiązania do ponownego otwarcia cieśniny w ciągu 30 dni
.
Trump przedstawił to porozumienie jako uzasadnienie dla wznowienia ofensywy sankcyjnej wobec Moskwy. Argumentował, że wraz ze wznowieniem przepływu ropy przez cieśninę globalna sytuacja podażowa poprawiła się na tyle, by wchłonąć usunięcie rosyjskich baryłek z rynku . Europejscy sojusznicy naciskali jednak na Trumpa w kwestii ryzyka związanego z porozumieniem z Iranem podczas rozmów dwustronnych, wyrażając obawy dotyczące warunków, stabilności regionalnej i mechanizmów weryfikacji
. Prezydent Francji Emmanuel Macron uznał je za pozytywny krok, ale domagał się większej jasności co do jego szczegółów
.
Jednym z najważniejszych zakulisowych wydarzeń szczytu były udane starania europejskich sojuszników, by ponownie skupić uwagę Trumpa na wojnie w Ukrainie. Kryzys irański przez miesiące pochłaniał dyplomatyczną przepustowość USA, spychając konflikt w Europie Wschodniej na boczny tor. Podczas szczytu sojusznicy z G7 celowo pracowali nad przywróceniem Ukrainy na szczyt priorytetów Trumpa .
Prezydent Zełenski uczestniczył w szczycie osobiście na zaproszenie Francji, biorąc udział w 75-minutowej sesji roboczej z przywódcami G7 . Odbył również dwustronne spotkanie z Trumpem – ich drugi kontakt w ciągu kilku dni, po niedzielnej rozmowie telefonicznej
. Zełenski opisał spotkanie jako „bardzo dobre” i podziękował przywódcom G7 za „mocne pomysły, jak zmusić Rosję do pokoju”, podkreślając, że USA są gotowe wspierać Ukrainę w wielu inicjatywach
.
Ze swojej strony Trump publicznie wezwał Rosję, by „zawarła układ” w celu zakończenia wojny i oświadczył, że zrobi, co w jego mocy, by pomóc . Oświadczenie padło zaledwie kilka godzin po tym, jak Kreml odrzucił proponowane wielostronne spotkanie na szczycie
.
Zełenski poinformował później, że przywódcy G7 mieli wspólny pogląd: Rosja nie wygrywa wojny, a dodatkowe sankcje są potrzebne, by zmusić Moskwę do negocjacji . Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen i przewodniczący Rady Europejskiej António Costa wzmocnili to przesłanie, mówiąc Zełenskiemu, że „nadchodzi przełom dla Ukrainy”
.
Poza retoryką sankcyjną, G7 zobowiązała się do wymiernego wsparcia militarnego dla Ukrainy. Przywódcy zgodzili się dostarczyć dodatkowy sprzęt obrony powietrznej w ramach pakietu zwiększonej presji . Zełenski prosił konkretnie o „dodatkowe rakiety przeciwlotnicze wraz z niezbędnymi licencjami na ich produkcję”, a także o pakiet pomocy zimowej i zwiększoną presję na Rosję
.
Szczyt odbył się zaledwie dzień po tym, jak Ukraina otworzyła pierwszy klaster negocjacji akcesyjnych z Unią Europejską, co nadało rozmowom długoterminowy wymiar strategiczny. Podczas rozmów dwustronnych z von der Leyen i Costą, Zełenski naciskał na przyspieszenie procesu akcesji .
Pomimo jednolitego przekazu, zgoda G7 na zwiększenie presji sankcyjnej pozostaje politycznym zobowiązaniem, a nie w pełni operacyjnym planem. Dyplomaci i urzędnicy opisali je jako „ogólne” i pozbawione szczegółów . Kwestia tego, jak dokładnie i kiedy nowe sankcje na gaz i ropę zostaną wdrożone – oraz czy mechanizm limitu cenowego G7 na rosyjską ropę zostanie obniżony z obecnych 60 dolarów za baryłkę – pozostała na tym szczycie nierozstrzygnięta
.
Komisja Europejska wcześniej zwróciła się do partnerów z G7 o opinię na temat przyszłości limitu cenowego przed zaproponowaniem kolejnego pakietu sankcji, przy czym Finlandia i Szwecja optowały za całkowitym zakazem usług morskich dla rosyjskiej ropy . Te szczegółowe dyskusje będą teraz toczyć się w tygodniach po szczycie, a bezpośrednim punktem ciężkości jest to, czy USA dotrzymają obietnicy Trumpa i pozwolą, by ich zwolnienia wygasły zgodnie z harmonogramem.
W obliczu wygaśnięcia Licencji Generalnej 134C 17 czerwca i braku sygnałów z Departamentu Skarbu o jej dalszym przedłużeniu, trajektoria wskazuje na szybkie zaostrzenie systemu sankcji – zakładając, że kruche zawieszenie broni z Iranem utrzyma się, a Cieśnina Ormuz pozostanie otwarta dla ruchu komercyjnego.
Comments
0 comments