Rozejm USA–Iran: co ustalono, jak zareagowały rynki i dlaczego ryzyko pozostaje

15 czerwca 2026 roku prezydent USA Donald Trump oraz irańscy oficjele ogłosili memorandum o porozumieniu, które ma zakończyć 15-tygodniowy konflikt, zakłócający dostawy jednej piątej światowej ropy i grożący wpędzeniem globalnej gospodarki w recesję. Centralnym punktem paktu jest planowane ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz, kluczowego wąskiego gardła dla światowego handlu, zablokowanego od końca lutego. Jednakże porozumienie odkłada pierwotną przyczynę wojny – irański program nuklearny – na 60-dniowe okno negocjacyjne, a jego wdrożenie napotyka natychmiastowe, praktyczne przeszkody, które mogą opóźnić powrót do normalności o tygodnie, a nawet miesiące.

Kluczowe warunki porozumienia tymczasowego

Umowa, wynegocjowana częściowo przy udziale premiera Pakistanu Shehbaza Sharifa, ma charakter ramowy: wstrzymuje bezpośrednie działania wojenne i tworzy przestrzeń do szerszego porozumienia. Oficjalna ceremonia podpisania zaplanowana jest na 19 czerwca w Szwajcarii.

• Zawieszenie broni i wstrzymanie działań zbrojnych: Porozumienie nakazuje „natychmiastowe i trwałe zakończenie operacji wojskowych na wszystkich frontach, w tym w Libanie”.
• Otwarcie Cieśniny Ormuz: Szlak wodny ma zostać ponownie otwarty dopiero po formalnym podpisaniu umowy. Wtedy też zniesiona ma zostać amerykańska blokada morska irańskich portów. Prezydent Trump ogłosił w mediach społecznościowych, że autoryzuje „bezpłatne otwarcie” Ormuzu.
• Odroczenie kwestii nuklearnej: Najbardziej krytyczna kwestia została jawnie odłożona na później. Porozumienie tymczasowe nie nakłada żadnych nowych ograniczeń na działalność nuklearną Iranu. Zamiast tego wyznacza 60-dniowe ramy czasowe na wynegocjowanie przyszłości programu wzbogacania uranu w Teheranie, statusu zapasów wysoko wzbogaconego uranu oraz ścieżki ku zniesieniu sankcji. Minister spraw zagranicznych Iranu Abbas Araghchi potwierdził, że szczegóły dotyczące kwestii nuklearnych zostaną sfinalizowane w tym okresie, z możliwością przedłużenia.
• Rola IRGC i zniesienie sankcji: Wysoki rangą irański urzędnik powiedział agencji Reuters, że wszystkie statki mogą pływać po Cieśninie Ormuz, ale muszą koordynować przepływ z Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Ten sam urzędnik wskazał, że porozumienie jest uzależnione od uwolnienia zamrożonych irańskich funduszy.

Natychmiastowa reakcja rynków: Globalny rajd ulgi

Potwierdzenie ramowego porozumienia wywołało gwałtowne odreagowanie premii za ryzyko geopolityczne, która narosła na rynkach surowców i akcji od początku wojny.

• Ceny ropy runęły: Ropa Brent, międzynarodowy benchmark, spadła o ponad 5% do 82,84 USD za baryłkę, podczas gdy amerykańska ropa West Texas Intermediate spadła o 4,7% do 80,89 USD. Oba benchmarki osiągnęły trzymiesięczne minima, ponieważ perspektywa przywrócenia eksportu z Zatoki Perskiej osłabiła obawy przed przedłużającym się kryzysem podażowym.
• Azjatyckie giełdy w górę: Japoński indeks Nikkei 225 skoczył o 5 do 5,5%. Południowokoreański KOSPI przewodził regionalnym wzrostom ze skokiem nawet o 5,7%, podczas gdy tajwański TAIEX i australijski ASX 200 również mocno zyskały. Indeks Hang Seng w Hongkongu odnotował skromniejsze wzrosty.
• Ogólny powrót apetytu na ryzyko: Kontrakty terminowe na S&P 500 wzrosły o około 0,8%, dolar amerykański osłabił się, a obligacje zyskiwały, ponieważ inwestorzy zaczęli wyceniać zmniejszoną presję inflacyjną i mniejszą potrzebę dalszych podwyżek stóp procentowych przez banki centralne. Europejskie indeksy, w tym niemiecki DAX i paneuropejskie benchmarki, również osiągnęły rekordowe poziomy po tej wiadomości.

Pozostałe ryzyka: Dlaczego Ormuz nadal stoi pusty

Mimo deklaracji prezydenta Trumpa, że statki zaczęły już przepływać „południową autostradą