Rozejm USA–Iran: co ustalono, jak zareagowały rynki i dlaczego ryzyko pozostaje

15 czerwca 2026 roku prezydent USA Donald Trump oraz irańscy oficjele ogłosili memorandum o porozumieniu, które ma zakończyć 15-tygodniowy konflikt, zakłócający dostawy jednej piątej światowej ropy i grożący wpędzeniem globalnej gospodarki w recesję. Centralnym punktem paktu jest planowane ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz, kluczowego wąskiego gardła dla światowego handlu, zablokowanego od końca lutego. Jednakże porozumienie odkłada pierwotną przyczynę wojny – irański program nuklearny – na 60-dniowe okno negocjacyjne, a jego wdrożenie napotyka natychmiastowe, praktyczne przeszkody, które mogą opóźnić powrót do normalności o tygodnie, a nawet miesiące.

Kluczowe warunki porozumienia tymczasowego

Umowa, wynegocjowana częściowo przy udziale premiera Pakistanu Shehbaza Sharifa, ma charakter ramowy: wstrzymuje bezpośrednie działania wojenne i tworzy przestrzeń do szerszego porozumienia. Oficjalna ceremonia podpisania zaplanowana jest na 19 czerwca w Szwajcarii.

• Zawieszenie broni i wstrzymanie działań zbrojnych: Porozumienie nakazuje „natychmiastowe i trwałe zakończenie operacji wojskowych na wszystkich frontach, w tym w Libanie”.
• Otwarcie Cieśniny Ormuz: Szlak wodny ma zostać ponownie otwarty dopiero po formalnym podpisaniu umowy. Wtedy też zniesiona ma zostać amerykańska blokada morska irańskich portów. Prezydent Trump ogłosił w mediach społecznościowych, że autoryzuje „bezpłatne otwarcie” Ormuzu.